
Gecen hafta Almanca online kursa, bugün de pratik için Almanca özel derse başladım. Var bir hayalimiz...
fakat bugünün konusu ben değil, bambaşka bir hikaye, mucadele, hayal...
Bulunduğum lokasyonda Almanca native speaker bulmak biraz zor. onlarca kisiyle yazistim, iki kisiyle anlastik ikisi de ekti. Sonra biraz yaşlı, Alman ve eski ogretmen bir hanimefendi ile anlaştık. Yaşlı derken 82 yaşında!
Evet yanlış duymadiniz, 80+ yaşında! Yaşıtları, daha doğrusu hayatta kalabilen yaşıtları fiziksel ya da zihinsel saglik sorunlari veya farklı sosyal sorunlarla boğuşurken, kendisi özel ders veriyor, laptop kullaniyor, günlük düzenli spor yapıyor. Hareketleri ve konusmasi bir tik yavasti, kamburdu, fakat zihni benim kadar berraktı. Hayata ise benden daha sıkı sarılıyordu benden güçsüz bedeni ile....
Hem de tüm bunları, 10 sene once ulkesini birlikte terkettigi kocasini kaybettikten sonra, duvarlarını fotograflarla dolduracak kadar hasret duyarken, colugu cocugundan uzak bir başına yapıyor.
Daha özelini bilemiyorum, sormak dogru olmazdi. Neden uzak herkesten, neden yanliz bilemeyiz.
Fakat şunu biliyorum ki o yasta yapayalnizken bu kadar zihni acik, pozitif, motive kalmak cok buyuk başarı. Sadece doğuştan bahşedilen iyi genetik ile mümkün degil. Hayata farklı bir bakış, üstün bir motivasyon istiyor.
İste dostlar yeni bir vizyon kattim bugün kendime..
O yasta o kadar sağlıklı kalabilecek genlerim var mi bilmiyorum; fakat zihinsel olarak elimden geleni yapacağım.
82 yaşındaki bu laptoplu, emekli öğretmen ve hala öğretmeye devam eden bu kadına da binlerce kez HELAL OLSUN!
