Özel sektörde işten ayrılma süreci

Herhalde ilk defa internet ortamında bir sıkıntımı paylaşacağım arkadaşlar. Umarım çok uzatmadan dökebilirim içimi.

Özel sektörde üniversiteden mezun olduğumdan (2012'den beri) çalışıyorum. Şu an çalıştığım yerde de 6 yıldır çalışıyorum. Sadece proje ve tasarımdan sorumlu bir mühendisken son durumda milyon dolarlık projelerde onay verici konuma (yöneticilik) geldim. Bunu övünmek için söylemiyorum. Şansım yaver gitti diyelim çalıştığım firmada. Ancak bu yükselme tahminimden çok daha fazla sorumluluğu omuzlarıma da bindirdi. Bir süredir de bu yük altında ezildiğimi hissediyorum. Özellikle son 2 aydır sabah uyanır uyanmaz oflamaya başlıyorum. Maaşım konusunda hiç bir sıkıntım yok, ancak paranın mutluluk getirmediğini de canlı canlı yaşadım. Bir kesime rahat mı battı dedirtebilir bu durum ama kendi kendime durmadan "sağlık mı para mı" diye sorduğumda sağlık cevabını alıyorum. Göz seyirmeleri, kol ve bacak kasılmaları yaşamaya başladım bir süredir de. Fiziksel olarak yorulduğum bir işim yok. Beyini kapasitemin üstünde kullanmaya çalışıyorum sanırım, bu da akşamları eve zombi olarak gelmeme sebep oluyor.

Yukarıdaki kısım durumun özeti niteliğinde. Size sormak istediğim, akıl almak istediğim konu şu, bazı projelerin ilgilisi direkt benim. Yani müşteri firmayı tanıyor, çalışanları tanıyor ama geçmişteki proje mühendisliği görevimden dolayı işlerinin büyük kısmını ben yönetiyorum. Proje derinliği benim bilgim dahilinde yani. Bugün üstüme işten ayrılacağımı söyledim. Üstüm dediğim de öz olmasa abi dediğim biri. Son alınan iş de az önce dediğim devamlılık konusu kapsamında benim üzerimden alınan bir iş ve proje bedeli bir kaç milyon euroya denk geliyor. İşten ayrılacağımı söylediğimde abi dediğim üstüm "böyle bir karar vermen beni çok zor durumda bırakır" dedi. "Kararında düşüncen kati ise zorla tutamam elbette ama bana biraz süre ver" dedi. Sürenin ucu açık bu konuşmada. Ama dediğim gibi benim çok da fazla gücüm kalmadı. İş hayatım boyunca hep yapıcı oldum, çok sorun yaşadım, müşteriden çok ters tepki aldım ama bir şekilde hepsini çözüme kavuşturdum. Yani işten kaçan biri olmadım hiç. "Bu işin çözümü yok" yerine araştırdım çözüm aradım. Yüzde 95 gibi bir oranda da çözümü bulup sonuçlandırıldım. Üstümün bu lafı vicdanen rahatsız ediyor beni. Burada "profesyonel" düşünüp nokta mı koymam lazım, yoksa bir süre daha devam mı etmem lazım? Sizden almak istediğim fikir, düşünce bu yönde.

Şimdiden böyle uzun bir yazıyı okuyup, okumadan "ne diyor bu" demeyen herkese teşekkür ederim.

Åžahsi fikrim;
Ne kadar kendinizce haklı olsanız dahi iş yerinden ayrılmadan 10-30 gün öncesinden durumu izah edip yeni biri veya çözüm arayışı için işyerinize zaman tanımalısınız.

İhbar sürelerini araştırın hocam ona göre bir ayarlama yapmanız gerekiyor daha sonra başınız ağrımasın

Hocam ihbar süresinde şirkette bulunacağım. Bugün gidiyorum diyerek çıkış yapmayacağım dediğiniz sebepten dolayı. İhbar süresi de 8 hafta. Ama benden beklenti ayrılmamam yönünde. "Gitmek istiyorsan tutamam" ibaresi sadece lafta. İşin profesyonel tarafını kenara bıraktığımda da çalışma isteğimi tamamen kaybettim çalıştığım firmada.

Bence ayrılın hocam . Mantıklı düşünmek istemiyorum böyle konularda
Yaşınız 50 olduğunda pişmanlık yaşayacağınıza ayrılın . Göz seyirmesi, kol bacak kasılmaları hepsi yorgunluk belirtsi değil aşırı yorgunluk belirtisi .Vücut yeter diyor artık .
Tecrübenizinde baya fazla olduğunu düşünüyorum iş konusunda . İhtiyacınız olduğunda bence kolaylıkla da iş bulabilirsiniz.

Bırakın onların sözü lafta kalsın Siz ihbar süresince orda bulunup ihbar süresinden sonra 1 gün beklemeden çıkın derim.

Göz seyirmeleri, kol ve bacak kasılmaları genelde magnezyum ve çinko eksikliğinin sonucu olabiliyor. Az güneş ışığı almaktan kaynaklanan D vitamini eksikliği de eklenince insan ciddi depresyona giriyor. Ben de daha önceleri benzeri yol ayrımlarına girdim. Geçmişe dönsem karşı tarafa ruh halimi aktarır 10-15 günlük ekstra izin alır ve denize kıyı sezonluk bir yerde bu zamanı geçirerek kafamı toplardım.
Unutma yapmak zor, yıkmak kolaydır. Zor yaptıklarını kolay yıkma bence.

Üstünüzün niyeti belki vazgeçersiniz diye size zaman tanımakmı, yoksa başka birini bulmakmı bunu iyi tahlil edin hatta kendisine direk sorun ona göre ayrılma kararınızı yeniden değerlendirin ve muakkak çıkarken açık kapı bırakın

Hocam ihbar süresiyle ilgili problemim yok. 8 hafta sürem var, bu sürede bendeki tüm konuları aktarabileceğimi söyledim. Ama buna çok da sıcak bakmadı

İnan hocam aynı şeyi düşünüyorum. 34 yaşındayım. Çalıştığım sektörde mesleki bilgi konusunda ve insan ilişkileri konusunda bir korkum veya tereddütüm yok. Benim en büyük düşmanım şu an vicdan. Çıkma konusunda kararım net, ancak üstümle konuştum sadece. Bu kararı tamamen gün yüzüne çıkarınca konuşmam gereken ve ikna etme çalışmalarını dinleyeceğim 3 4 kişi daha olacak, hepsi kademe kademe yukarı doğru çıkıyor.

Aklımda bu var inan hocam. Çalıştığım sektör küçük, çok büyük bir sektör değil. Beni bu kadar yormasından dolayı bir daha firmanın adını duymak istemiyorum diyeyim sen anla ruhsal durumumu.