selamlar iyi geceler konuları geziyordum karşıma deprem konuları çıktı R10 halkı gerçekten elinden geleni yapmış yapanndan,yapmayandan Allah razı olsun
Keşke Banlı Olmasaydımda herşey bildirirdim...
depremi yaşıyan arkadaşlar bilir. o binadan gece saat 4,17 çıktıktan sonra derin bir oh çekmek nedir iyi bilir.
Arkadaşlar Yaşayanlar Daha çok acı çekti ve hala çekiyor herkes normal yaşamına döndü bizde işimizde gücümüzdeyi Allaha Şkür ama insan özlüyor be hemde herşeyi keşke eskisi gibi olsa herşey. Ama alnımızda bu yazıyormuş elden bişey gelmiyor kim derdi ki mersine geleceğim yaşantımı burda sürdüreceğim Şuan bile bunları gözlerim dolu yazıyorm
Depremin 2. Günü evimizin Önüne gittigimde tanıyamadım Haberlerde Görmüşşsünüzdür. Hatay Antakya Rezidans Rönesans onun tam karşısı evimizde Daha Deprem Olmadan Pazar Akşamı Orda Klübede oturuyordum Sabah Bi çıktık 3 e Bölünmüş Kendimize Geldikten Sonra 2 eniştem. Kardeşleri Ve ben Yaklaşık 8 10 Kişi Çıkardık O an Kanım Dondu Gördüklerimden Sonra Herşey Tvdeki Gibi Değil. Allahım Kimsenin Başına Vermesin Hala Sıkıntısını Çekiyoruz Kıyafetlere Varana Kadar Çalmışlar........
Vaktinizi Aldıysam Özür Dilerim. Hayırlı Geceler.
Depremin 3. gecesi sizin sokağa geldim bir tanıdık enkaz altındaydı, çok şükür tam 72. Saatte tüm aile canlı çıktı. Sizin oradaki sokağa sokak demeye bin şahit gerekti, maalesef. Hatta bir benzinlik vardı galiba, oraya yakın yerde oturmuştuk.
Ben de Adana’da yaşadım depremi. O anın korkusu ve bıraktığı izler bir ömür boyu geçmeyecek. 2 dakikalık sarsıntı anını düşündükçe gözlerim hala doluyor. Hayatta ölümle burun buruna kaldığım başka zamanlar da oldu ama tüm ailen, arkadaşların, komşuların ve sevdiklerinin ölüme aynı anda bu kadar yakın olması çok ayrı bir duygu. Ne kadar iyileştik desekte, iyileşemeyeceğimize o kadar eminim ki. Psikolojik etkileri bende sürekli baş gösteriyor hala.
Çaresizliği bu kadar derinden hissetmek çok zormuş. Çok üzgünüm.
