srkn adlı üyeden alıntı:
Herkese günaydın,
Geceden kalmışım, sabah kaçta uyudum bilmiyorum ama hayli uykulu bir şekilde yattığımı hatırlıyorum. Yarım saat önce defalarca çalan sesi duymamışım ama bir kütleme sesiyle uyandım. Dışarıya bakayım dedim cam parçaları yerlerde. Kimse yok mu diye bağıran teyze var. Öncelikle uykuluydum nereden geldiğini anlayamadım. "Noldu teyze" diye bağırdım. "Apartmanda kaldık kimse yok mu bu apartmanda" dedi isyan edercesine. Neyse nerdesiniz siz dedim meğer 2 metre yanımdaymışlar. Asansör dibe oturmuş, bizim ev de klasik öğrenci evi 1. katta. Şort, atlet çıkmıştım öyle hırsız falan var zannedip. Üstümü giyindim ayıp olmasın diye. Sonradan asansörün kilidini almak için 4. kattan bi teyzeyi çağırdım. Anahtarı baya bir zorlayarak asansörü açmayı başardım. Ve asansörde kalanları kurtardım. Ben olmasam daha saatlerce beklerlerdi galiba. Kendimi günün kahramanı ilan ediyorum
sabah kalktım baktım bi teyze bu mahalleye geldik kimse yokmu bu mahallede diye bağırıyor. bide baktım pencereden kapkaççının teki teyzenin çantayı kapmış bizim oraya doğru koşuyor. Şort, atlet çıkmıştım pencereye öyle tanıdıklar falan var zannedip. Üstümü giyindim ayıp olmasın diye. sonra gittim dolaptan buz gibi kutu kola aldım tam kapkaççı bizim pencerenin ordan geçerken fırlattım kafasına %100 isabet oranıyla bugünün kahramanı benim

başka zaman ağaçta kalan kediyi falan kurtarırsan seni seçeriz
ben onu bunu bilmem. atakan kahramanlığımın üstüne ayran servisini yapmalı.
sende kafana buz gibi bir hayatın tadını yemek istiyorsun bak ağır malzeme kullanıyorum diyorum
Böyle asansör açmakla olmaz bu işler sen dikkat ette kahramanım falan derken asansörün camını sana ödetmesinler