Haftanın ilk günü ve gel de sinirlenme!

Gelişme:
Müdür geldi. İkimizi karşılaştırdı ve durumu bizzat anlattım. O da anlattı ve "beni sinirlendirdi, sanki astıyım gibi benimle oynamaya çalıştı" diyerek savundu.
Müdür hafif gülerek; "xxx abi, emre senden benden genç bir kardeşimiz, ceza yemiş yememiş bu bizi ilgilendirmez hatta bizim onu sorgulama yetkisi de vermez. Ben genel müdür olarak Emre'ye savunma tutulmasını gerek görmüyorum. Sizde (şefe) sinirlerinize mukayyet olun, burada kimse kimseden üstün değil. Siz sinirlisiniz diye de kimse sizin söylediklerinizi alttan almak zorunda değil, Emre iyi dayanmış!"
Şef: "Neye iyi dayandı ne yapalım yani gelsin dövsün çocuk bizi!"
Müdür: "Abi senin söylediklerin beni bile sinir etti. Sen burada şefsin, amirsin diye çocuk alttan almış ve çocuğu liseliler gibi çıkışa çağırmışsın. Amacının ne olduğu söyle bu odada ikinizi baş başa bırakayım bakalım neler olacak hepimiz izleyelim. Konu kapanmıştır, herkese iyi haftalar dilerim. Emre bey, işinizin başınıza dönebilirsiniz bu tarz şeyleri de kafanıza takmayın lütfen" diyerek odadan çıktım ve masamın başındayım.

Sen işe giderken yanına neden başkasını alıyorsun ki? Bırak kendi gitsin. Senin ayağını kaydırmaya çalışmışlar.
Sakın hiç celallenme, çünkü bunu yapmanı istiyorlar.
Adamcık senin üzerinden güç gösterisi yapmaya çalışmış.
Müdür gelince "Arabam ile kaza yaptım, şu kişi herkese duyurmuş sabah sabah. xxx de bunu fırsat bilmiş gibi bana seni şöyle böyle yaparım dedi, Hiçbir şey demedim. Ben saygılı davrandıkça üstüme gelip bana yüklendi. Hatta doğru bir şey yapıyormuş gibi sesini çıkarıp milleti topladı. Bir şeye sinirlendi de sabah sabah benim kazayı bahane ederek hırsını benden mi almaya çalışmış? Araba benim ama onunmuş gibi bana hoş olmayan yaklaşımının amacı neymiş? Benden büyük birinin bana örnek olması gerekirken bu saldırgan davranışı hiç hoş değil. Burası bir iş yeri ve burada böyle şeyler olmamalı. Olgun davranmak, yaklaşmak gerekli. Lütfen kendisini de çağıralım onu dinleyelim." de müdüre.

işyerinde dostta edinmem düşman da. benim felsefem budur.
dost edinmeme ilkesi, beraberinde bir mesafeyi de getiriyor
hal böyle olunca düşmanlık edilebilmesi de mümkün olmuyor.
misal çalıştığım yerde iş arkadaşlarımdan birisi benden üst olsun alt olsun farketmez. sizin muhasebecinizin sizinle konuştuğu şekilde asla konuşamaz. kendi aralarında konuşabiliyor olsalar da ilk günden mesafemi koyar, kulaklığımı takar işime bakarım.
kendi aralarında yemekler, piknikler, halısaha maçları yaparlar. asla gitmem. iş arkadaşı işte kalır. benim zaten arkadaşım var. bir de sabahtan akşama kadar gördüklerimle mi sosyalleşeceğim.