Katılıyorum sana. Bitcoin alıyorum düşüyor, altın dolar alıyorum düşüyor. Bu yanlış zamanda yanlış analiz değil tüm göstergeler alış tarafinda olmayı gösterirken alıyorum kaybediyorum. İş kuracağım bazı şeyleri zorlaştırdı yeni yasalar geliyor. Askerdeyken akaryakıta indirim geliyor eve gidince bu günlerin acısını çıkaracağım diyorum arabyla gezip kafa dağıtacağım diyorum gelmeme bir hafta kala arka arkaya zamlar geliyor. Sonra terhisime 10 gün kalıyor hopp askerlik bir ay uzatılıyor benden bir ay sonra askere gelen adamla beraber terhis oluyorum. İşe gieiyorum sakin olağan akışlı bir iş ben girdikten sonra düzen bozuluyor ve sırtıma daha çok yük biniyor. Araba almaya niyet ediyorum sıfır araba üretimi duruyor ikinci el piyasası arş-ı alâ ya uzanıyor. Ev alayım diyorum faizler yükseliyor. Yani ben birşeylere ya geç kalmış oluyorum ya da erken davranmış oluyorum. Ne yaparsam yapayım bir kaybım oluyor. Hayat bana kaybettirmeye yemin etmiş gibi. Hep karşımda. Ama birgün şansım bana gülecek. Buna inanmaktan vazgeçmiyoruk çünkü biliyorum ki insan birşeylere inanmaktan vazgeçtiği anda yaşamaktan da vazgeçer. Zaten tüm dinlerin çıkış noktası da budur. İnsanın inanma isteğidir. Hiçbir şey dünden daha iyi olmayacak dostum ama inan elbet bir gün birşeyler olacak.
Aynısı birebir başıma geldi hocam. Kırk yılda bir elime üç kuruş fazladan para geçti. Başka başka zamanlarda dolar - altın- bitcoin yatırayım dedim. Arkadaş, ben yatırınca düşüyor, ihtiyaçtan bozduruyorum artıyor. Her seferinde mi aynısı olur!...