Doğum 23.03.1988 - Ölüm 23.03.1988

Ben Doğarken Ölmüşüm Anlıcanız.
Ne gün yüzü gördük ne mutluluk yaşadık.
Çalıştık neye bulaştıysak battık.
Aşık olduk her defasında aldatıldık.
Az umutlandık çok kaybettik.
Hele son iki sene içinde kurmak istediğim hayalimde yok hayal kuramıyorum sebep bulamıyorum.
Ev alamadım, Arabam yok daha evlenmedim bile sadece maaşlı çalışanım maaşla ay sonu zor ediyorum.
Bir heves araba alıyım dedim kredi bile çeksek yeni yasa yüzünden vade kısa diye ödeyemiyoruz.
Ev zaten imkansız artık.
Baba emekli oldu halen hammallık yapıyor geçinilmiyor çünkü.

Soruyorum ciddi ciddi acaba ben niye doğmuş olabilirim?
34 yıl yaşar ne yaşar ne yaşamaz modundayım. Bir 34 yıl daha bunu niye yaşamam gerek?
Ha şükretmek demeyin ediyoz etmeye zaten ama bu gidişle geldiğimiz gibi gidecez.

Evlenme hocam zaten tek dert o olsun, ha gerisi için hayat zor daha da zor olacak. Allah herkese yardım etsin

Derin bir nefes aldım sonda vallahi daraldım okurken.

Ülkecek zor bir dönemden geçiyoruz Allah sabır versin hepimize.

Belki dediğiniz herşeye sahip olduğunuzda başka sorunlar olacak. Demekki bunları yaşamanız gerekiyor ki yaşıyorsunuz. Hiçbir şey sebepsiz değil. Ne oluyorsa olması gerektiği için oluyor. İyi şeylerde kötü şeylerde.

Hocam herkes aynı kim sizden farklı ki ? Sadece şunu biliyorum hiç kimse beni seni veya her hangi bir başkasını kurtarmaya gelmeyecek. 50 yıl da şikayet etsek düzelmeyecek. Tek çözüm paraya odaklanmak. Sistem bunun üzerine kurulmuş. Araştırma yaparken hintlilerin pisliğin, yokluğun en dibinde olup bu kadar başarı sağlamalarına bakıyorum, denk geliyorum. Adamlar için yapılamaz denilecek bir kavram yok cidden. Kırık telefondan video çekip bakın şu şekilde yapılıyor diye video paylaşıyor. Uzun lafın kısası ya sonuna kadar savaşacağız yada durumu kabullenecegiz..

Evlilik düşünemiyorum zaten bu durumdayken.

Valla artık zorda değil yaşamak imkansıza oynuyoruz.

Fakirin avunma biçimi bu hocam herşeyde gözümüz yok yetsin ya bi ev bi araba lüks değil biz yaşamıyoruz karnımız doysun diye yırtınıyoruz artık.

Haklısın bizi kimse kurtarmaya gelmeyecek nereye gidiyoruz daha ne yaşarız bilmiyorum ama bu kadar tükendiğimi ilk defa hissediyorum.

Seni çok iyi anlıyorum. Sana göre bir artım var, o da henüz 34 yaşında olmamam. 4 sene daha şansım var. Sana gôre eksim de, babam emekli olamadı. Sigortasız çalışmış. Bu sene kredi ile 250bin liralık, 30 senelik yıkık dökük bir ev alayım dedim ama ona bile gücüm yetmedi. Gelecek belirsiz çünkü, işsizlik vs.

Gelecekten ümidim hiç yok yarını düşünemiyorum. Ev ve iş arasında mekik dokumama rağmen borcum bitmiyor. Her yönden yırtınıyorum bir yönden kazanamıyorum. Bu bolluk nedir bir kere görmeden ölürsem gözüm açık gidecek.