Sanırım O benim. Hayatımın hiçbir safhasında başarılı olamadım. Hatta geçen bir film izledim, Başarısız olduğunu düşünen ve bitik olan birisine arkadaşı moral vermek için " En iyi olduğun konuyu düşün ve ona sarıl " dedi. Etkilendim, düşündüm en iyi olduğum konuyu yok bulamadım. Buldum da aklıma başarısızlık geldi sadece, O da moralimi bozmaktan başka işe yaramadı. O an anladım ki hayat filmlerdeki gibi olmuyor

Hayat boyu ordan oraya savrulmuşuz, dikiş tuturamadık doğru dürüst hiç bir işte. Yaş, yolun yarısı. Hedefim 2-3 sene sonra en iyi olduğum konuyu düşünürken aklıma olumlu bir konu gelmesi. Hayırlısı bakalım
Aile - okul - iş - arkadaş çevresi - askerlik... Hepsi de çöp. Bunu senaryo yapıp film diye oynatsalar söveriz. Ama benim hayatım tamamen böyle.
Şu anda olumlu tek bir gelişme var. Son iki yıl içinde yakın akraba birkaç kişi ve aile ile çok feci kavga ettim. Artık konuşmuyoruz. Maddi ve manevi zarar uğradığım birçok konuda hep sustum, ama artık hiç görüşmemek daha iyi. Bazı ufak tefek sıkıntıları oluyor ama böyle çok iyi. üstümden ağır bir yük kalktı.
Tabii ki kavga şekli dayak cinayet suç seviyesine gelecek şekilde değil. O sayede adli vakadan yırttık. Ama söylenmesi gereken bazı şeyler var. Onlar birikiyor.
Şu bir gerçek. Çeşitli nedenlerle insanların ufat tefek haksızlıklarını görmezden gelip susuyoruz hep. Bunlar çığ gibi birikerek daha büyük zararlara yol açıyor. Karşı taraff utanmaz arlanmaz terbiyesiz, her fırsatta zarar vermeye devam ediyor.
Hayat bu kadar ayağa düşürecek derecede değersiz değil. Çöp insanları tamamiyle hayatımızdan çıkarmalıyız.