17 yaşında bu rahatsızlıkla tanıştım,Tv izlerken bir anda kalbimin hızla çarptığını fark ettim ilkten geçiştirdim ne olacak diye yani başarılı oldum,ardından kafamda büssürü soru işareti oluşmaya başladı acaba kalbimde bişey mi var,nefessiz kalma korkusu vs.. içimde birikmeye başladı,bir hasta görsem hemen etkileniyordum,ve kendimi kontrol edemedim panik atak nöbetleri geçirmeye başladım göğüs ağrısı,kalbimin hızlı çarpması,nefes darlığı,ölüm korkusu.
herşeyden korkar olmuştum örneğin bir dizi izlesem böbrek rahatsızlığı geçiren birini görsem hemen kuşkulanmaya başlıyordum,acaba bende böyle bir rahatsızlıkmı geçiriyorum böbrek bölgelerime ağrılar giriyordu (psikolojik).
Bu süreç içinde onlarca doktora gittim 1 - 2 kez check-up yaptırdım,onlarca psikiyatrist le tanıştım...
1 yıl böyle geçti okuluma doğru dürüst gidemedim,hayattan soyutlandım benim için koskaca bi kayıptı yani...
Ardından arkadaşlar iyileşme dönemine girdim,ilaç tedavisi görüyordum arada sırada yine nöbetler yokluyordu,bişeye üzülsem kafama taksam 1 - 2 gün sonra yine nöbet geçiriyordum...
Son 1 yıldır ilaç kullanmıyorum ve hastalığı tam anlamıyla yendim diyebilirim.
Şimdi buradan tavsiyelerde bulunmak istiyorum eğer bir yakınınız bu rahatsızlığı geçiriyorsa ona destek olun çünkü bu hastalıkta en önemli faktör DESTEK, olabildiğince destek olun ona bu hastalığın geçiçi oldugunu herkesin başına gelebileceğini söyleyin hastane gitmek istiyorsa hemen götürün çünkü hastanede kendini güvende hisseder,rahatlar.Sık sık panik atağın nasıl bir şey olduğunu internetten yada bi kitaptan ona okuyun,yanında hastalıkla ilgili dizi ya da filmler açmamaya çalışın,gün içinde uğraşabileceği bişeyler yapın ps oynayın internette bişeyler araştırın hoşuna gideceği şeyler,ama ona sık sık panik atağın kötü bir hastalık olmadığı,her yaştan insanın bu rahatsızlığı geçirebileceğini söyleyin en önemliside yaradana şükretmesini söyleyin

Zahmet edip okuduğunuz için teşekkür ederim arkdaşlar,gerçekten son yıllarda ülkemizde artış gösteren bir rahatsızlık bir nebze olsa bilgilendirmek istedim.
Hüseyin.