Nasıl geçiniyorsunuz?

Artık sürekli tekrar eden bu sorulara karşı belki duyarsızlaşıyoruz ama çok ciddi bir sorudur.

Asgariyi de es geçerek ortalama bir çalışanın 30 bin kazandığını varsayalım.

İstanbul'u zaten herkes biliyor. Geçen gün orada yaşayacak arkadaşım için bakıyorduk, bugün Allah'ın Erzurumunda bile kiralar 15-18 bin arası. Evi olan "bana bir maaş kadar getirisi olsun" derdinde.

E herkes de ticaret insanı değil yani arkadaşlar. Bırakın bir ev sahibi olmayı, köşeye atacak üç kuruş biriktiremez vaziyette insanlar.

Standartlara bağlı bir insan bugün bu ülkede nasıl yaşayabiliyor? Bunun bir çıkar yolu yok.

geçinemiyorum.

Geçinemiyorum.

eşi ve kendi çalışan insanlar.
geleceği değil günü düşünen bireyler geçiniyor.

ayrıca enseyi karartmaya çok gerek olmadığını düşünüyorum. dünya değişiyor. bu değişime hep beraber ayak uyduracağız. yapay zeka ise oraya yatırım yapacağız.

evet, her şey çok pahalı. sabah kahvaltısı bile dünya para.
öğlen yemeği keza.

işveren de işçi de aynı problemleri yaşıyor.
akşam alkollü bi mekan kişi başı 2.500 tl yazıyor.
4 kişi 10k gibi paralar.

ailecek alkolsüz pide yedim desen 2k.

sonuç olarak herkes hakkını istiyor bence. pideci de alkollü mekan sahibi de. iş nereye evriliyorsa ona göre hareket etmek lazım diye düşünüyorum. ben geleceği yapay zekayı iyi kullanmakta görüyorum. buraya odaklanmakta fayda var.

çok pahalı değil, 2 gün dışarda yemek yemeyince tüm yapay zekalar alınıyor. 60 makinası olan fabrikatör 7 personel ile çalışıyor.
çok fazla beden gücü isteyen bir sektör olmadıkça işler zorlaşacak gibi.

bizi aşan bazı şeyler var ama genç olsam : n8n, make gibi yapay zekaları kesin olarak kullanmayı öğrenirdim. bizim gerçekten öğrenme zamanımız yok.

Getir de kuryelik yaparak geçimimi sağlıyordum ki çokta geçim denilemez 4 mayısta kaza yaptım ayağım kırık evde yatıyorum ve malesef artık geçinemiyorum.

bu ay sonunu nasıl geçiniriz diye düşünmeye başladık eskiden ne güzel bu yıl bu para bizi kurtaracak gibi kelimeler kullanırdık 🙂

Sabit 28k maaşım var ekstra ek gelir olarak youtube instagram vs hesap satıyorum.
Aylık 9.5k borç ödüyorum çokta bir şeyim kalmadı.
A*kol, k*m4r, illeg4l herhangi bir şeyim yok.
Sosyal ortam sıfır. Bir tek sevgilim var hayatımda, aynı yerde çalışıyoruz ekstra olarak haftada 1-2 dışarıda oturuyoruz.
Hiç yoksa ayda ortalama 20k cebime kalıyor 1-2 gram altın alıyorum ve ne olduğunu anlayamadığım bir şekilde ay sonunu zor getiriyorum.
Şunu da belirteyim aile evinde yaşıyorum. Herhangi bir ek giderim yok, ailemin durumu çok şükür ortalamanın üstünde.

Şimdi sorum şu; geleceğime yatırım mı yapmayayım, yoksa bugün aç mı kalayım ?

Kamu personeliyim, kira + kredi taksitleri köşeye 1 kuruş birikim yapamıyorum

Kardeşim söylediklerinin çoğuna katılıyorum, hele ekonomik gerçeklik konusunda. Ama bence bu tabloyu sadece “dünya değişiyor” diye açıklamak biraz fazla yüzeysel olur.
Evet, dünya değişiyor ama Türkiye’de asıl sorun bu değişime adil, eşit ve hukuk temelli bir şekilde ayak uydurulamıyor olması.

Bir ülkede hem işverenin hem işçinin aynı anda bu kadar sıkıntıda olması sistemsel bir arızaya işarettir. Ve biz bu arızayı "herkes hakkını istiyor" diyerek geçiştiremeyiz.
Sorun, gelirin adil dağılmaması, vergilerin adaletsizliği, fırsat eşitsizliği ve liyakat sisteminin çökmüş olması. Bir pideye 2.000 TL veriyorsan, bu sadece enflasyon değil, politik tercihlerin ve ekonomik yönetimsizliğin sonucu.

Eğitim sistemi çökmüş, gençler KYK borçlarıyla boğuşurken, fırsatları kimlere sunduğumuzu iyi düşünmek gerek. Bu ülkeye adalet, özgürlük ve fırsat eşitliği lazım. Yoksa her şey zengine, imkana ulaşabilene hizmet eder; diğerleri yine geride kalır.

Bizim derdimiz günü kurtarmak değil, geleceği herkes için eşit şekilde kurmak. Ve bu da ancak adaletle, hukukla, gerçek demokrasiyle olur.

Yani enseyi karartmak yok, doğru. Ama gerçekleri de halının altına süpürmeden konuşmak şart. Çözüm; bilinçli yurttaş olmak, sorgulamak ve hakkını aramak.

Teşekkürler.