Fakirlere Soruyorum

içimden geldi "kibrinde boğulasın emi" maddi durumun nedir bilmiyorum ama paralı insanların çoğu karaktersiz oluyor. önce karekter sahibi ol

[QUOTE=che14;1089482742] Selam olsun,

Hayır.
Fakir olması sorununu kendi çözemeyecek diyorum.
Eleştirmek ya da art niyetle yazmadım sadece asgari ücretle yaşayan birinin haliyle hayatta kalmak odaklı olacağını yazıyorum.

Sorun çözmek için bir değer üretmek için gelecek kaygısı olmamak lazım ki bu konulara vakit ayırıp çözüm bulunabilsin.
Kira geliyor, faturalar geldi, çocuk şunu istedi, yarın yemek ne yiyeceğiz gibi haklı kaygıları olan birinin gerçekten bu sistemi değiştirecek düşünce ve çözümlere kafa yorabilecek vakti olacağını mı düşünelim?

Eleştirim düşük gelirli insanlara değil.
Gelir düşükse, düşüktür.
Sistemleri değiştirmek, geliştirmek için biraz daha bu konulara vakit ayıracak ve çözüm arayacak vakit olmalı.
Sistem zaten bunlara zaman olmaması için insanlık dışı çalışma saatleri ve çok düşük ücretle tüm odağı hayatta kalmaya odaklıyorken düşük gelirli insanların bu sarmaldan çıkması zor.
Kendi hakları ve iyilikleri için mücadele eden insanlara destek vermeleri ve arkalarında durmaları daha sağlıklı bir çözüm olur.

Markete veya bir mağazaya girip fiyatına bakmadan alış veriş yapabiliyorsam zenginimdir.

Selam olsun,

Kibir?

Bu dünya tarihinde somut bir gerçekliktir.
Olayın kibirle ya da temenniyle alakası yok neden böyle bir boğulma fantezisine girdiniz anlamadım.

Hayatta kalmaya odaklı bir yaşam sürerken...
Fatura, kira, çocuğun masrafı, mutfak masrafı, icra, kart ödemesi diyen birinin hayatta kalma odaklı olması kadar normal bir şey yok.
Sistemi ve çözümü bulmak için vaktini bunlara ayırmamak gerekir ki üzerine düşünebilelim.

Yani aklımız sürekli yarını çıkartmak üzerineyken nasıl olur geleceği düşünüp bunun üzerine çözüm bulacak zamanı ayıralım?

Sanırım ya yanlış anladınız ya yanlış anlattım.
Kibir ya da benim karakterimin azlığı çokluğu mevzu değil.

Felsefede ya da toplum sosyolojisinde bahsettiğim gerçeklik temel taşlardandır.
Hoşunuza gitmeyebilir, bunu anlarım ama kibir vs. alakasını kuramadım.
Derdin sahibi ve dert içinde debelenen bir insanın çözümü bulamaması, dışarıdan birinin çözümü tek hamlede bulması bilinmez bir sır değil ki?
Yanlış anlamış ya da anlatmışımdır umarım.
Birbirimizin karakter kilosunu ölçerek fakirlik sorunun çözülmüyor.

Zenginlik...
Rakamların hiçbir önemi yok. Banka hesabında ister 5 milyon dolar olsun, ister 25 milyon dolar. Sabah alarm ile uyanmak zorunda olmadığın, işe giriş ve çıkış saatlerinin olmadığı, istedigin zaman istedigin yerde bulunabilme özgürlüğünü sağlayacak emtiaya sahipsen zenginsindir.
Ciddi anlamda dolu banka hesaplarım, evlerim, eşimde ve bende 2 araba, arazilerim ve işbankasındaki kasada külcelerim var. Ama sabah alarm.ile uyanip gitmek zorunda oldugum bir okul, akşam belirli bir saate kadar bitirmem gereken ceviriler, haftasonu gidip derslere girmek zorunda oldugum dershane, donemlerinde bakimini yapmak zorunda oldugum tarlalar var.
Dolayisiyla sahip olduklarim degil, yapmak zorunda olduklarimdan dolayı zengin olduguma inanmiyorum.

[QUOTE=serterefendi;1089482750] hocam söyleyeceklerimi mazur görün, mazlum edebiyatı falan yapmıyorum fakat ;
bende dar gelirli bir ailede büyüdüm, aynı tavaya çok kişi ekmek bandık.
yeri geldi ecel teri döktüm yeri geldi afedersiniz b*k temizledim.
bunları yazarken utanmıyorum, tam tersine nerden geldiğimi bilmek bana daha fazla haz veriyor.
bırakın asgari ücreti cebimde sigara param olmadığı dönemlerde bile asla umudumu kesmedim, dediğim gibi dar gelirli bir ailede büyüdüğüm için ailemin omuzlarındaki yükü hafifletme sorumluluğu aldım kendi kendime.
şuan finansal olarak kendimi ne kadar özgür hissetsem de hala daha fazlasını istiyorum, geldiğim yeri bildiğim ve asla oraya dönmek istemediğim için.
uzun uzun yazıp içimi dökmek isterdim fakat çok fazla uzattığımın farkındayım ama demem o ki insan dar ağacında olsa bile yine de umudunu kesmemeli, günün birinde ipin ucu illa ki geliyor.
imzamda da yazdığı gibi;
"önemli olan düşüş değil,yere çarpıştır."

uzun uzun yazacak değilim, hayatını kolaylaştıranda zorlaştıranda insanın kendisi, zengin veya fakirlikle alakası olmayan durum bu. vizyon, akıl sahibi değilsen ister zengin ol ister fakir ... ben dua ederim parayı vermeden önce bana akıl ver. akılsız başa dünyayı yığsan ne fayda. vs vs günah keçisi olmayı sen seçtin... yorum kırdıysa sizi özrü borç bilirim.

Samimi söylüyorum para herşey değil. Para her türlü kazanılır Allah rızka kefildir. Sağlığın yerindeyse, Evde ailenle huzurluysan, sevdiklerin yanındaysa, kimseye muhtaç değilsen en büyük zengin sensin dengin yok.

[QUOTE=che14;1089482762] Selam olsun,

Ben anlatamıyorum ya da doğru cümle kuramıyor olabilirim.
Benim bahsettiğim şey faturalar, kiralar, geçim kaygısı, yarın yiyeceği yemeği düşünen insanların böyle bir sistemi analiz edip nasıl çözüm bulacağı konusunda düşünecek durumları olmadığı.

Yani ülkemizde fakirlik sorunu varsa ki var. Bunun çözümü için ne gerekir?
Bu sorunu tespit etmek.
Bu sorunun nedenlerini üzerine düşünmek.
Bunu nasıl çözeceği üzerine yollar, yöntemler bulmak.
Bulduğu yol yöntemleri mücadeleye dökmek.

Şimdi elinizi vicdanınıza koyun.
Bunca sıkıntıyla, yoksullukla uğraşan insanların kendini geliştirecek kitaplar okumaya, araştırmalar yapmaya, bu konularda yazılan makaleleri okumaya, çözüm bulanların tarihini anlamaya ve bunlardan edindiği bilgilerle mücadele yapmaya vakti ve imkanı olabilir mi?

Benim yazdığım şey fakir yani düşük gelir sahibi insanların başını kaşıyacak vakti ve imkanı yokken fakirlik gibi bir sorunu çözmeleri mümkün değil.
Bu sorunu çözecek kişiler bu sorunun dışında olan kişiler olmalı.

Bu sorun karnı aç, kirasını ödemekte zorlanan ya da faturaları nasıl ödeyeceği ile uğraşan insanın çözeceği sorun değildir.
Haliyle hayatta kalmaya, yarını çıkartmaya odaklıdır çünkü başka şansı yoktur.
Beyin bir tane ve hepsine yetişmesi söz konusu değil.
Beyin hayatta kalma üzerine ve yarın ne yapacağım diye meşgulken hangi ara nefes alıp, fırsat bulup sistemi ve değiştirecek düşünceleri düşünebilir?

Kötü ya da art niyetli bir şey yazmadım ama anlıyorum gelen eleştirileri.
Zira ilk mesajımda iğreti edici ve itici olduğumu bilerek yazdığımı belirttim.
Dost acı söyler.