Selam olsun,

Kibir?

Bu dünya tarihinde somut bir gerçekliktir.
Olayın kibirle ya da temenniyle alakası yok neden böyle bir boğulma fantezisine girdiniz anlamadım.

Hayatta kalmaya odaklı bir yaşam sürerken...
Fatura, kira, çocuğun masrafı, mutfak masrafı, icra, kart ödemesi diyen birinin hayatta kalma odaklı olması kadar normal bir şey yok.
Sistemi ve çözümü bulmak için vaktini bunlara ayırmamak gerekir ki üzerine düşünebilelim.

Yani aklımız sürekli yarını çıkartmak üzerineyken nasıl olur geleceği düşünüp bunun üzerine çözüm bulacak zamanı ayıralım?

Sanırım ya yanlış anladınız ya yanlış anlattım.
Kibir ya da benim karakterimin azlığı çokluğu mevzu değil.

Felsefede ya da toplum sosyolojisinde bahsettiğim gerçeklik temel taşlardandır.
Hoşunuza gitmeyebilir, bunu anlarım ama kibir vs. alakasını kuramadım.
Derdin sahibi ve dert içinde debelenen bir insanın çözümü bulamaması, dışarıdan birinin çözümü tek hamlede bulması bilinmez bir sır değil ki?
Yanlış anlamış ya da anlatmışımdır umarım.
Birbirimizin karakter kilosunu ölçerek fakirlik sorunun çözülmüyor.