Misafir adlı üyeden alıntı: mesajı görüntüle
Bizim ülkede avcılığı genelde yaban domuzu üzerinden yapıyorlar. Domuzlara ne garezleri var onu anlayabilmiş değilim.

Spor olarak avlanma taraftarı değilim ama ben sonuca bakarım. Ha yemek için öldürmüşsün ha spor için. Ölen hayvan açısından ikisininde bir farkı yok. Aa beni öldürdü karnı doydu o zaman afiyet olsun diyecek hali yok. Bu düşüncemden dolayı hayvansal gıda tüketimini bırakmaya çalışıyorum ancak zor. Izgara köftenin kokusunu alınca tüm düşüncelerim uçup gidiyor :d
hocam hayvan açısından bir farkı yok konusuna katılmıyorum.

Şimdi siz sokakta keyfe keder bir insanı öldürebilirsiniz, ya da aynı insanı bir savaş gibi makul bir sebeple de öldürebilirsiniz. Karşıdaki insan her durumda ölür ama sizin öldürme gerekçelerinizden birisi suç, diğeri ise savaş gerekçesi ile mübahtır. Vicdanı boyutta da, dini boyutta da, hukuki boyutta da, nerden bakarsanız bakın sizin için çok fark var.

Bir bitkiyi, ilaç yapmak için koparmak var, can sıkıntısına koparmak var. Birisinde insanlıga bir fayda amacı var, diğerinde dogaya keyfe keder zarar var. Bitki için değişen birşey yok yine. İlaç yapmayalım mı?

Bir fareye keyfe keder işkence etmek var, bilimsel bir deneyde kullanmak var. Fare için yine bir fark yok ama ölümcül hastalıklara çare için deney yapmayalım mı? (Bu da çok başka tartışma konusu bu arada, fakat benzer argüman geliştirmek için örnek verdim, başka açılardan yine insan ırkının buna hakkı var mı yok mu da çok tartışılıyor)


Gerekçenize bu nedenle de vegan olmaya çalışmanıza saygım sonsuz yanlış anlamayın, ancak bir eylem kadar niyeti de bence çok önemli. Bu ayrımı yaptıran ama vicdan, ama kültürel değerler, ama kanunlar... fakat bir şekilde ayrım olmalı.

Diğer türlü olay şuna gider, eee balık tutuyorsak o zaman sokakta da kafamıza göre karşımıza çıkan kayvanı öldürebilelim, balık hayvan da ötekisi değil mi?

O nedenle bence bu konu özelinde sonuç değil gerekçeler daha önemli, çünkü ama insan, ama hayvan, ama bir bitki, herhangi bir canlıya zarar verme konusunda gerek vicdani, gerek hukuki olarak sınırları sonuçlar değil sebepler çiziyor.