Icimi dokmek istedim..

Değerli forumdaşlarım, arkadaşlarım, müşterilerim ve dostlarım,

Biliyorum ara sıra derdimi paylaşıp sizleri meşgul edip akıl, destek vs. istemiştim. En kötü zamanımda mesela annem vefat ettiğinde ya da en zor zamanımda, mesela sokakta kalmaya başladığımda veya maddi sıkıntıdayken her zaman destek oldunuz, birkaç kendini bilmez hariç.

Bir süredir (uzun bir süre) altından kalkamadığım bir yük yüzünden manen ve madden çöktüm. Toparlamaya çalıştıkça battım. Günü kurtarmak için borç aldım, şimdi ofis dahil kimsenin suratına bakamıyorum. Böyle olmaması gerekiyordu.

Daha ne kadar sürdürebileceğimi bilmiyorum. Borcum çok değil ama maaş blokesi, icra vs. derken ben artık yüzemeden kuyruğuna geldim.

Artık kişiliğimi kaybettiğimi düşünmeye başladım. Eski ben değilim. Daha zayıf, daha güçsüz, daha çaresiz.

Yapabilecek bir şeyim kalmadı artık. Hayatımın hiçbir döneminde tembel olmadım, gece gündüz çalıştım, çalışırım ama olmayınca olmuyor. Allah “yürü ya kulum” demedi.

Bu defa bir şey istemek için değil, sadece içimi dökmek istedim.

Hakkınızı helal edin arkadaşlar. Vaktinizi aldiysam affola.

.

Merhaba Dostum,

eminol hepimiz hemen hemen aynı süreçlerdeyiz. Benimde çok fazla borçlarım var. ama bir şekilde ayakta durmaya çalışıyoruz. Bu yaşadığın durum hayatının sonu değil. elbette bir şekilde kalkıp yeniden başlayıp devam edeceksin.
nefes alıyorsak her şey için umut var demektir.

Her şey olabilir rahat ol.
İyi şeyler zaman alır

hocam babadan kalma ortalama 1 milyon ₺ borç ile savaşıyorum evliyim bir cocugum var maas blokem var hesabımda ama ek iş yapmaya günü kurtarmaya calısıyorum daha fazla çalışığ daha az kötüyü düşünüyorum aileme sarılıyorum ve onlar için ayakta durmaya calısıyorum durumun çok zor ancak düzelecektir emin ol

Hocam benzer durumdayım, vergi borçları vs derken şu an hesap ile blokeli durumda. Fakat inandığım şey insanda halen umut kalması gerektiği.
Ben üzerime düşeni yapıyorum elimden geleni yapıyorum, çalışıyorum, kovalıyorum, yoruluyorum. Şu an bile. İşte bu nedenle umudumu da yitirmedim İlahi bir yardım illaki gelecektir. İnsan umudunu ve çabasını yitirmesin yeterli.
Size vereceğim tek tavsiye de bu umutsuzluğa kapılmayın, çabalamaya devam edin yeterli.

Mücadele etmezseniz asıl işler o zaman kötü olur.
Eğer fiziksel anlamda sağlığınız yerindeyse ve normal insan sağlığına ve zekasına sahipseniz avantajlısınız.

Dünkü konunuzu gördüm. Misal sizi belki sömürecekler ama sizi belki 1 ay ufakta olsa rahatlatır. Belki uykudan feragat edeceksiniz ama düşünmeye ve yol aramaya devam edecek zamanı kazandırır.



Aynı durumların benzerini yaşadık. Şuan hem özel hem sanal sektör demeden gece 2-3 e kadar hala çalışıyorum sıkıntı yaşamamak adına. Pes etmemem lazım ailem ve doğacak bebeğim için. Tüm bilgilerinizi derleyip uygun konu açarsanız daha farklı iş fırsatları da çıkabilir.Allah yardımcımız ve yardımcınız olsun.

1m borcum vardı, intihar girişiminde bulundum komada, yoğunbakımda kaldım. Uyandığımda yeniden doğmuş gibiydim. Kendimi toparladım borçları kapattım. Borç için ölmeye değmez. Elbet bir yol bulunur sıkmayın canınızı.

Hem cok üzüldüm hem cok sevindim. Darisi basima diyecegim ama açıkçası aynı yerde saydikca olmuyor. Ne yaparsam yapayim bakin istisnasız ayni yerdeyim. Bu surecte uyumadim, yemedim, yatmadım ama olmuyor. Bakin bugun cuma 2 gundur sabahlıyorum ve 1 tl yahu 1 tl kazanamadım. Haftasonu geldi. 6 yasinda kiz balon istese yemek istese benim canımı alsınlar. Ayni döngü devam ediyor. Ekmek dahi goturemeyecem ben neden nefes alayim ki?