Annemi kaybettiğimden beri kötüyüm

Başın sağolsun. Bende hiç beklemediğim bir zamanda en kötü anımda çok uzaktayken uzun zamandır görmemişken kaybettim. 15 saat yol gittim 18 saat haberiyle kavruldum cenazesine dahi yetişemedim. Vardığımda 3 gözü yaşlı kardeş biri 6 yaşında bir de hayatta en güçlü gördüğüm adam babamı mahvolmuş şekilde buldum. 3.gün mezarına gidebildim 2 hafta taziyeye gelen gidene çay, yemek taşıdım. Kimi gelen benim oğlu olduğumu bile düşünmedi çünkü kendimden önce düşünmem gereken ailem vardı. Gidenler ağrısı kalanlarda hastalık yapar dedim babam ve kardeşlerim için o süreci atlatıp döndüğümde öğrenci evime günlerce odamdan çıkmadım. İçindeki ağrıyı hissedebiliyorum. Hiçbir şey yapamamak delirtiyor seni farkındayım. İnandırıcı gelmiyor. Birileri bir hata olmuş diye bağırarak yanına gelsin bekliyorsun gelmiyor. Herkes ağlıyor kuran okuyor sen sadece onu istiyorsun biliyorum. Fakat unutma ki sen bugün ayağa kalkmazsan yarın ayağa kalkman daha da zorlaşacak. İlk denemelerde yapamayacaksın ikinci üçüncü derken bazen kendini duygusuz gamsız hissedeceksin ama vazgeçmedikçe bunun üstesinden geleceksin. Zamanla hayatın karmaşasına katılacaksın. Seni seven insanların desteğini göreceksin. Biraz karakteristik farklılıklar yaşayacaksın ister istemez. Fakat ayağa kalktığında çok ama çok güçlü olacaksın dostum. Bu yaşımda üniversite okurken 130bin lira borcum oluştu yas travmamdan dolayı ama gram umutsuzluğum yok. Çünkü ben ölümle tanıştım onunla tokalaştım. Sende aynısını yapabilirsin. Burada sana Allah sabır versin deseydim sadece içimi soğutur vicdanımı rahatırdım. Ben yaşadım yaşadım ve bunlar oldu. Hep bekledim biri bana bunun nasıl bir şey olduğunu anlatsın. Çünkü yaşıyorsun ve tarif edemiyorsun herkes sana farklı bakıyor bu daha da içini acıtıyor. Biri sana bunu tanımlamalıydı. Bu ben olmaya çalıştım kalbini kırdıysam hakkını helal et. Seni gaza felan getirme amacım yok sadece gerçekliğe ve güce ihtiyacın var kalkmaya çalış ve bugünün işlerini hallet. Ellerinizden öper 6 yaşında kardeşim var cenaze sonrası okula dönmeyeceğimi evle ilgileneceğimi babama söyleyince babam; ''git okulunu oku bitir ki yarın muhtaç kalma kimseye ve git ki bizde yeni düzenimize alışalım, uyum sağlayalım sende olsan kimseye muhtaç olmadığımızı bize acıyarak bakan insanlara gösterelim'' demişti. Bu cümle 1.5 sene oldu neredeyse mıh gibi kafama işlendi. aylık kyk gelirim varken bu borca düştüm gram umutsuzluğum yok sende toparlayacaksın dostum zamanla olacak ama istediğin farkındalığı yaşaman gerekiyor bunu sen yapacaksın. Başın sağolsun sabrın bol olsun gücün yerinde olsun