• 13-11-2019, 11:15:13
    #10
    Kitap oku
    Havuza git yüz
    Can sıkıntısı gider.
  • 13-11-2019, 11:27:46
    #11
    hedef olmayınca bana da oluyor.. hiç birşey yapmak içimden gelmiyor. sonra kağıt kalem alıp yapılmasını gerekenler listesi oluşturup sırayla yapmaya çalışıyorum ve böyle devam ediyor.
  • 13-11-2019, 11:33:36
    #12
    Herşeyi zamana bırak ve kendine yeni arkadaşlar edin. Kayserideysen dertleşebiliriz. İnan 3 5 sene sonra üzüldüğün yanına kar kaldıgını anlayacaksın.
  • 13-11-2019, 11:51:32
    #13
    Kardeş bırak psikiyatrı falan. Kişi kendinin doktorudur. Olması gereken kararı zamanın da vermişsin.
    Bu gün ki boşanmalara bak herkes eşinden şikayetçi. Geç olmadan olması gereken olmuş.
    doktor sana bişey katamaz önce sen kendin aşacaksın. en büyük yaptıkları iş sakinleştirici ilaç vermek.


    – Birisi Hz Ali’ye geldi ve
    “O kadar dertliyim ki sıkıntıdan ölüyorum.” dedi.
    Hz.Ali; “İki soru soracağım, cevabını verip dermanını bulacaksın. dedi.
    Adam; “Sor Ya Ali dedi.
    Hz.Ali; “Dünyaya geldiğin zaman bu dert seninle birlikte mi dünyaya geldi?”
    Adam;”Hayır.”
    Hz Ali;”Dünyadan giderken bu dert seninle birlikte olacak mı?
    Adam;”Hayır” dedi.
    Hz. Ali son olarak şöyle buyurdu;
    “Seninle birlikte gelmeyen ve giderken de seninle birlikte olmayacak
    olan bir dert senin bu kadar zamanını almamalı Sabırlı ol.
    Yer yüzündekilere çok ümit bağlamaktansa yüzünü Âlemlerin Rabbine çevir.”
  • 13-11-2019, 11:57:15
    #14
    Üyeliği durduruldu
    Bunlar ciddi manada sorun değil, ya benim durumumda olsaydın? Yeni bir aşka yelken açtığın vakit hepsi düzelir merak etme. Bu saydıkların çoğu insanın zaman zaman yaşadışı şeyler ama iyice içine kapanmak pek fayda sağlamaz sana. Kafanı dağıtabileceğin başka bir uğraş bul kendine.
  • 13-11-2019, 12:32:24
    #15
    Her şey günün 24 saati seni meşgul edecek,yaparken zevk aldığın bir işle uğraşmamaktan.
    Boşluk insanı her anlamda hasta ediyor.

    Bende yalnızlığı tercih edenlerdenim ama sabah kalkıp spor yapıyorum,öğünlerimi hazırlıyorum,işe gidiyorum,sonra tekrar spor salonuna gidiyorum.Eve gelip 1-2 saat grafik tasarım yaparsam saat 1 felan oluyor.Kendimle kalmayıp,günleri dolu dolu ve planlı geçirdiğimden beri mutluyum.

    Tabii sosyal çevre,iyi anlaşabildiğin,sevdiğin bir sevgili,tatmin eden iş ve maddiyat çok önemli,bunlar hep oksitosin.Ama yoksa alternatif de bulmak zorundayız.
  • 13-11-2019, 12:49:58
    #16
    netadam adlı üyeden alıntı: mesajı görüntüle
    Bu aralar hayatta yaşamanın bir anlam ifade etmediğini düşünüyorum.

    Kendi özelliklerimden biraz bahsedeyim

    - 25 yaşındayım.
    - Üniversite mezunuyum. Şuanda herhangi bir işte çalışmıyorum fakat bir alanda ofisim yakında açılacak tadilatları sürüyor.
    - 2-3 gün önce kız arkadaşımdan ayrıldım ve gerçekten bunalıma girdim.
    - Bulunduğum ilde hiç beraber dertlesebilecegim bir arkadaşım yok. Ofisim de henüz açılmadığı için şuanda evde boş boş oturuyorum. Çok sevdiğim ve onun da beni sevdiğini sandığım kız arkadaşımdan da yeni çalıştığı yerde araya yabancıları soktuğu için ve onları benden daha çok önemsediği için yani ihanet etmeye başladığı için ayrıldım ve tüm bu sıkıntılar üst üste geldiği için kendimi yaşamaktan zevk alamayan birisi olarak hissediyorum. Hiçbir şey mutlu etmiyor. Sanki o kız dünyamdan bir parçaymış ve ben o parçayı kaybetmiş gibi hissediyorum fakat doğru yaptığımdan dolayı da eminim iyi ki ayrıldım diyorum bana ihanet etmeye başladığını hatırladıkça..
    .
    Neredeyse tüm gün evdeyim. Arasıra çarşıya gidiyor 1-2 saat yürüyüş yapıyor geri eve geliyorum ve iç huzursuzluğum tekrar başlıyor.

    - Sizce psikiyatra gidip ilaç yardımıyla mı düzelteyim kendimi yoksa ne yapayım? Sanki yaşamanın bir amacı yok gibi geliyor. Hayatta merkeze koyduğun bir insan gidince...

    Özellikle psikolog arkadaşlarımızdan kıymetli yorumlarını bekliyorum.
    Psikiyatristlik bir durum olduğunu zannetmiyorum.
    Hayatında büyük yer kaplayan birini çıkardığında yaşanan boşluğu yaşıyorsun.
    Bir de onun yerine koyabileceğin başka sosyal imkanların olmadığı bir şehirde yaşıyorsun.
    Kendini meşgul edecek bir şeyler bul. Çok boş vaktin varsa işe yarayacak bir şeyler yap.
    Kendini meşgul edecek ve fazla düşünmemeni sağlayacak bir meşgale bul.
    Depresyonun kronik bir halde değil gibi, bu hissi çok uzun süre hissetmen lazım.
    Hepimiz aşık olduğumuz bir insandan ayrıldığımızda ya da bir sevdiği birini kaybettiğimizde benzer bir boşluğa veya depresyona düşeriz.
    Zamanla bu kötü his geçecek, sadece boş boş oturup düşünürsen daha uzun sürer.
    Çünkü kafanda sürekli onu kuracak ve düşüneceksin.
    Kendine seni meşgul tutacak, sabah evden çıkıp akşam eve geleceğin bir uğraş bul.
  • 13-11-2019, 13:11:24
    #17
    aşıksan hiç birşey nafile. unutamıyorsun.
    kendimden biliyorum, 7 yıldır yalnızım.
    6 dil konuşuyorum. 4 pasaport eskittim 5.yi kullanıyorum, yaptığım işten ötürü çıkarı için yanaşanlar mı dersin, normal hayatta teklif edenler mi dersin, bir çok imkan olmasına rağmen isteksizim başkalarına karşı 7 yıldır. yani aşıksan unutamıyorsun, bir parçanı yokmuş gibi sayıp o eksiklikle yaşıyorsun. o parçada kalbin oluyor malesef.
  • 13-11-2019, 13:21:46
    #18
    netadam adlı üyeden alıntı: mesajı görüntüle
    Bu aralar hayatta yaşamanın bir anlam ifade etmediğini düşünüyorum.

    Kendi özelliklerimden biraz bahsedeyim

    - 25 yaşındayım.
    - Üniversite mezunuyum. Şuanda herhangi bir işte çalışmıyorum fakat bir alanda ofisim yakında açılacak tadilatları sürüyor.
    - 2-3 gün önce kız arkadaşımdan ayrıldım ve gerçekten bunalıma girdim.
    - Bulunduğum ilde hiç beraber dertlesebilecegim bir arkadaşım yok. Ofisim de henüz açılmadığı için şuanda evde boş boş oturuyorum. Çok sevdiğim ve onun da beni sevdiğini sandığım kız arkadaşımdan da yeni çalıştığı yerde araya yabancıları soktuğu için ve onları benden daha çok önemsediği için yani ihanet etmeye başladığı için ayrıldım ve tüm bu sıkıntılar üst üste geldiği için kendimi yaşamaktan zevk alamayan birisi olarak hissediyorum. Hiçbir şey mutlu etmiyor. Sanki o kız dünyamdan bir parçaymış ve ben o parçayı kaybetmiş gibi hissediyorum fakat doğru yaptığımdan dolayı da eminim iyi ki ayrıldım diyorum bana ihanet etmeye başladığını hatırladıkça..
    .
    Neredeyse tüm gün evdeyim. Arasıra çarşıya gidiyor 1-2 saat yürüyüş yapıyor geri eve geliyorum ve iç huzursuzluğum tekrar başlıyor.

    - Sizce psikiyatra gidip ilaç yardımıyla mı düzelteyim kendimi yoksa ne yapayım? Sanki yaşamanın bir amacı yok gibi geliyor. Hayatta merkeze koyduğun bir insan gidince...

    Özellikle psikolog arkadaşlarımızdan kıymetli yorumlarını bekliyorum.
    Hocam nickine uygun olmaya bak, net ol.
    Kız/erkek fark etmez herhangi bir arkadaşlıkta eğer huzursuz olduğun bir durum veya şüpheye düşüyorsan net bir şekilde bırak. Eminim çok haklı sebeplerin vardır.
    Hayırlı olsun şimdiden ofisin için. Üstüne daha çok uğraş bul, hatta bu durumu avantaja çevir. Ofisine müşteri portföyü hazırlamak için yeni ortamlara gir. Hemşehri dernekleri, farklı STK'lar veya siyasi oluşumlara katıl.
    Umarım yakın zamanda mutlu bir şekilde aramızda olursun.