Yoksul büyüdüm, okumayı da çok sevdim, çok okudum ve hala okuyorum, en çok yapmayı sevdiğim şey. Dünyayı gezecek param yoktu ama dünyayı okuyacak imkanım vardı (kütüphane, dergiler kitaplar)
2011 yılında evlendim. Eşime bir sözüm vardı.
Evlenmeden önce ilköğretim mezunu olan eşim ortaokul ve liseyi dışarıdan bitirdi. Söz verdim evlenince üniversiteye göndermeye. Evlendik, 6 ay sonra üniversiteye başladı. Ben istanbulda çalışıyordum eşim Çanakkale'de üniversite okuyordu. Eşim myo nu 2.likle bitirdi kaymakamdan diplomasını aldı. İstanbulda muhasebeci olarak çalışmaya başladı. Ben üniversite yi bitirince aileme olan sorumlulukları yerine getirmeye başladım. Anneme ev yaptık, babama 4x4 jeep aldık.
Sıra bana gelmişti. Her zaman İstanbul'dan kaçıp aileme zaman ayırabileceğim bir hayat istedim. 2010 da karar verdim 2016 yılı sonunda eşimin beğendiği Çanakkaleye Taşındık.
İstanbul'da ev, iş, iyi maaş vardı. Hepsini kenara bıraktık. 4 yıldır Çanakkale'de yaşıyoruz. 10 aylık oğlum var. Onunla oynuyor geziyor en önemlisi de büyüdüğünü görüyorum. İnanılmaz güzel bir şey.
Kendi toplulmumdaki ön yargıları kırdık beraber. Evli kadın dışarı üniversite okumaya gönderilmez dediler (başta ailem) ben gönderdim. Sonra diğer köylülerimizden de gönderen oldu. İyi kazancı ve şartları bırakıp risk alınmaz dediler (eşim bile inanmadı başta) ben aldım. Benden sonra çeşitli yerlere yerleşen çok köylümüz oldu.
Şuan çok mutluyum. Aileme istediğim gibi zaman ayırabiliyor anı biriktirebiliyorum.
Sonraki planımda Türkiye turu var tam 1 yıl sürecek. 150 k biriktireceğim bunun için.
Velhasıl hayellerinizi ertelemeyin. En değerli ürün zamandır.
Evime yakın kümesim var, 1 keçi, 7 tavuk, 2 hindi 1 köpeğim var.
