Sizce bizler neden böyleyiz ?

Fıkra bu ya; Cehennemde yeni bir zebani işe başlamış. İlk gün doğal olarak oryantasyona ayrıldığından diğer bir kıdemli zebani tarafından gezdiriliyormuş. Heryerde dev, yüksek kaynar kazanlar içinde yanan insanlar ve her bir kazanın başında zebaniler varmış. Tabi bizimki yeni ve meraklı her şeyi öğrenmek istiyor. Bakmış derin bir kazanın başında 5 zebani beklıyor.
- Bu ne demiş ?
Diğer zebani cevap vermiş;
- Bu Almanların kazanı, sürekli birlik olup yardımlaşıp üst üste çıkarak yukarıya tırmanıyorlar ve oradakı zebaniler de tırmananı tekrar aşağıya atıyor...
Biraz daha ilerlemişler dev bir kazan daha. Başında 3 zebani bekliyormuş. Bizimki yine dayanamış
- Peki burada niye 3 zebani bekliyor?
Diğer zebani;
- Bu da Amerikalıların kazanı, bunlar da arada yardımlaşıp çıkmaya çalışıyorlar ve görevli 3 zebani de yukarıya çıkanı tekrar aşağıya atıyor.
Bizimki bakmış bir sürü dev kazan ve her kazanın başında çeşitli sayıda görevli zebani varken ileride bir kazan var ki başında hiç zebani falan yok. Hemen atılmış;
- Yahu bu kazanda niye görevli zebani yok, boş mu?
Diğer kıdemli zebani artık bıkkın bir şekilde cevaplamış;
- Ha o mu yok yok o Türklerin kazanı. Orada boşuna görevli zebaniye gerek duymuyoruz. Zaten içlerinden birisi çıkmak için çaba sarf ettiğinde diğerleri anında bunu fark edip birlik olarak hemen onu aşağıya çekiyor.



Not : bizlerden birileri birsey yaparken bir proje girisimde bulunurken veya birsey alirken adina ne koyarsaniz koyun. neden insanlarimiz destek yerine (hadi yaparsin, basarirsin,begendim , gurur duyuyoruz, yanindayiz) yerine köstek olunuyor.(sen bu isi beceremessin, tutmaz, bosyere almissin vs.)

Bişilerin degişmesi gerek miyormu ?

Ben bu durumu eski Türk törelerine bağlıyorum.

Türkler bağlılık konusunda oldukça sadık ve güçlü bir ruha sahiptir. Lakin bağlanması için bağlanacağı kişinin gerçekten zirveyi hak etmesi ve liderlik etmesi gerekir.

Öyle her kafasına esen o koltuğa geçemez. Bu nedenle engellemelere rağmen liderliğe geçen biri varsa tüm Türkleri peşinden sürükler.

Fıkrada anlatılan işin mizahi boyutu tabii ki ama bu tür durumları yerleşmiş olan yazılı olmayan bilinç altı kanunları ile gerçekleştiriyoruz. Çünkü bu kadar zehir kafa arasından sıyrılmayı başaran koparıp götürüyor zaten.

Bu ulkenın yararına bır seyler yapmaya calısanın ya onunu kesıyorlar ya kotuluyorlar ya da son care olduruyorlar. Sence dısa bagımlı bır ulkede bunlar normal degıl mı hocam. Bızden bırı fetva verıyor sunnet olmayan "kadın" o... olur dıye. Aynı donemde arabıstanda Kuranda bas kapatmak yazmıyor basınızı acabılırsınız konusu gundemde. Fark ne? Bırı abd ıle anlasmıs gelecegını kurtarmıs, dıgerı daha kendı petrolunu, dogal gazını, borunu cıkaramıyor...

Bende aynı şeyi sorayım Bizler neden böyleyiz kendimizi gömeye yer arıyoruz. Mizah yapıyoruz mizahimiz kendimizi aşağlamak üzerine. Tarih anlatıyoruz yine bir yerinden tutup kendimizi aşağlamak için yer arıyoruz. Bir resim bir yeni bir şey buluyoruz yine kendimizi aşağlamaya çalişiyoruz. Şu "Almanların kazanı, sürekli birlik olup yardımlaşıp üst üste çıkarak yukarıya tırmanıyorlar ve oradakı zebaniler de tırmananı tekrar aşağıya atıyor. " dediğin şey almanyanın neresinde var allah aşkina ya yada amerikalılar hakkında yazdığın. Ne zaman bu aşağlık kompleslerimizden kurtuluruz o zaman emin ol bahsettiğin sorunlar ortadan kalkar

Milliyetçilik ruhuyla bu durumu aşağılık kompleksi tanısı koyarak açıklayamazsın. Gerçekten bizim insanımızın birbirine desteği yok. Hep bir ayağını kaydırma, kıskanma... Başarısız olsun çabası. Kendimizi gömmeye yer aradığımız için değil, gerçek bu olduğu için bu böyle. Zihniyet değişmedikçe, bu durum düzelmez.

Bunun milliyetçilik ruhu ile alakası yok ki insan olarak yapı böyle en tepeden birinin düşmesinide en aşağıdan birinin yükselmesini de çok seviyoruz. Şimdi bana bir tane örnek ver bu konu hakkında ki Türkiyeden başka bir yerde yapılmayan benzeri eşi olmayan bir örnek ver Amerika dediğin 1861-1865 arasında iç savaş geçirmiş bir ülkeden beraberlik kardeşlik ruhu bizden fazla demek ancak bilgisizliktir. 1918-1919 arasi iç savaş geçirmiş bir almanyada çok yardım sever bir birleri için ölürler demek'te malesef sadece bilgi eksikliği çünkü bahsettiğiniz insan tiplemesinde dünya'nın her tarafında görebilirsin hemen hemen her ülkede aynı sayıdadır. Bunun din ile ırk ile yavaşdığı çoğrafya ile pek alakası yok

Amerika, geçirdiği bu olumsuz süreçleri çok iyi özümsemiş ve özeleştirisini yapıp Dünya'nın süpergücü olabilmiş Dünya'yı yöneten ülkesidir. Beyaz/siyah diye insanlar ayrılırken, şu an kendi halkına gösterdiği demokrasi konusunda gerçekten ileri seviye uygarlığa sahip olduğunu hiçkimse inkar edemez. (Dış politikalar gereği, farklı ülkelere yaklaşımından bahsetmiyorum.)

Keza Almanya; teknolojisiyle, sanayisiyle aynı. Dünya savaşları sonucunda iyi toparlamış, hatalarından ders almayı bilmiş, daima ileri gitmiş büyük bir devlettir. Bizi kıskandıkları falan da yoktur he

Biz ise Gazi Mustafa Kemal Atatürk gibi bir dehanın değerini bilememiş, Fransız ihtilâli gibi süreçler geçirmeden, kurtuluş mücadelemizle özgürlüğümüzü ve bağımsızlığımızı elde etmiş olmamıza karşın 100 yılda birbirine düşmüş, gerilemiş, darbeler yaşamış, dikta kafasında siyasetçilerle her daim geri geri giden bir ülkeyiz. Dünya'da hiçbir bilinen teknolojik çalışmamız, markamız yok. Üretimimiz desen yok.

Ben şimdi bütün bu gerçekleri bilirken, bu doğruları nasıl yatsıyayım?

bu fikra olusturan ben degilim mizah amacli yapilmis haklisin turkleri ezen bir mizah olmus
fakat hakikaten oyle degilmi aramizdan biri yukselmeye kalksa ya dur soyle destek verim demek yerine durya ben daha iyisini yaparim dusuncesi var.

bizim insanlarimiz birsey yapinca basarsa bile guluyoruz dalga geciyoruz bu bir gercek.

ama yurtdisinda yapilan birsey olunca bizim insanlarimiz vaov diyip agzini aciyor.

vatan millet toprak bayrak olunca biriz fakat iş yaşama gelince kimse insalarin yaşam kalitesini nasil yukseltirim dusuncesi degilde bugun nasil yaşarim dusuncesinde.. bizler bence tamamen günu kurtarma pesinde olduk.herkes kendini kurtarma pesinde .

bence teknoloji konusunda birlik yok.

biliyorum hayat şartlari zor yapacak birsey yok.
tamamen olumlu pozitif dusunen ve gunu kurtaran degilde gelecegi kurtaran nesiller arasinda oluruz insallah

bu gidişata dur demek gerekiyor aslinda.

cok gerideyiz hemde aşırı ama bence ilerleyebiliriz.
ilk adimi atarsak , o ilerde ki pencereyi aralarsak belkide koşmaya başlarız. Lütfen o pencereyi aralamak isteyen insanlara destek olalim. destek olamiyorsak cevremizdeki insanlara morel umut olalim.bari insanlarimiz bu dar kaliplar icine girmisken bizler ufak bir kivilcimla degistirelim herseyi .

bizler adimlarimizi atalim bizden sonraki nesillerimiz koşmaya başlasin.

inanin birileri yapabiliyorsa bizde yapabiliriz.

Artik oyle kalip olusmuski icimizden birileri birsry yapinca ; "yok ya o yapmamistir" bizim türkler yapamaz dememeliyiz.

hayatimizdan şu yapamazi cikaralim

Degistirelim artik herseyi.
ilk başta kendimizi.

Bu sıkıntının sebebi Türk milletinin aşırı kıskanç olması ( Birisi bir şey yapıyorsa herkes kıskanıyor , Kötüleme , aşağı çekme meselesi bundan kaynaklı )
Aynı zaman'da Türk milleti samimiyeti , Bağlılığı sever. Bu kıskançlık meselesini tetikleyen şeylerden biride bu bence. Yapılan iş profesyonel olmak zorunda fakat profesyonellik Türk milleti için ( en azından çoğu için ) sevilen bir kriter değil. Bu sebeple destek görmüyor. Destek görmesi için projeyi yapan kişin senin arkadaşın,akraban falan olması lazım. Kendi çevresi destekler anca.

Misal: Ben bir iş yaparken karşımdaki ile profesyonel hareket etmek istiyorum.Yazışmaları kayıt altında tutmak için adama mail at diyorsun telefonla arıyor abi şu şöyle bu böyle diye kafanın etini yiyor. 1 değil 2 değil. %90 böyle. Biz millet olarak profesyonelliğe tepkiyiz