Foruma çok sık girmiyorum, ticaret vs de hiç yapmadım, çok yoğun seneler geçti.
Kısaca kendimden bahsedeyim. 24 yaşındayım. Bundan 6.5 sene evvel ilk YGS-LYS'ye girdim. YGS derecem 25.000 civarındaydı. LYS'de kendime koyduğum hedef 20.000 civarı olup Hacettepe bilgisayar mühendisliğine gitmekti.
Ancak arkadaşlarım tarafından geçilmekten hiç hoşlanmadım, ve de zaten çalışma ortamı da vardı, ben de inekledim. Sonuç olarak hiç planda yokken LYS sonucunda 5.000'e girdim. Böyle olunca hiç hesaplamadığım birşey oldu, ayrıca ailemin de çok yoğun baskıları sonucu tıp fakültesine yerleştim ortalama bir tanesine.
En sonunda okuyamadım, zaten takıntılı bir insanım. Öğrendiğim bilgilerden nefret ediyordum. Hayır, kan tutmuyordu. Ancak o kadar nefret edebilirdim herhalde bir okuldan. Bunun üzerine bir de şehirden nefret ediyordum.
Sonuç olarak tekrar sınava hazırlanıp tıpı bıraktım ve iyi bir bilgisayar mühendisliğine yerleştim.
Şimdi ise son dönemime girdim bu okulda. Hatta son dönemi bırakın kredi bakımından neredeyse %95'ini bitirdim derslerin, stajlarım da bitti.
Hal böyle olunca önümde seçenekler çıktı. Ancak hiçbirisi benim hayalini kurduğum şeyler değil.
Şuan bilindik bir firmaya başvurdum part-time yazılımcı olarak çalışmak için. Haftada yaklaşık 3 gün gidebiliyorum buraya, yeni mezun maaşı üzerinden para verirlerse (ki vermezlerse zaten gitmem, mezun sayılırım), bütün masraflarımı karşılayabiliyorum. Bu birinci seçenek.
İkinci seçenek, buradan reddederlerse, okulda ortalamaya kasmak, ama şu saatten sonra alttan ders almaktan başka çarem yok. O da tam yetmiyor ortalamamı belirli seviyenin üzerine çıkarmaya.
Üçüncü seçenek, ortalamayı da erkenden para kazanmaya başlamayı da bir kenara bırakıp bitirme projeme yoğunlaşıp oradan bir makale vs. yazıp, yurtdışına vs. gitmek okullara. Ama ortalama olmadan zor, ortalamaya asılırsam da bitirme projesinin kalitesi düşer. Bitirme projemin başarılı örnekleri var piyasada, ama ilk girenler götürdü parayı. Şuan baktığımda 50-100 indirmeye sahip app'ler var benzer olarak Google Play'de. Bu tren çoktan kaçtı gibi yani.
Dördüncü seçenek, yukarıdakilerin hepsini boşverip kafamdaki oyun fikrini hayata geçirmek. Ama bu da çok riskli, çünkü piyasada benzer tutmuş alternatifleri var. Piyasadakileri biraz daha zorlaştırıp, daha taktiksel hale getirmeyi amaçlıyorum. Kafamda bir fikir var, ama ne kadar değerli bilemiyorum. Belki de çok saçmadır. O yüzden güvenemiyorum.
Şimdi tıp fakültesi bıraktıktan sonra hedefim oradaki arkadaşlarım gibi çalışıp, başarılı olmaktı alanımda. Gerçekten sıkı çalıştığımı söyleyebilirim ama eski çalışkanlığım yoktu. Belki tıpta bunalmış olduğumdan kaynaklıdır bilmiyorum. Eskiden hiç böyle yapmazdım. Derslere falan çok uğramadım. Ona rağmen uzatmadan rahatça bitiyor okul ama.
Ben bu kadar idealist davranıp yıllarımı kaybettim (ailem yüzünden), şuan arkadaşlarım doktor oldu, maddi açıdan keyifleri yerinde. Bense part-time iş kovalıyorum. Bu yönden üzücü.
Öte yandan YGS-LYS'de beni geçti diye hırs yaptığım arkadaşım hala benden ileride. Onu LYS'de bir miktar geçtim ama ailesi çok daha iyi olduğu için benden mutlu ve çok daha iyi konumda.
Ailem beni ideallerim konusunda bile desteklemedi.
Okulu bitirince ise, tahminimce iş bulmakta zorlanacağımı düşünmüyorum, kriz mriz olmazsa. İşe başlama maaşı olarak tahmini 3500 TL vericekler.
Ama düşünüyorum, değer miydi diye. Bir başkası hayallerini gerçekleştirsin diye onun yanında hayatımı harcamak istemiyorum. Bir yandan YGS-LYS'de kıskandığım arkadaşım altında arabası keyfine bakarken ben 3500'e başkasının ağız kokusunu çekicem.
3500 TL maaş TR şartları için iyi para kabul ediyorum. Fakat bugüne kadar sürekli başarılarla geldim. 2 tane yabancı dil biliyorum. İngilizce'm ana dilim gibi. Yabancı hocaya sunum yapıyorduk, hiç teklemeden konuştum anlattım herşeyi. Hiç hazırlıksız şekilde yaptım bunu.
Matematik konusunda da baya iyiyim. İlk girdiğim LYS'de sayısal 170 soruda 162.5 net çıkartmış adamım yani.
Sonuç olarak bir işi rastgitmiş bir girişimcinin altında köle olmak istemiyorum. Ama şuan çıkış yolu göremiyorum.
Şuan hayatımın öyle bir noktasındayım ki, güzel ve mantıklı bir hamle bana mutluluğu getirebilir, ama bu hamleyi göremiyorum.
(Önemli dipnot: Maaşı küçümsediğim yok, ama insan daha farklı hayal ediyor tabi)
