Nerede O Eski Bayramlar

Ramazan Bayramı geldi çattı. Tüm Türk ve İslam Aleminin Ramazan Bayramı Kutlu olsun. Allah, herkese mutlu, sağlıklı, huzurlu nice bayramlar geçirmeyi nasip etsin.

Bayram mesajımı verdikten sonra, asıl konuya geçmek istiyorum. Aslında yazacak o kadar çok şey var ki. Yine de sizleri sıkmamak için kısaca sitemimi dile getirmek istiyorum.

Benim gibi 30 yaş ve üzeri olan kişiler iyi hatırlayacaktır. Biz çocukken, bayram gününü sabırsızlıkla beklerdik. Belki 1 ay öncesinden bayramlık kıyafetlerimiz alınırdı. Öyle ahım şahım kıyafetler değil ha. Pazardan yaa seyyar satıcıdan alınırdı kıyafetlerimiz. Fakat yine de oldukça pahalıydı iyi hatırlıyorum.

Arefe günü gecesi, yeni kıyafetlerimizi ve ayakkabılarımızı yastığımızın altına koyardık. Ertesi günü hayal eder, heyecandan uyuyamazdık.

Bayram günü gelip çattığında, sabah erkenden kalkar bayram namazını kılmak için camiye giderdik. Namaz kılmayı bilmediğimiz için, çevremizdekileri takip ederdik. Namaz bittikten sonra, koşar adımlarla eve gider, yeni kıyafetlerimizi ve ayakkabılarımızı giyerdik. Ardından önce anne ve babamızın elini öper, harçlıklarımızı alırdık. Sonra amcalarımıza, halalarımıza, teyzelerimize… Yani tüm akrabalarımıza gidip bayramlaşırdık. Onların öperek harçlık vermesi, bizi o kadar mutlu ederdi ki… Fakat bizleri bu da kesmezdi Komşularımızın evlerine gidip, onlarla da bayramlaşırdık. En kötü şekerimizi alır cebimize koyardık. Sonra bakkala gidip, oyuncak yada çikolata alırdık. Arkadaşlarımızla toplanıp sohbet eder, oyun oynardık.
Akşam olduğunda annemizin sesi duyulurdu : ” Ceeeeemmmmmmm, Berkkkkkkkk ( Berk kardeşim oluyor ) hadi artık eve “. Eve gider hep beraber akşam yemeğimizi yerdik. Yemekten sonra yine sokağa

2000′li yıllara geldiğimizde, bunlardan eser kalmadığını çok acı bir şekilde görüyorum. Televizyon programları, bayram için röportaj yapıyorlar. Vatandaşa soruyorlar:

- Bayram için planınız nedir ?
– Bilmem nerede 5 günlük bir tatil yapacağız. Deniz, kum, güneş…

Abartısız söylüyorum, 100 kişiden en az 95 tanesinin planı deniz kenarında bir tatil. Kimsenin ağzından duymuyorum ki gidip büyükleriyle bayramlaşsınlar.

En basitinden son iki bayramdır kimse kapımı çalmadı. Hiçbir çocuk gelip şeker yada harçlık istemediler. Sokaklar bomboştu. Biz böyle değildik. Ne oldu bize ?

Hani hep söylüyoruz, her yer beton oldu, çocuklarımıza oynayacak alanlar kalmadı diye. Ama en azından bayramlarımıza sahip çıkabilseydik İnanın kendimi çok kötü hissediyorum böyle olunca. Gittikçe Milli değerlerimizi kaybediyoruz. 15 aylık bir kızım var. Allah bana ömür verirse, ona bu değerlerimizi öğreteceğim. Lütfen sizlerde bunu yapın. Tatil her zaman yapılır. Fakat yılda sadece iki kere bayram yapıyoruz. Büyüklerimiz hatırlanmayı hak ediyor. Unutmayın…

Kaynak : http://cemoli.com/nerede-o-eski-bayramlar.html

İlk defa bu bayram ayni seyi soyledim. Sanirim insanlar sevdiklerini kaybedince hayat tamamiyle anlamsizlasiyor.

Sadece bayramlar değil hiçbirşeyin eskisi kalmadı maalesef..

Aynen haklısın, Bayram zamanı feci sıkıldım Normal zaman olsa boşver otur Bilgisayara derdim fakat , Ne yapacağımı bilemedim,Çocukken kapı kapı dolaşırdık ,Tatlı bir heyecan olurdu.

Tatil her zaman yapılır yanlış bir söylem. Her zaman tatil yapamazsın hocam, tatili tatil olan günler yapabilirsin. Benim de yaşım 34. Şunu da söylemelisin, bizim çocukluk delikanlılık zamanlarımızda bayramlar ve ramazan ilkbahar ve kışa denk geliyordu. İstesen de yaz tatili yapamıyordun. Şimdi insanlar tatili bulunca kullanıyorlar bu çok normal. Eğer ailenizi, yaşlılarınızı bayramdan bayrama hatırlıyorsanız bu zaten büyük sorun. Yok ailenizi büyüklerinizi zaten yalnız bırakmıyorsanız bayramda tatile çıkmanın bir zararı yok.

Toplum değişiyor. Sosyal yaşantı değişiyor. İnsanların bir birlerini bayramdan bayrama görüp hasret giderdiklerini zamanlardan cep telefonlu, skypelı, whatsapp lı zamanlara geldik. Annem mesaide güdne 5 kez arayaıp bunaltabilyor beni. Babamla skype de görüşüyoruz bazen. Gözü görmeyen anneannem her gün muhakkak kaza ile beni arıyor başkasını aramaya çalışırken.

Bugünün iletişim teknolojisi ile insanlar bir birinden bıkacak kadar iletişim halindeler. Bayram tatil bulunca bu gündelik hayattan kaçmak telefonu kapatıp kafa dinlemek istiyorlar. Bunu da klişe haline getirip nerede o bayramla dememek lazım.

Çünkü bu 30 yaşındaki arkadaşın söylemeyi unuttuğu şey.
Biz çocukken de 30-40 yaşındaki amcalarımız şöyle derdi:
"nerede o eski bayramlar…"

bayramlar hep değişecek ve bize hep çocukluğumuzdaki bayramlar şimdikilerden güzel gibi gelecek.

Ben katılmıyorum bu söylediklerinize. Bayramların yeri her zaman ayrıdır. Ben babamın yada dedemin bayramını telefonla kutlayamam. Böyle görmedim ben büyüklerimden. Bayramlar yaz mevsimine denk gelmiş olabilir. Fakat şunun şurasında 3 gün. Hatta 3 de değil. Sadece 1 gün, büyüklerimize ayırmalıyız. Teknolojiden faydalanalım. Fakat bayramlarda mesaj yazmak için değil. Kafa dnilemek için başka bir gün seçilmeli. Ramazan Bayramının birinci günü değil. Ailemizi tabii ki bayramdan bayrama hatırlamıyoruz. Ama her bayram büyüklerimiz, bizlerin gelmesini bekliyor. Ya da en azından bizde böyle.

Hocam sizi tutan yok ki. Ben bayramda ananızı babanızı ziyaret etmeyin de demedim. Ben sadece insanları yargılayan bu yazıyı yargıladım ve milli değerlerin göreceli ve değişen şeyler olduğunu gösterdim. Artık insanın insandan bıktığı bir çağı yaşıyoruz. Bu kadar çok iletişim ve uyaranın olduğu dünyada insanlar her fırsatı rutinden kaçmak için değerlendiriyorlar. Eskiden bayramda köyüne gidenler şimdi aynı masrafı yaparak tatil yapabilecekleri için tatile çıkıyorlar. Bu kötüymüş eskiden daha iyiymiş demek doğru değil. Ben nerede o eski bayramlar diyen amcaların teyzelerin yanında çocuktum. Bugün 30 yaşında biri çıkıp nerede o eski bayramlar diyor. Benim çocukluğumda da "vay efendim eskiden televizyon yoktu, bayramda panayıra giderdik, açık hava sinemalarına giderdik" diyen tipler vardı.

Ve eminim bugün 8-10 yaşında olan çocuklar 30 sene sonra, nerede o eski bayramlar diye bir şeyler anlatacaklar. Çünkü zaman değişir. Kültür değişir. Sosyal yapı değişir. Ve insanlara en ideali sanki çocukluk ve ergenlik döneminde yaşadıklarıymış gibi gelir. Çünkü bir insanın en az sorumluluğu olduğu en mutlu olduğu dönem bu dönemdir. Bu tıpkı yeni 30 unda dinlediğiniz yeni şarkıların 10-15 yaş arasında dinlediğiniz eski şarkılar gibi etkileyici olmamasına benziyor. İnsana hep o dönemdeki herşey daha idealmiş gibi geliyor.

Sizin dediğiniz Şeker Bayramı oluyor, tatil oluyor insanlar tatile gidiyor. (Tatilciler öyle diyor.)

Burda Ramazan Bayramından bahsediliyor yani Dini Bayramdan, ailenin akrabanın eşin dostun ziyaretine gidiliyor.

Ben kızmıyorum size. Yanlış anlaşılma olmasın. Fakat bana göre, Milli değerler göreceli değildir. Bizler bunları yaşatmalıyız. Elbetteki bizden önceki kuşak daha farklı yaşamıştır. Ben, benim çocukken yaşadığım bayramlardan bahsediyorum. Bugünkü gibi olmamalı. Bayram denildiğinde tatil değil, eş, dost, akraba ile bayramlaşma akla gelmeli. Benim mesajıma 100 kişi bile aksi şekilde cevap yazsa bu fikrim değişmez.