• 20-01-2025, 14:41:49
    #55
    O ailede bir de huzur varsa geçim sıkıntısı da yoksa tadından yenmez evet. Sorumluluktan kaçıyorsun cart curtlara hiç bakma sefil gibi yaşamak mı sorumluluk almak oluyor bekar evinde
    Başlarlar öyle sorumluluğa
  • 20-01-2025, 15:11:03
    #56
    Aile evinde kalmamı mental sağlığım ile ödedim. Evi terk ettim. konuya aldanıp da ev de kalmayın gençler. hiç bilmediğim bir memlekete sırt çantamla geldim, kredi çektim. asgari ücret ile fabrikada işe başladım. daha sonra daha iyi yere geçtim. başlarda biraz zorlandım ama toparladım. yukarıda ki arkadaşın da dediği gibi sorumluluk alın. başlamaktan korkmayın.

  • 20-01-2025, 19:28:14
    #57
    Kusura bakma, ölümlü dünya. Zemin sağlam olmazsa x yıl sonra bir başına ortada kalırsın.
  • 20-01-2025, 19:48:33
    #58
    Ne güzel dünya hiç bir sorumluluk duygusu yok gelecek kaygısı yok ekmek elden su gölden misali yan gel yat LAFA GELDİMİ AİLE GİBİSİ YOK değilmi..

    Bu gidişinin sonu iyi değil benden sana bir büyük tavsiyesi kendine gel ailen gidince yarın ortada kalırsın ne yapacağını bilmeden heba olur gidersin .

    NEYSE yazacağım çok şey varda kelime israfı sana bunlar..
  • 20-01-2025, 20:21:58
    #59
    En az 5 yıl tek yaşayın tefekkürünüz gelişir.
  • 20-01-2025, 21:18:35
    #60
    30 yaşına kadar kaldıysan gerisinde de kal. Yaşlandıkları zaman senin bakman lazım onlar fazlasıyla bakmış zaten, sıra sende.
  • 21-01-2025, 22:22:46
    #61
    Üyeliği durduruldu
    Sana tavsiyem konfor alanindan cik her zaman o övdüğün ailen olmayacak kendi basina yasamayi ogren konuya bakarsak yasin kucuk ilerde anlarsin kucuk kardesim
  • 21-01-2025, 22:25:05
    #62
    JasonBrody38 adlı üyeden alıntı: mesajı görüntüle
    Sana tavsiyem konfor alanindan cik her zaman o övdüğün ailen olmayacak kendi basina yasamayi ogren konuya bakarsak yasin kucuk ilerde anlarsin kucuk kardesim
    Üniversitede tek başıma 7 yıl yaşadım hocam. Yaşımın küçük olduğunu nereden anladınız ? 30 lu yaşlardayım
  • 21-01-2025, 23:16:14
    #63
    Misafir adlı üyeden alıntı: mesajı görüntüle
    Niye derseniz ? Kira, fatura, yeme - içme, sigarada dahil tüm masraflarım ailem tarafından karşılanıyor.Ev kendimizin ve annemde babamda emekli. Öğlen 3-4 gibi uyanırım genelde, akşam sıcak yemeğim önümde. Bulaşıklar yıkanıyor, çamaşırlarım yıkanıyor. Market alışverişini yapıyorlar.Arada sırada işleri olduğunda ekmeğe gidiyorum Ağır yükleri olduğunda bende el attığım oluyor.Alkolü bırakmasam evde dahi içmeme izin veriyorlardı.Allah'tan ağzıma sürmüyorum epeydir.Kendime ait bir odam var, pc ve yatak odanın içinde ve istediğim gibi sigara içebiliyorum.Bu soğuklarda havalandırmak biraz üşütse de yapacak bir şey yok İstediğim saatte dışarı çıkarım veya eve gelebilirim sadece haber vermem yetiyor.Karışan eden yok Eskişehir'de okurken çok zorlanmıştım.Evin temizliği konusunda vs. epey sıkıntıydı.Ailemin evine gelince tekrar şükrettim.

    Genç hocalarım ''bunlar özgürlük değil diyebilir. '' hatta üniversitede imkanları varsa eve çıksınlar.Sonradan dediklerimi tam olarak iyi anlarlar Bu yazdıklarımın kısaca özeti, sağken anne ve babanızın kıymetini bilin.Onları kızıp, bağırıp, tartışmamaya özen gösterin. Tüm herkes gelip geçicidir.Aileden ötesi yok...
    nereye kadar ama. bir yerde tıkanır ondan sonra zorluk yaşarsın.