Türkiye'de Gençlik Şurda Gençlik Burada Gençlik!

Merhabalar,

Uzunca bir süredir toplumumuzun; özellikle de gençlerimizin ülkenin genel durumundan şikayetçi olduğunu biliyorum. Ben de genç grubuna dahilim ve apolitik bir insanım. Siyasetle hiçbir işim olmaz. Bu yazı sadece motivasyon konuşmasıdır ve kendi hayatımdan örnekler içermektedir. Ben de birçok genç gibi öncesinde istediğim hiçbir şeye ulaşamıyor, annemin babamın eline bakıyor, kendime hedefler koymak ve azimle sımsıkı çalışmak yerine sadece hayal kurup harekete geçmiyordum. Öncelikle şunu belirtmek isterim ki ülkenin ekonomik durumundan herkes gibi ben de memnun değilim. Maalesef istediğimiz birçok şeye kolay kolay ulaşamıyoruz. Hayat standartlarımız birçoğumuzun çok düşük. Fakat şunu da söylemeliyim ki siz evde oturup, geleceğiniz için hiçbir şey yapmayıp, en ufak bir adım atmayıp sadece ona buna sallayarak ve hayatınızdan şikayet ederek hiçbir yere gelemezsiniz dostlar. Bu gerçeğin farkına varmalısınız. Ekonomi çok mu kötü? Tamam bunu koyun bir kenara. İnsanlar çok mu acımasız? Koyun kenara. Genel düzenden çok mu şikayetçisiniz? Bunu da koyun kenara. Böyle uzar gider. Her şeyden önce sizin kendi hayatınız için bir şey yapmanız ve hayatınızı düzene soktuktan sonra ülkeniz için ya da Avrupa hayalleriniz için bir şeyler yapmanız gerekiyor. Oturduğunuz yerden lak lak yapıp, sosyal medyada ona buna sallayıp, sürekli Avrupa ile ülkemizin vahim durumunu karşılaştırıp bir yere gelemeyeceğinizi artık anlamanız gerekiyor. Biliyorum durumumuz son yıllarda oldukça vahim. Fakat şunu da belirtmeliyim ki;

Ben R10'a 18 yaşımda katıldım. Şu anda 6 gün sonra 20 yaşıma basacağım. Azimle hiç durmadan, sabah akşam demeden çalıştım. Profesyonelliğime profesyonellik kattım, iş ahlakı kazandım, iş etiği nedir öğrendim, sıkı çalışmanın getirilerini iliklerimde hissettim, kurumsallığıma kurumsallık kattım. Ben 18 yaşında iken burada onlarca insanla ticaret yaptım. 1000₺'lik 2010 model bir Macbook alarak başladım bu işlere. Şu anda elimin altında Allaha şükür en az 50.000₺'lik cihazlar var ve bunlarla ticaretime devam ediyorum. Bakın hala 20 olamadım 1 hafta sonra olacağım. Sadece 1.5 yıl gibi bir sürede kendimi dipten zirvelere çektim. Sıkı çalışın, tevekkül edin gerisi gelir. Burada birçoğunuzun hayalini kurduğu hayata kavuştum ben. Yeri geldi bolluk içinde yokluk çektiğimde oldu. 10₺'ye muhtaç olduğum zamanlarda oldu. Ama ben dibi de gördüm zirveyi de. Hala daha çabalıyorum, hala daha ümidim ve umudum var. Ama yanlış anlamayın, bu ülkem için ya da ülkemin insanları için değil. Kendim ve kendi geleceğim için umudum ve ümidim var. Sizler de oturup hayatınızdan şikayet edip sürekli ezik psikolojisine gireceğinize kalkın ve önce kendiniz için sonra da eğer içinizde ülke sevgisi kaldıysa ülkeniz için bir şeyler yapın. Avrupa'ya gitmek hepimizin hayali. Ama unutmayın; Mustafa Kemal Atatürk bu ülkeyi biz gençlere emanet etti. Hepimiz Avrupa'ya gidelim, ülke kimlerin eline kalacak?

Asla hiçbir şeyi imkansız görmeyin. Bugüne dek maddi anlamda imkansız gördüğüm ve ulaşamayacağımı düşündüğüm her şeye azmim ve çabamla ulaştım. Oturup ağlamaktansa gözlerim uykusuzluktan morarana kadar çalıştım. Hep hayatımdan şikayet etmek yerine veya başkalarının şikayetini dinlemek yerine asla vazgeçmedim. Hala daha çabalıyorum, hala daha istediğim yerde değilim hala daha umudumun tükenmeye yakın olduğu noktalar var. Ama inanmaktan, çabalamaktan başka şans göremiyorum kendimde. Bir de başkalarından şans beklemeyin, insan yalnızca kendi şansını kendisi yaratır. Hiçbir yeteneğiniz, beceriniz ya da paraya dökebileceğiniz bir projeniz yok ise öğrenin, uğraşın, her şeyinizle bir işe girin. Risk alın, kaybedin, kazanın ve büyüyün. Başka yolu yok arkadaşlar. Avrupa hayalleriyle yanıp tutuştuğunuzu biliyorum, o zaman hayaliniz için bir şey yapın. Para biriktirin. Ufaktan da olsa başlayın bir şeyler yapmaya. Hayaliniz her ne ise onun için uğraşın. Bakın ben burada kaç kişinin yabancı dil öğrenmesine vesile oldum biliyor musunuz? Şu anda 200'den fazla öğrencim var sınıflarımda. Bazıları Avrupa'ya açılmış bile, yazarlar ara sıra. Ben bu yaşımda burslu bir şekilde üniversite bitirdim sağlıkçı olarak, şu anda işsizim ama yine de oturup şikayet etmiyorum. Kendimi geliştirmek için tam 16 tane sertifika aldım. Dil öğreniyorum. Kurumsal hizmetler veriyorum. İnternetteyim, her yerdeyim. Her gün kültürümü geliştiriyorum. Deli gibi okuyorum, araştırıyorum. Sadece sosyal medya kullanmıyorum ve saatlerimi sosyal medyada harcamak yerine bilimsel araştırmalar yaparak geçiriyorum. Tam 6 senedir hayatımda sosyal medya yok. HTML, PHP, Java öğreniyorum. +500'den fazla yayınlanmış makalem var. 2 adet üniversite tezim var Acil Sağlık Hizmetleri ve Covid üzerine. Seminer konuşmalarım var. Uluslararası projelerim var. Daha sayamayacağım birçok başarım, hedefim ve hayalim var. Asla pes etmiyorum.

Şu günlük takıntılarımızın tamamının ne zaman anlamsız olduğunu öğrendim biliyor musunuz? Sağlığımı kaybedince. Bu ay bir ameliyata gireceğim. Yaklaşık 6-7 aydır sağlığım düzensiz. Hayatımı mahveden bu hastalık bile bana birçok şey kattı. Hayatın ve sağlığımın değerini öğrenmemi sağladı. Beni olgunlaştırdı. Şu anda her gün 6-7 km yol yürüyor ve sağlıklı besleniyorum. Fast food asla tüketmiyorum. Ayrıca mutfağa olan ilgim ve hobimden dolayı da mutfakta kendimi çok fazla geliştirdim pandemi sürecinde. Çoğu zaman evde yemeği ben yapıyorum. Her yerden birşeyler öğrenmeyi, araştırmayı ve kendimi geliştirmeyi çok seviyorum. Tüm sektörlerden bilgi almaya açığım. Bilgisiz kalmaktan korkuyorum. Bu Dünya'dan tamamen donanımlı ayrılmak istiyorum. Hatta ismimi bir yerlerde bırakmak istiyorum. Bunun için sosyal sorumluluk projeleri düzenliyorum sürekli. Covid ilk çıktığında ülkemizde Dünya genelinde Türkçe Covid takip sistemini ilk olarak ben kodlamıştım. 2020 Nisan ayında. Daha sonra İstanbul'un suyu bitmek üzereyken halkı bilinçlendirmek adına Suyumuzbitmesin adlı sosyal sorumluluk sistemini devreye soktum Change.org'ta binlerce imza topladım insanlara suyun önemini anlattım aktardım. Günlük takıntılarınızı bırakın ve sağlığınızın değerini çok iyi bilin. Paraymış, evmiş, arabaymış, bilgisayarmış hepsi oluyor inanın bana. Hayalini kurduğum her şeye sahip oldum. Bir tek araba kalmıştı o da inşAllah yakın zamanda olacak.

Lütfen pes etmeyin ve azimle çalışmaya gayret edin dostlar. Ben @Coşkun Çetin; abimi örnek aldığım için kendime çalışmaktan hiç vazgeçmedim. Hatalarımdan ders alarak daha fazla üstüne koydum. Sizler de aynını yapın ve hayatınızın ne kadar değiştiğini oturun kendi pencerenizden izleyin.

Bu konu asla siyaset içermemektedir, yazının başında da belirttiğim gibi sadece motivasyon konuşmasıdır.

Gençlik okumayı sevmiyor.
Birazdan çok uzun özet geçsene diyen birileri çıkar.
Sonrada kime ne anlatıyorum diye kendini sorgulamaya başlarsın.

O kadar haklısınız ki.

Uyanıkların bol olduğu ülkede siz saf olun. Gerekirse beden gücünüz ile çalışın ama çalışın.

kardeşim hiç kusura bakma ama insanlara macbook şansi verilmiyor azmin ve macbookun verdiği heyecan/hirs ile yoluna devam etmişsin yoksa antifrez ile kafede 1 saat güncelleme bekleyip 30 dakka oynayip evine giderdin 2.si okumassa sanayiyer giden bir aile yerine BİRAZ SEninle ilgilenmiş ailen var ne oldum demeden öne neydim demeniz lazim milliyetçilik konusuna gelirsen din ve milliyetçiliği kendine güç katmak için yöneticiler olduğu sürece pek çoşmicak 2. ve 3. sınıfta olduğumuzuda unutmayalim 6 gün çalişip kalan 1 günüde eve kapattir turiste serbest sonra vatan millet sakarya vay anasını

Eğer 1000₺’ye Macbook almamı diyorsanız parasını ailem vermedi ufak tefek freelancer işlerle ben biriktirdim, siz de kusura bakmayın da her şeye binlerce bahane üretebilirsiniz. Yok imkan yoktu yok bilmem neydi dağdaki çobanlar nasıl birincilikle üniversite kazanıyor çok mu imkanları var? Özel ders mi alıyorlar sene boyunca zengin çocukları gibi. Her neyse, ben siyasete girmeden kendimden bahsederek motivasyon konuşması yapmaya çalıştım. Yoksa ülkenin vahim durumunun bende farkındayım ama ülke bu durumdayken bile ben her istediğimi çalışıp elde edebildim imkansız diye bir şey yok. Ezik psikolojisiyle her şeye dem vuran insanlara gelsin bu sözüm.

herşey bu iki senedemi oldu yaptiğin işlerde ödemeyi nasil aldiniz 18 yaşindan küçükken türkiye son 3 yılda gençlerin umutlarini emen bir vampir var rte krallık sistemini getirdiği gün ülkenin her dali çökmeye başladi şimdi bu tür konular bin 1000 tane açiliyorsa 2018 den öncesinde 30 tane felan açiliyordu. ülkede adalet yok kizlari tecavüz edenler serbest denetleme yok fiyatlar o biçim yüksek ekenomik istikrar yok eğitim sistemi zaten hep benim dönemimde değişti eğitimde yok yarin birgün evlenip allahin izni ile çoçuğunda olursa ülkeye hiç bakilmadan alinan serseri it kopuk mülteci kisim cocuğuna dayak/tacize uğradiğinda arkanda yine biz duracaz tabiki babasi özel kolejlerden servislerden bizim sokaklara inebilirse milliyetçiliğe geri gelirsek duyduğuma göre japonya nerdeyse her öğrencisini hiroşimaya götürüyor türkiyede milli bilinç duygusu oluşturmak için yapilabilir hükümet araştirmayan sorgulamayan korku içinde bir cahil toplum istediği sürece senin gibi insanlar nadir çikar kendisini 100 gencden 1 i kurtulur çünkü senin bahsettiğin karakterleri öldürüyorlar diziler/filmler/tiktok gibi saçma şeylerle uyutuluyoruz

Hocam nereden girip nereden çıkmışsınız tiktoka bile değinmişsiniz. Şimdi anlamadığım kısım şu; yazımda hükümeti savunan en ufak bir şey yok. Yazımda olabildiğince siyasete de girmemeye çalıştım, apolitik bir insan olduğumu ve ülkenin vahim durumundan benim de mutsuz olduğumu belirttim. Ama ben bu vahim durumda bile bu karmaşıklıkta bile en kötü imkanlarla da olsa bir şeyler yapmaya çalıştım. En kötü imkanlar diyorum çünkü o gözünüzde büyüttüğünüz Mac'in tüplü bilgisayarlardan farkı yoktu bilgisayar o kadar yavaştı ki tarayıcıyı bile 3-4 dakikada açıyordu. Bahsettiklerinizin ben de farkındayım sabah akşam haber okuyorum, gündemi takip ediyorum. Ama burada değindiğim konu Avrupa hayali kuran gençlerin ya da ne bileyim her gün Türkiye Avrupa karşılaştırması yapıpta ülkeden gitmek isteyen gençlerin hayalleri bu bile olsa hayalleri için hiçbir şey yapmayıp ağlayıp sızlaması. Yoksa geçim derdiymiş, tacizmiş tecavüzmüş hepsini ben de biliyorum farkındayım. Benim değindiğim konu bambaşkayken siz yine çıktınız siyasete çevirdiniz, ben ne diyeyim şimdi size. Kaldı ki ticaretlere 18 yaşımda başladığımı belirttim yani 18 yaş altı nasıl ödeme aldınız demişsiniz, hadi diyelim ki 18 yaş altı başladım ödeme alacak olsam ailemin hesabına alır yine alırdım yani tek problem bu mu, bir tek buna mı takıldınız yazıda? Ayrıca her gün çıkan zam haberlerinin farkındayım beni gündemdeki konulara etiketlemenize gerek yok gerçeklerin farkında değilmişim pespembe hayat yaşıyormuşum gibi bir algı oluşmuş galiba sizde. Yaşayadabilirim açıkçası, siz de yapsaydınız siz de yaşasaydınız benim yapabileceğim bir şey yok. Sonuçta bireyin evlenmesi, çocuk yapması tüm bunlar kendi kararı. Bakamayacaksa, yürütemeyecekse yapmayabilir. Hayatta aldığımız tüm kararlar bize ait. En azından öyle olmalı. Ben de evleneceğim Allah nasip ederse, hayatımda uzun yıllardır birisi var ama kendimi hazır hissetmem ve kendimden başkasına da bakabilecek pozisyona gelmem gerek. Kimsenin hayatıyla oynama lüksüm yok. Yapamayacağım, üstesinden gelemeyeceğim şeyin altına giremem. Ne zaman ki aile kurabilecek ve devam ettirebilecek bir pozisyona gelirim o zaman evlilik düşünebilirim. Akıllı olmak lazım bu devirde. Evlenirken sorun yok çocuk yaparken sorun yok sonra bakamayınca, evliliği sürdüremeyince pişmanlık konuları görüyoruz bol bol. Neyse hocam, uzatmayalım bence. İyi akşamlar.