Avcılık Spor mudur?

Bizim ülkede avcılığı genelde yaban domuzu üzerinden yapıyorlar. Domuzlara ne garezleri var onu anlayabilmiş değilim.

Spor olarak avlanma taraftarı değilim ama ben sonuca bakarım. Ha yemek için öldürmüşsün ha spor için. Ölen hayvan açısından ikisininde bir farkı yok. Aa beni öldürdü karnı doydu o zaman afiyet olsun diyecek hali yok. Bu düşüncemden dolayı hayvansal gıda tüketimini bırakmaya çalışıyorum ancak zor. Izgara köftenin kokusunu alınca tüm düşüncelerim uçup gidiyor :d

hocam hayvan açısından bir farkı yok konusuna katılmıyorum.

Şimdi siz sokakta keyfe keder bir insanı öldürebilirsiniz, ya da aynı insanı bir savaş gibi makul bir sebeple de öldürebilirsiniz. Karşıdaki insan her durumda ölür ama sizin öldürme gerekçelerinizden birisi suç, diğeri ise savaş gerekçesi ile mübahtır. Vicdanı boyutta da, dini boyutta da, hukuki boyutta da, nerden bakarsanız bakın sizin için çok fark var.

Bir bitkiyi, ilaç yapmak için koparmak var, can sıkıntısına koparmak var. Birisinde insanlıga bir fayda amacı var, diğerinde dogaya keyfe keder zarar var. Bitki için değişen birşey yok yine. İlaç yapmayalım mı?

Bir fareye keyfe keder işkence etmek var, bilimsel bir deneyde kullanmak var. Fare için yine bir fark yok ama ölümcül hastalıklara çare için deney yapmayalım mı? (Bu da çok başka tartışma konusu bu arada, fakat benzer argüman geliştirmek için örnek verdim, başka açılardan yine insan ırkının buna hakkı var mı yok mu da çok tartışılıyor)


Gerekçenize bu nedenle de vegan olmaya çalışmanıza saygım sonsuz yanlış anlamayın, ancak bir eylem kadar niyeti de bence çok önemli. Bu ayrımı yaptıran ama vicdan, ama kültürel değerler, ama kanunlar... fakat bir şekilde ayrım olmalı.

Diğer türlü olay şuna gider, eee balık tutuyorsak o zaman sokakta da kafamıza göre karşımıza çıkan kayvanı öldürebilelim, balık hayvan da ötekisi değil mi?

O nedenle bence bu konu özelinde sonuç değil gerekçeler daha önemli, çünkü ama insan, ama hayvan, ama bir bitki, herhangi bir canlıya zarar verme konusunda gerek vicdani, gerek hukuki olarak sınırları sonuçlar değil sebepler çiziyor.

Ben olaya insan gözünden değil karşı taraftan baktım. Bitki ve fare için sizin sebeplerinizin hiçbir anlamı yok. Sizin beni nefsi müdafaa olarak öldürüp ceza almamanız ile keyfe keder öldürüp ceza almanız arasında hiçbir fark yok öldüm çünkü sebeplerin bir geçerliliği kalmadı.

Diğer açıdan ilaç ve deney için bitki ve hayvan öldürmek, işkence etmek gibi şeyleri düşünürsek yine tek bir sonuca varamayız. İnsanlık için faydası olacak diye onların canını almayı basitleştiremezsiniz ki.

Sizin yaptığınız karşılaştırma fayda ve faydasızlık üzerine kurulu. Fayda sağlıyorsa sorun yok ama keyfe keder öldürürsek etik değil. Bu tamamen yapılan şeye kılıf uydurmak.

"Biz güçlüyüz ve bu yüzden diğer hayvanlara göre hayatta kalmamız daha önemli o yüzden istediğimizi yapar onları kendi menfaatimiz için kullanırız" deseniz haklısın derim çünkü hayat zaten bunun üzerine kurulu. Ama hem insanı üstün görüp onları fayda için kullanmak hem de keyfe keder öldürmenin yanlış olduğunu düşünmek benim açımdan tutarsızlık.

evet, tam olarak başka konu dediğim konuya siz girdiniz hocam=) fayda- faydasızlık üzerine kuran ben değilim, düzen onun üzerine kurulu. Eğer siz bu düzene karşıysanız ve bunun için hayvan eti yemem diyorsanız o zaman dediğim gibi, hayvan eti yememekle iş bitmez; insanlıgın çıkarına olan, insanın üstünlüğü kabulü ile uygulanan ama canlı, cansız, doğaya zarar veren herşeyden kaçınmanız lazım ki bunun da sonu yok.

• Canlı hayvan ve bitkilerin telef edilmesi suretiyle bulunmuş ve üretilmiş ilaçları içmemelisiniz
• Hayvanlara barınak olan doğaya sanayileşme için zarar vererek üretilen, en basitinden kalem, kağıt olmak üzere, hiç bir sanayi ürününü kullanmamalısınız
• Uzun vadede tüm canlılıgı tehdit edecek seviyede atmosfere zarar veren o parfümü sıkmamalısınız, arabaya binmemelisiniz vs.

Bu örnekler artar ve bizi çok başka tartışmaya götürür. Nasıl yani sen güzel kokacaksın diye tüm canlıları koruyan atmosfer mi zarar görecek? Sen okuyup yazacaksın diye tüm canlılara ev olan ormanlar mı yok edilecek? Sen iyileşeceksin diye o kadar fare telef mi olacak? Sen uzaya çıkacaksın diye... falan filan sayısız örnek verilir ki, şahsi görüşüm bu topa girdiğimiz zaman hayvan eti yememekle bitmiyor mesele, yüzbinlerce yıl geriye gitmek gerekiyor =) Bunu bilahare tartışmak da isterim farklı bir konu da, bu da tartışıp farklı görüşler okumaya bayıldığım önemli bir bilim felsefesi konusu bence.

Ama ben işin o tarafına değil, bu konudaki tartışmaya açtıgım yere geri dönmek istiyorum.

Bir insan olarak, vicdan, etik değerler, hukuk gibi insanlara özgü çerçevede, ve bu çerçevedeki insan - doğa ve diğer canlılara ilişkin olarak yine insanlar tarafından kurulmuş düzenin düzleminde değerlendirmek istiyorum. Çünkü avcılık da, spor da bu düzlemdeki kavramlardır.

Bugün sokak hayvanlarına zarar vermek insanlıgın vicdan ve hukuk düzeninde yaptırımla karşılaşırken, avcılık neden spor oluyor? Aslında anlamak istediğim konu buydu.

Açıkçası ben zaten faydacı bir insanım. Bana fayda sağlayacak şey benim için iyidir, karşı taraf için kötü olmasının bir anlamı yok. Bu yüzden mutlak doğru-yanlış, iyi-kötü olmadığını, bakış açısına göre değiştiğine inanıyorum. İstanbul'u fethetmek bizim için zafer hatta kutsal bir şey iken Bizans'a göre biz işgalciydik. Aynı şekilde milli mücadele zamanında da düşman dediklerimiz fetih için savaşırken biz onlara işgalci dedik. Tamamen olaya nereden baktığımıza göre değişen bir durum. Bu yüzden değinmek istediğim nokta olaya hangi taraftan baktığınız ve değerlendirme yaparken neyi kabul edip etmediğiniz idi.

Konuya dönecek olursak evet bahsettiğiniz değerler kabul edilecek olursa avcılığa spor demenin yanlış olduğunu söyleyebiliriz (: