Geceden kalmışım, sabah kaçta uyudum bilmiyorum ama hayli uykulu bir şekilde yattığımı hatırlıyorum. Yarım saat önce defalarca çalan sesi duymamışım ama bir kütleme sesiyle uyandım. Dışarıya bakayım dedim cam parçaları yerlerde. Kimse yok mu diye bağıran teyze var. Öncelikle uykuluydum nereden geldiğini anlayamadım. "Noldu teyze" diye bağırdım. "Apartmanda kaldık kimse yok mu bu apartmanda" dedi isyan edercesine. Neyse nerdesiniz siz dedim meğer 2 metre yanımdaymışlar. Asansör dibe oturmuş, bizim ev de klasik öğrenci evi 1. katta. Şort, atlet çıkmıştım öyle hırsız falan var zannedip. Üstümü giyindim ayıp olmasın diye. Sonradan asansörün kilidini almak için 4. kattan bi teyzeyi çağırdım. Anahtarı baya bir zorlayarak asansörü açmayı başardım. Ve asansörde kalanları kurtardım. Ben olmasam daha saatlerce beklerlerdi galiba. Kendimi günün kahramanı ilan ediyorum
