Babası ile sorunu olan tek ben miyim?

Tüm babaların günü kutlu olsun.

Ailem (annem hariç) şu kızla evlen dedi. Evlendim,
Sonra olmadı boşanıyoruz dedim, herşeyi görmelerine rağmen arkamda olmadı,
Oğlum yanımda kaldı 5 yaşında 1 yıl ben baktım, kimse yanıma gelmedi o dahil,
Annem vefat etti, gözlerimin önünde sonra köye gitti sonra ben gidip aldım da geldi,
Evlenmeye karar verdim, suratıma bakmadı,
Düğünüme gelmedi, telefonlarımı açmadı, bayramlar dahil aradığımda telefonlarıma cevap vermiyor...

Daha yazayım mı...

Ne olursa olsun baba olmak zor, evet BABA OLMAK ZOR...

Ana gibi yar olmaz baba gibi HIYAR olmaz..

Babalar böyledir siz siz olun huyuna gidin yine bildigini oku huyuna git

geçende böyle bir konu vardı.Bence takmayın ilerde iyi bir yerlere gelin ayrı bir yuvanız ayrı bir eviniz ayrı bir yaşantınız olsun.Bayramdan bayrama gidin.Ancak o zaman değere binersiniz.Hayatımı buna göre yaşıyorum.Kendi dünya ve ahiret derdim kendime yeter.Birde başkasının ki ile uğraşamam vallaha.17 yaşında arabanın için de bir bayram günü yapılan evlilik şakası yüzünden yemediğim azar yemediğim hakaret kalmadı.Espiriyi yapan bende değilim.Şimdi ne zaman evlendireceğiz soruları her gün sorulur oldu.Yani geçmiş zaman hayatımdaki hayallerden sadece biridir;Bir banka kartında olan 50 bin lira ile düğün işine girişmek ve asla babamı buna sokmamak gayretindeyim.Mümkünse karışmasın.Köşede gelen gidene hoş geldin hoş gittin desin yeterli.Bundan bir kaç yol önce valide hanımın " xxx bize karşı çok soğuk" deyişinide duydum normaldir.Çizdiği sınır kendisine kalsın.zira kafam hiç çekmiyor ağrıyı sızıyı.Çokda umrumda değil hissizleştim.Hiç bir zaman bir baba oğul ilişkimiz olmadı paylaştıgımız bir şeyde yok açıkcası bağlayacak bir şey de yok.Kardeşimin hastalıgı nedeniyle 1 seneden fazla ankarada kaldı.Bir günde olupda aramadım.Çünkü arayacak bir durum yok bana göre gereksiz samimiyetsiz diyaloglar.19 yaşındada aynı şekilde olmuştu kavgalarımız.İlerde ailene bakacakmısın sorusuna " bana nasıl baktılarsa bende onlara öyle bakacağım " dediğim için yemediğim şamar kalmamıştı.Halbuki gayet sıradan bir laf.Herkes suçunu biliyor ya.Evladında aynısını sana yapsın diye bela okuyan aileme aynen lafım."Ben ne yapıyorsam evlatlarımda yarında bana 2 katını yapsınlar".Ergen sürtüşmesi değil elbette herkes şimdi babasının keşke sağ olmasından bahsedecek .Ama bilsinler ki bazı insanlar nefes alırken bile ölüden farksızdırlar.

hayat çok zorbirde babanızla aynı yerde yıllarca çalıştığınızı düşünün mesela 20 yıl yanyana,ve evdede berabersiniz

Umarim bir gün oglunuz olupda ayni cümleyi sizin icin kullanmaz.

Babalik duygusunu bilemiyorum ama tahmin edebiliyorum.
Bizim kültürümüzde sen babalara evin reisi, diregi gb. gazlar verilip daha sonra ceketimi satarim gene de bakarim kivamina getirtilip simdide müdahale de bulunmamalarini dilemek abesle istigal oluyor. Onlarin göremedikleri tek sey kendi yasadiklari dönem ile bu dönemi ayni tutmalari.
Benim babaminda agzindan düsürmedigi cemen ekmek muhabbeti vardir. Bana her zaman oku, okulunu bitir. Benim zamanimda bu imkan yoktu, biz cemen ekmek yerdik gb. muhabbetler yapar. Her dönemin kendi sorunlari ve kolayliklari var. Mesela o dönem de memur, ögretmen olmak daha kolaydi ama bundan bahsetmezler.

Siz de bu dönemi bilerek götürebildiginiz kadar götürmeye calisacaksiniz iliskinizi fakat olmuyorsa olmuyordur. Unutma ki mezara yalniz gireceksin, hayat anne baban olsa da olmasada devam ediyor. Kalp kirmak kötü bir seydir ama kanaatkâr degil ise baban, sürekli komsunun cocuguna özeniyorsa iste orda yollari ayirmak daha iyidir, emin ol

Benim de sorunum var, 7 yaşında erkek evlat 4 yaşında kız kardeşi ve annesiyle bir başına bırakılıp ölünür mü? Ayıp valla, tüm babalar aynı.

Aslında meseleyi tam olarak şöyle özetleyeyim. Şimdi yeri gelince kızsa bende hak vereceğim zaten çoğu zaman suçu hep kendimde ararım neden daha iyisini yapmıyorum diyerek. Ancak en ufak bir şeyde bile ne diyeceğini nasıl davranacağını çok iyi kestiriyorum. Yani sinirlenip kızdığı için değil bir şey demesi gerektiğini düşündüğü için o şekilde davranıyor. Bir bakıma bende ister istemez beni bilinçli şekilde ezdiğini düşünüyorum. Üstelik bir çocuk yetiştirirken ona kendi özgüvenini bulması için özgürlük tanımanız gerekir. Yaşım ilerledikçe tam tersine baskı artıyor. Aklından geçenleride söylemiyor, ben bilirim ben bilirim davasında.

Ama bakıyorum aynı şeyi başkalarına yapmıyor, başkalarına gelince onlara kibar davranıyor. Bir insana kıymet değer verdiğinizi nasıl gösterirsiniz? Onu seversiniz ama aynı zamanda onun hatası olsa bile azarlıyarak suçunu anlatamazsınız. Örneklerini hepimiz görüyoruz, en basiti çocuk parkta oynarken düşer, düştüğü zarar gördüğü yetmezmiş gibi birde annesi gelir tokatlar. Çocuk düştüğünemi ağlasın yoksa annesi tarafından dövüldüğüne mi. Hem iyiliğimi istiyorsun hemde bunu bana anlatırken kötülükle yola getirmeye çalışıyorsun. Bu nasıl bir çelişkidir.

Hayatı kolaylaştırmak varken neden zorlaştırıyoruz? Aklıma güzel bir örneği geldi. Bir iş yerinde çalışanı ustası devamlı zorluyor, devamlı azarlıyor. Neden bu şekilde davrandığını sorduk. Benden görsünki hayatta karşısına çıkınca nasıl hareket etmesi gerektiğini bilsin. Kısacası alışsın! Eee zaten sende aynı eziyeti yapıyorsun, sende yapma başkalarıda yapmasın! Hayatta her şeye bir anlam yüklerim, her şeyden bir ders çıkarılması gerektiğini düşünüyorum ancak bazen o kadar çok üstüne geliyorlar, bildiğin her şeyi unutuyorsun. Ne yaparsak yapalım doğruda davransak ölçüyü hiç tutturamıyoruz. Bence gelecek nesillerin bu şekilde yetişmemesi gerekiyor, okullarda psikolojik dersler ağırlıkta olmalı. Aslında yazı yazarken düşünerek yazdığım için iyi anlatabiliyorum, ancak birisi ile konuşurken kelimeleri evirip çeviriyorum ve tamamlayamıyorum çoğu zaman. Çünkü bilinçaltımda hep tersleneceğim azarlanacağım duygusu yatmakta. Özgüvende yoktur, o halde zaten insanlar seni sömürmek için koz arıyorlar peki babamın bana öğretmeye çalıştıkları nereye gitti? Havaya gitti bana verdiği ise hissizlik oldu.