Aileyle Yaşamak Gibisi Yok...

O da var cümlenin içinde ama ben bekar iken anneme çok yardim ederdim çok iyi yemek yaparım mesela el lezzetim anneme çekmiş eşim arada söyler X yemeği yapsanda yesek.
Anladığım kadarı ile sen bu zahmetle gitmekten cekiniyorsun

+25 yaş üzeri için genel olarak konuşuyorum:

Aile evinde yaşamak; konfor alanı karşılığında hayatını satmaktır, yaşamamaktır.

Bu konfor alanının bedeli de psikoloji ile ödenir.

Maşallahınız var hocam sizin.Maalesef biraz üşengecim bu konularda.Genelde netteki işlerimi bittikten sonra, eğlenmeye vakit ayırıyorum


Niye hocam biz yaşamıyoruz muyuz ?

Evlenmeden önceki halim ve bir çoğumuzun hali idi...
7 sene oldu evleneni yaş 35 2 kızım var ay sonunu zor getiriyorum bekarken harbiden herşey güllük gülistanlıkmış evliler hep derdi bu zamanın kıymetini iyi bil diye boşa dememişler

yaş kaç ki

30 üstü diyeyim hocam

Ya hocam hersey vaktinde güzel be benimde 34 yaş aha şuan kucağım da 20 günlük kızımla yorum atıyorum oğlan büyüdü geldi 6 yaşına.
Evet güzel zamanlardı ama herseyin yeri farklı bana bir gülümsüyor tamam diyorum ya iptal hersey

Ebeveynlerim 17-18 yaşımdan beri girdiğim çıktığım saat, eve gelip gelmemem dahil hiç karışmaz hiçte kavgamız gürültümüz olmaz çok şükür fakat yine de insan tek yaşamaya alışınca aileyle yaşamak zor gelebiliyor. Aile evinde ne kadar özgür olsanız da, farklı bir şehirde tek yaşamak gibi olmuyor. Bu özgürlüğün bedelide ekstra masraflar ve sorumluluklar oluyor tabi. O kadar da olsun.

Birde aile evinde olunca ister istemez üstüme bir rehavet çöküyor. Çalışmakta zorlanıyorum. Ama tek yaşadığım zaman sürekli bir challange içerisindeymiş gibi hissediyorum ve her şey için daha çok çaba göstermeye başlıyorum.

Ee nereye kadar böyle devam edecek