Şimdi sen mutlusun...

Hazır bir yazıya benziyor fakat ellerine sağlık valla süper yalnız ben evlenirsem Türkiyenin en güzel bölgesine gidecem sessiz bol yeşillikli ve güzel bir alana mümkünse aile-akraba dan uzak

Hazır bir yazı derken?
Hepsini ben yazdım...

o zaman bolu ya geleceksin

“O olmazsa yaşayamam.” demeyeceksin.
Demeyeceksin işte.
Yaşarsın çünkü.
Öyle beylik laflar etmeye gerek yok ki.
[Akdeniz insanıyız biz Can ağbi.
Deriz.
Ama bilmez misin ki değişir bizdeki O'lar sürekli.
Elimiz dursa gözümüz durmaz.]
Çok sevmeyeceksin mesela.
O daha az severse kırılırsın.
Ve zaten genellikle O daha az sever seni,
Senin O’nu sevdiğinden.
Çok sevmezsen, çok acımazsın.
[Ah be üstadım,
Can acımadan aşk yaşanır mı?

Bırak hoşuma giden bedenin içine hayal ruhumu yerleştireyim.
Gerçi yaştan mıdır nedir bilemiyorum ama,
Kalçalarını iyi çalıştıran bedenler arasında pek bir görünmez,
Pek bir bulunmaz oldu o hayal ruh'lar.]
Çok sahiplenmeyince, çok ait de olmazsın hem.
Çalıştığın binayı, masanı, telefonunu, kartvizitini…
Hatta elini ayağını bile çok sahiplenmeyeceksin.
Senin değillermiş gibi davranacaksın.
Hem hiçbir şeyin olmazsa, kaybetmekten de korkmazsın.
Onlarsız da yaşayabilirmişsin gibi davranacaksın.
Çok eşyan olmayacak mesela evinde.
Paldır küldür yürüyebileceksin.
İlle de bir şeyleri sahipleneceksen,
Çatıların gökyüzüyle birleştiği yerleri sahipleneceksin.
Gökyüzünü sahipleneceksin,
Güneşi, ayı, yıldızları…
Mesela kuzey yıldızı, senin yıldızın olacak.
“O benim.” diyeceksin.
Mutlaka sana ait olmasını istiyorsan bir şeylerin…
Mesela gökkuşağı senin olacak.
İlle de bir şeye ait olacaksan, renklere ait olacaksın.
Mesela turuncuya, ya da pembeye.
Ya da cennete ait olacaksın.
Çok sahiplenmeden,
Çok ait olmadan yaşayacaksın.
[Ait olmak mı dedin?
Polat Alemdar yoktu değil mi senin zamanda?
Hem senin gökyüzünde aradığın kuzey yıldızını,
Biz yeryüzünde Recep İvedik'lerde bulduk bile.
Turuncu, pembe değil belki ama,
Sarı kırmızı, sarı lacivert, siyah beyaz'ımız var bizim.
'Seni sevmeyen ölsün' diye bağırıyoruz hep bir ağızdan.
Stadlar yetmedi, facebook'larda arıyoruz artık benliğimizi!
Metroseksüel, plazaseksüel, reynaseksüel...
Sahip olduklarımız çoktan bizi ele geçirmiş farkında değiliz.
O yüzden belki de mutluluğumuz.
Çomak sokmasana ağbim.]
Hem her an avuçlarından kayıp gidecekmiş gibi,
Hem de hep senin kalacakmış gibi hayat.
İlişik yaşayacaksın.
Ucundan tutarak…
[Merak etme sen,
Memleket olarak ucundan tutarak yaşıyoruz zaten,
Bilmesek de tuttuğumuzun hangi 'uç' olduğunu.]


Alıntıdır: www.fikiratolyesi.com

<konudışı>Sevmiyorum ya gerçekten nefret ediyorum.erkek milleti hep bişiler ister hep.şunu yapma.şunu giyme.şuraya gitme.şunu söyleme.şuna şöyle davran.falan da falan.kızıyorum.bulamayacak mıyız acaba demokratik özgürlükçü şöyle herbi şeye karışmayan ota süte laf etmeyen birisini yaa <konunun çok dışı/>

Bir aşk bittiğinde elimizde yalnızlık ve pişmanlıklar kalır.Bir aşk bittiğinde,yerini keşkeler alır ve bir aşk bittiğinde ya benim gibi hatırasına saygı duyar ve hala onu düşünürsünüz ya da hayatınıza yepyeni bir aşk almayı başarırsınız.

Bir aşk bittiğinde ilk önce hafifçe sızlar içiniz,sonra ya benim gibi onu unutmaya çalıştıkça daha çok anarsınız ya da metin olur ileri bakarsınız.

Bir aşk bittiğinde,hiç başlamamış olmasını istersiniz.Oysa bir aşktır o ve başlamış-yaşanmış-bitmiştir.

Aşkınız bittiğinde bitmese bile, üzülmeyin.Zaman herşeye ilaçtır.Zamanla kendinizin değerini anlayacak ve üzüldüğünüz kişinin sizin sadece zamanınızı çaldığını düşünüp pişman olacaksınız o kadar.

Kim var ki vazgeçilmeyen.Unutulmayan bir aşk,unutmayan aşık...Yazık olur size.Hele ki de artık ona değmediğinizi düşünüyorsanız üzülmeyin.

Aşkı da yaşarız sevgiyi de...Keşke istediğimiz gibi bir aşk yaşama fırsatımız olsa ama olmaz ki.Olsa zaten adı aşk olmaz.Of... Keşke deme zamanı.Keşke hiç aşık olmasaydım...

Birader, inan yazsam kitap olur. 4 yıl beraber yaşadığım insan da aynı şeyleri yapıyordu.

Ne kadar anlatsamda, ben senin erkeklerle konuşmamanı değil, sadece çok samimi olmamanı istemiyorum desemde dinletemedim. Anlamadı ya da ben anlatamadım.

Tek olmak istemiyordum, zaten tektim, sadece insanlara etraftaki diğer kızlar gibi, sanki sevdiği biri yokmuş gibi davranmasını istemiyordum.

Defalarca anlattım 10 kere 15 kere değil hiç yoksa 50 kere bu yüzden tartıştık. Her seferinde tamam dedi haklısın dedi başta karşı çıkmasına rağmen ve aynı şeyleri tekrar tekrar yaptı.

4 yılın sonunda ne mi oldu? Gidip arkadaşımla çıkmaya başladı.

Hayat böyle işte, birey herkesin kendisi gibi olduğunu zanneder, bazen de umar ama böyle kar beyaz değildir hayat maalesef. Her insanın farklı huyu vardır. Tabi ders olur böyle şeyler insana, soğutur hayattan önce ama farkında olmadan da daha güçlü yapar. 3 gün ağlarsın, sonra seni 3 gün ağlatacak birşey ömrün boyunca zor gelir inan bana. Seni öldürmeyen şey seni güçlü kılar demişler.

Ne acılar geçiyor, ne duygulara set koyuyor insan yüreği, merak etme bu acı da geçer. Zaten eğer gerçekten sevgini hakediyor ise, gerçekten pişman ise bunu belli edecektir. Bir başka laf ile bitireyim yazımı.

Birini seviyorsan özgür bırak, geri gönerse senindir. Eğer dönmüyorsa bilki hiç bir zaman senin olmamıştır…

senden önce mini etek giymiyomuydu bu kız?sen ilk görüşte çıkma mı teklif ettin?bi insan 7sinde neyse 70inde de odur.Asla kör kütük aşık olmamalı kendini frenlemeyi öğrenmelisin.Sana bu yapıldıysa sende intikamı almalı ve golü atıp maçı 1-1 kardeşçe bitirmelisin

anladın sen onu

4 senedir tanıyorum ama. Bilmiyordum giydigini. Ve ben suna inandım Benim sevgim onu düzelte bilir sandım. Ama ......

kendini küçük duruma düşürme, seni küçük duruma düşürmeye çalışana ne yaparsan yap.