• 13-11-2019, 17:21:44
    #28
    Seni anlayabiliyorum gerçekten.
    Kuran-ı Kerim 134. sayfasında bulunan,En'am süresinin 64 nolu ayeti
    " De ki: Ondan ve bütün sıkıntılardan sizi Allah kurtarır. "
  • 13-11-2019, 17:24:20
    #29
    Yaşadığınız tüm sorunun ' Kız arkadaş ' probleminden kaynaklandığına eminim. Çok yanlış bir düşüncedesiniz tabi ki eleştirmek kolay olabilir. Evlenene kadar onlarca kız arkadaşım oldu yedim içtim yattım defalarca farklı kızlarla tatile çıktım ama tek bir kişiden ayrıldığımda üzüldüm . Gerçekten de söylediğiniz gibi içim daralıyor gibi oluyordu ve rüyalarıma bile giriyordu.Ancak bu süreç 5 gün sürdü ve çözümün saçma sapan üzülmeyle değil yeni bir kız arkadaş bularak çözüleceğini düşündüm. Hemen yeni bir kızla takıldım ve sevdiğim kişiden ayrıldıktan sonra ( yaklaşık 1 sene içerisinde ) 6 farklı kız arkadaşım oldu. Sonra nemi oldu ? Ayrıldığım ama ayrıldığım için çok üzüldüğüm eski kız arkadaşımla evlendim. Şuan 5 yıllık evliyim.

    Yani birisi için üzülebilirsin kısa sürebilir ya da uzun sürebilir ancak yeni sayfa açtığında unutursun.Biraz zaman geçer ve nasibinde varsa onunla tekrar karşılaşabilirsin . Belki hiç karşılaşmazsın ve karşına yeni birisi çıkar ve ilerleyen günlerde bu platforma o kız için böyle bir konu açtığın için kendine gülersin .

    Yani tek şey kafana takma ,hemen yeni bir kız arkadaş bul ve yat ; birlikte ol emin ol unutursun.
  • 13-11-2019, 18:07:35
    #30
    Bunun için sakin bir psikologa falan gitme. Benden sana tavsiye . Dün dolunay vardı, bu arada havalar soğumadı acayip bunalım dönemdeyiz. 1 haftaya bir şeyin kalmaz. Öldürmez seni merak etme
  • 13-11-2019, 20:35:52
    #31
    netadam adlı üyeden alıntı: mesajı görüntüle
    Bu aralar hayatta yaşamanın bir anlam ifade etmediğini düşünüyorum.

    Kendi özelliklerimden biraz bahsedeyim

    - 25 yaşındayım.
    - Üniversite mezunuyum. Şuanda herhangi bir işte çalışmıyorum fakat bir alanda ofisim yakında açılacak tadilatları sürüyor.
    - 2-3 gün önce kız arkadaşımdan ayrıldım ve gerçekten bunalıma girdim.
    - Bulunduğum ilde hiç beraber dertlesebilecegim bir arkadaşım yok. Ofisim de henüz açılmadığı için şuanda evde boş boş oturuyorum. Çok sevdiğim ve onun da beni sevdiğini sandığım kız arkadaşımdan da yeni çalıştığı yerde araya yabancıları soktuğu için ve onları benden daha çok önemsediği için yani ihanet etmeye başladığı için ayrıldım ve tüm bu sıkıntılar üst üste geldiği için kendimi yaşamaktan zevk alamayan birisi olarak hissediyorum. Hiçbir şey mutlu etmiyor. Sanki o kız dünyamdan bir parçaymış ve ben o parçayı kaybetmiş gibi hissediyorum fakat doğru yaptığımdan dolayı da eminim iyi ki ayrıldım diyorum bana ihanet etmeye başladığını hatırladıkça..
    .
    Neredeyse tüm gün evdeyim. Arasıra çarşıya gidiyor 1-2 saat yürüyüş yapıyor geri eve geliyorum ve iç huzursuzluğum tekrar başlıyor.

    - Sizce psikiyatra gidip ilaç yardımıyla mı düzelteyim kendimi yoksa ne yapayım? Sanki yaşamanın bir amacı yok gibi geliyor. Hayatta merkeze koyduğun bir insan gidince...

    Özellikle psikolog arkadaşlarımızdan kıymetli yorumlarını bekliyorum.
    Bu yaşlarda olur böyle şeyler..Şu an depresyondasın..kendini işin ver..1-2 sene sonra bu yazıyı okuyunca tebessüm edeceksin Kız konusuna gelince yaşın genç daha çok sevecek ve sevileceksin.. Kimse senden değerli değil UNUTMA..Sağlıcakla kal..
  • 13-11-2019, 20:45:51
    #32
    Çok iyi anlıyorum. Ben de yakın zamanda eşimden ayrıldım. Aynı boşluğa düştüm. Sürekli evdeydim. Hayatta hiç birşey beni mutlu etmiyordu.

    Oturup düşünüyordum, acaba şuan ne olsa ben mutlu olurum diye. Hiç bişey aklıma gelmiyordu. Öyle bi seçenek yoktu.
    Hala ara ara yaşamaktayım bu durumu, net olarak atlatmış değilim.

    Dediğiniz gibi dertleşeceğiniz sizi iyi tanıyan arkadaşınız olsa bu durum biraz daha çabuk geçiyor. Benimde durumum aynıydı başlarda.

    Psikiyatri konusuna gelirsek, ben zaten bi rahatsızlıktan ötürü sürekli psikiyatriye giden gelen ve 4 yıldır ilaç kullanan biriydim. Bu dönemde de doktorum ilaçlarımı arttırdı. Ama önermiyorum. Faydası olmuyor aksine hayat enerjiniz daha düşük oluyor. Bu kötü duygularda bizim için var olan ve yaşamamız gereken duygular. Yani ilaçlarla atlatmayı doğru bulmuyorum, yaşayan biri olarak.

    Tek ilaç zaman. Emin ol senin şuan ki durumundan belki daha kötüsünü yaşadım. Herkesin acısı kendisine büyüktür, ama evlendiğim eşim dediğim ve hayatımın geri kalanını beraber geçireceğimi düşündüğüm ailem olarak gördüğüm insandan ayrılmak çok zor bir durumdu. Şuan 6 ay kadar oldu. İlk zamanlardaki durumumu hayal ettiğimde şuan çok iyiyim. Ara da aklına anılar gelince kötü hissettiriyor ama ilk zamana göre yaşam enerjim var en azından.

    Kesinlikle yalnız kalma. Arkadaş edinmeye çalış. Sosyalleşmek için içinden gelmese bile bi kurs olur bi etkinlik olur konuşabileceğin bişeyler yap. Zamanla ruh halin eskiye dönecek buna inan. Elinden geldiğince dik durmaya çalış. Sorun olursa yazabilirsin. Elimden gelen bişey olursa yaparım.

    Allah yardımcın olsun.
    netadam adlı üyeden alıntı: mesajı görüntüle
    Bu aralar hayatta yaşamanın bir anlam ifade etmediğini düşünüyorum.

    Kendi özelliklerimden biraz bahsedeyim

    - 25 yaşındayım.
    - Üniversite mezunuyum. Şuanda herhangi bir işte çalışmıyorum fakat bir alanda ofisim yakında açılacak tadilatları sürüyor.
    - 2-3 gün önce kız arkadaşımdan ayrıldım ve gerçekten bunalıma girdim.
    - Bulunduğum ilde hiç beraber dertlesebilecegim bir arkadaşım yok. Ofisim de henüz açılmadığı için şuanda evde boş boş oturuyorum. Çok sevdiğim ve onun da beni sevdiğini sandığım kız arkadaşımdan da yeni çalıştığı yerde araya yabancıları soktuğu için ve onları benden daha çok önemsediği için yani ihanet etmeye başladığı için ayrıldım ve tüm bu sıkıntılar üst üste geldiği için kendimi yaşamaktan zevk alamayan birisi olarak hissediyorum. Hiçbir şey mutlu etmiyor. Sanki o kız dünyamdan bir parçaymış ve ben o parçayı kaybetmiş gibi hissediyorum fakat doğru yaptığımdan dolayı da eminim iyi ki ayrıldım diyorum bana ihanet etmeye başladığını hatırladıkça..
    .
    Neredeyse tüm gün evdeyim. Arasıra çarşıya gidiyor 1-2 saat yürüyüş yapıyor geri eve geliyorum ve iç huzursuzluğum tekrar başlıyor.

    - Sizce psikiyatra gidip ilaç yardımıyla mı düzelteyim kendimi yoksa ne yapayım? Sanki yaşamanın bir amacı yok gibi geliyor. Hayatta merkeze koyduğun bir insan gidince...

    Özellikle psikolog arkadaşlarımızdan kıymetli yorumlarını bekliyorum.
  • 13-11-2019, 23:49:53
    #33
    kedi veya köpek al kendine hayatını bir kadının dolduracağından çok daha fazla sevgi ile dolduracaktır.
  • 14-11-2019, 00:24:37
    #34
    Durum öyle bir hal alıyor ki her şey üst üste gelmeye başlıyor. Böyle devam etmez umarım her şey yoluna girer.
  • 14-11-2019, 00:28:40
    #35
    Asilzade adlı üyeden alıntı: mesajı görüntüle
    Kardeş bırak psikiyatrı falan. Kişi kendinin doktorudur. Olması gereken kararı zamanın da vermişsin.
    Bu gün ki boşanmalara bak herkes eşinden şikayetçi. Geç olmadan olması gereken olmuş.
    doktor sana bişey katamaz önce sen kendin aşacaksın. en büyük yaptıkları iş sakinleştirici ilaç vermek.


    – Birisi Hz Ali’ye geldi ve
    “O kadar dertliyim ki sıkıntıdan ölüyorum.” dedi.
    Hz.Ali; “İki soru soracağım, cevabını verip dermanını bulacaksın. dedi.
    Adam; “Sor Ya Ali dedi.
    Hz.Ali; “Dünyaya geldiğin zaman bu dert seninle birlikte mi dünyaya geldi?”
    Adam;”Hayır.”
    Hz Ali;”Dünyadan giderken bu dert seninle birlikte olacak mı?
    Adam;”Hayır” dedi.
    Hz. Ali son olarak şöyle buyurdu;
    “Seninle birlikte gelmeyen ve giderken de seninle birlikte olmayacak
    olan bir dert senin bu kadar zamanını almamalı Sabırlı ol.
    Yer yüzündekilere çok ümit bağlamaktansa yüzünü Âlemlerin Rabbine çevir.”
    Bu arkadaşın sorununa yönelik mi psikiyatristlere karşı tavrınız böyle yoksa diğer rahatsızlıkları da kapsıyor mu?
  • 14-11-2019, 02:25:20
    #36
    ⭐1. SAYFA SEO HİZMETİ⭐
    Nerde oturuyorsunuz hocam