Hayattan zevk almıyorum

6 ay önce uykudayken kalp krizi geçirdim. R10 da sabahlamistim öğlen 12 gibi yattım akşam 18 gibi şiddetli ağrıyla yataktan kalktım. Tam 5 saat yatakta kıvrandim ölmek için çok dua ettim gözyaşı döktüm yok nafile, canlı canlı kesseler beni böyle acı cekecegimi sanmıyorum çok dehşet birseydi. Evdede kimsenin olmayışı çabası. Neyse saat 23 gibi bi ara acı durdu, kendimi hemen sokağa attım ve taksiye binip hastaneye gittim ordanda Bezmialem hastanesine sevk edildim. Ertesi gün anjiyo oldum. Kalp iflas etmiş bütün damarlar tıkanmış ameliyat olacağız lakin ismini unuttum değerler 10k nin üstüne çıkmış 300 lere inince olacakmışım 1 ay hastanede kaldım ameliyat oldum 2 haftada öyle kaldım. Şimdi çıkalı 4 ay falan oldu fakat hiçbir şeyden zevk almıyorum. Hayatın hiç tadı yok ve resmen OT gibiyim. En ufak birseyi kafama takıyorum duygusala bağlıyorum. Misal 7 yaşında kızım var ona küstüm aramıyor beni diye. Keza 17 yaşında oğlum var oda arayıp sormuyor onada darıldım küstüm. Hanım hasta olduğumu bildiği halde 1 ay köye gitti düğüne ona fena darlandım. Aramadı sormadı. Durumlar böyle arkadaslar ne yapacam edecem bilmiyorum.

Hiçbir şeyin önemi yok da, sağlık çok mühim. Geçmiş olsun. İnşallah bir daha yaşamazsınız

Geçmiş olsun hocam allah şifa versin.
Her gün batımının, gün aydını vardır. İçiniz rahat olsun. İnsan en çok , en sevdiklerinden dolayı üzülürmüş. Bende annemi her gün ararım, bir kez olsun aramaz. Çok nadir evde canı sıkılır, iş fln çıkar öyle arar. Yapacak bir şey yok güzel yanlarına bakacağız herşeyin.

selamlar

öncelikle 7 yaşındaki kızınız hariç diğer konularda alınmakta haklı olabilirsiniz, gerçekçi bir kırılma diye düşünüyorum, fazla alınganlık olduğunu düşünmedim.

bunun haricinde kendinize "yeni bir hayat" başlığı açmalısınız ve bazı prensipler belirlemelisiniz. beslenme - spor - yapılmayacak aktiviteler - yapılacak hobiler - sosyalleşme hedefleri - uyku düzeni için çözümler vb.

ayrıca bu süreçte bir psikolojik danışmandan destek alsanız size çok iyi gelecektir. Büyük acılar çekmişsiniz, çok geçmiş olsun ama hayat da devam etmekte.

Geçmiş olsun hocam. Umarım bir daha yaşamazsınız.
İnsan 7 yaşındaki kızına da küsebilir sorun değil, ancak bunları kafaya takmayıp aşmak için psikolojik yardım alabilirsiniz.

Geçmiş olsun, Yaradan şifa versin. Profilinize baktım, aynı yaştaymışız. Benim de 11 yaşında bir kızım var. Annesine gittiğinde aramıyor kerata. Bazen ben de üzülüyorum ama neticede çocuk, bunu kasıtlı yapmıyor. Öyle düşünmek lazım. Çünkü geldiğinde "Babacım seni çok özledim" diyerek sarılıp gönlümü alıyor Kaldı ki siz benim gibi boşanmamışsınız. Yani sorunları çözmeniz çok daha kolay.

Bazen benim de hiçbir şey yapasım gelmiyor. Sanırım Tükenmişlik Sendromu diyorlar buna. Ben bunu nasıl aşıyorum, hayal kurarak ve hayallerime ulaşmak için çabalayarak. Mesela bu yaşta yurt dışına çıkmak ve orada yaşamak istiyorum. Kızıma orada bir gelecek kurmak istiyorum. Çevremdeki çoğu kişi "ne yapacaksın bu yaştan sonra" diyorlar ama bu benim hayalim. Yaşama daha sıkı bağlanmamı sağlıyor. Sizin daha farklı bir hayaliniz olabilir. En çok istediğiniz şeyi düşünün ve buna ulaşmaya çalışın. Faydası olacaktır.

hocam benim oğlan'da 9 yaşında annesi ile yaşıyor ben aramasam arayacağı yok eşşek sıpasının ama hayat bir şekilde devam ediyor. Bu kadar sıkma canını.

Bir psikolojik tedavi almalısınız hocam olabilir böyle şeyler hayatın içinde hepsi var. Bazı şeylerin kıymetini anlamak için Allah böyle musibet gördüğümüz dersler verebilir.
Allah şifa versin en yakın zamanda sağlığınıza kavuşursunuz inşaAllah

Yeterli maddi kaynak.
Düzenli uyku ve uyanma
Yeni bir iş yada uğraş
Bol bol yürüyüş

Kendi kendine çözersin ve atlatırsın diye düşünüyorum.

Özellikle iş olarak karamsarlık çekiyorsan tek başına yapma Web işini 2 3 kişi ile ekip çalışması yap.