Aileyle Yaşamak Gibisi Yok...

Niye derseniz ? Kira, fatura, yeme - içme, sigarada dahil tüm masraflarım ailem tarafından karşılanıyor.Ev kendimizin ve annemde babamda emekli. Öğlen 3-4 gibi uyanırım genelde, akşam sıcak yemeğim önümde. Bulaşıklar yıkanıyor, çamaşırlarım yıkanıyor. Market alışverişini yapıyorlar.Arada sırada işleri olduğunda ekmeğe gidiyorum Ağır yükleri olduğunda bende el attığım oluyor.Alkolü bırakmasam evde dahi içmeme izin veriyorlardı.Allah'tan ağzıma sürmüyorum epeydir.Kendime ait bir odam var, pc ve yatak odanın içinde ve istediğim gibi sigara içebiliyorum.Bu soğuklarda havalandırmak biraz üşütse de yapacak bir şey yok İstediğim saatte dışarı çıkarım veya eve gelebilirim sadece haber vermem yetiyor.Karışan eden yok Eskişehir'de okurken çok zorlanmıştım.Evin temizliği konusunda vs. epey sıkıntıydı.Ailemin evine gelince tekrar şükrettim.

Genç hocalarım ''bunlar özgürlük değil diyebilir. '' hatta üniversitede imkanları varsa eve çıksınlar.Sonradan dediklerimi tam olarak iyi anlarlar Bu yazdıklarımın kısaca özeti, sağken anne ve babanızın kıymetini bilin.Onları kızıp, bağırıp, tartışmamaya özen gösterin. Tüm herkes gelip geçicidir.Aileden ötesi yok...

Allah korusun ama sonrasını da düşünmek lazım.

Her aile ortamı aynı değil yalnız hocam

Kardeş sorumluluktan kaçıyorsun sen aslında

maalesef hocam acı gerçeklerde var dediğiniz gibi.Hayattalar iken kıymetlerini bilmek lazım.

Ev yemek bulaşık masraflar açısından iyi ama aile ile yaşamakta çok baskı yaratıyor.

Kıymet bilmek elbette onu yapmak lazım, Lakin kimse bu dünyaya çivi çakmıyor dolayısıyla yalnız kalmaya da alışmak lazım.

Sorumluluk derken evlenmek gibi mi misal hocam ? Aman oda kalsın bekarlık sultanlık hocam

Şu hayatta en sevdiğim şey yalnız kalmak diyebilirim, Yalnız da yaşadım kafam rahat.