Fıkra bu ya; Cehennemde yeni bir zebani işe başlamış. İlk gün doğal olarak oryantasyona ayrıldığından diğer bir kıdemli zebani tarafından gezdiriliyormuş. Heryerde dev, yüksek kaynar kazanlar içinde yanan insanlar ve her bir kazanın başında zebaniler varmış. Tabi bizimki yeni ve meraklı her şeyi öğrenmek istiyor. Bakmış derin bir kazanın başında 5 zebani beklıyor.
- Bu ne demiş ?
Diğer zebani cevap vermiş;
- Bu Almanların kazanı, sürekli birlik olup yardımlaşıp üst üste çıkarak yukarıya tırmanıyorlar ve oradakı zebaniler de tırmananı tekrar aşağıya atıyor...
Biraz daha ilerlemişler dev bir kazan daha. Başında 3 zebani bekliyormuş. Bizimki yine dayanamış
- Peki burada niye 3 zebani bekliyor?
Diğer zebani;
- Bu da Amerikalıların kazanı, bunlar da arada yardımlaşıp çıkmaya çalışıyorlar ve görevli 3 zebani de yukarıya çıkanı tekrar aşağıya atıyor.
Bizimki bakmış bir sürü dev kazan ve her kazanın başında çeşitli sayıda görevli zebani varken ileride bir kazan var ki başında hiç zebani falan yok. Hemen atılmış;
- Yahu bu kazanda niye görevli zebani yok, boş mu?
Diğer kıdemli zebani artık bıkkın bir şekilde cevaplamış;
- Ha o mu yok yok o Türklerin kazanı. Orada boşuna görevli zebaniye gerek duymuyoruz. Zaten içlerinden birisi çıkmak için çaba sarf ettiğinde diğerleri anında bunu fark edip birlik olarak hemen onu aşağıya çekiyor.



Not : bizlerden birileri birsey yaparken bir proje girisimde bulunurken veya birsey alirken adina ne koyarsaniz koyun. neden insanlarimiz destek yerine (hadi yaparsin, basarirsin,begendim , gurur duyuyoruz, yanindayiz) yerine köstek olunuyor.(sen bu isi beceremessin, tutmaz, bosyere almissin vs.)

Bişilerin degişmesi gerek miyormu ?