Düştük Bir Derde ve Dertleşecek İnsan Arıyorum!

hocam internet üzeri çalışıyorsan al bir arkadaşını yanına okudugum kadarıyla arkadasın yok arkadas yoksa akrabanla dışarı cıkın bi kafeye gidin al pc'ni yanına hem işini yap hem konus hemde ınsanların ıcınde ol

Bana sorarsanız bu hayatı yaşıyorsunuz. Huzurlu stressiz bir yaşam. Hep hayalimdir.

Başlık tuhaf görünüyor olabilir. Şaka mısın arkadaş sen diyebilirsiniz, haklısınız. Evet, başlık benim için acı, gören için tuhaf ama tamamen gerçek. Keşke şaka yapıyor, iğrenç bir espirinin önünü açıp şuraya birkaç gülünç görsel koyarak "haha", ahaha" falan yazabilseydim. Keşke...

Önce bir başınalığıma açıklık getirmek isterim. Konya'da yaşıyorum. 12 yıldır sürekli internet üzerinden çalıştım. İstanbul-Bodrum merkezli büyük şirketlerde görevler aldım fakat hep online çalıştım. Önemli toplantılar dışında gidip insanlarla yüz yüze gelmedim, görüşmedim. İşimle alakası olmasa da Mekatronik mühendisiyim fakat üniversite yıllarında da içine kapanık bir insan olduğum için çok arkadaşım olmadı. Olanlar da zaten hep şehir dışındalar. Anlayacağınız ne çocukluk arkadaşım ne de liseden veya üniversiteden bir arkadaşım var.

2.5 yıllık evliyim. Kimseye ahım yok, kimsenin de arkasından sallayacak değilim ama eşimin ailesi sağolsun beni öyle bir cendere düşürdüler ki... Detaya girmek istemiyorum. Kısacası eşimle ilgili problemlerim var ve duygusal olarak bir başımayım.

Dertleşecek, konuşacak kimsem yok. Kafanı dağıtacak bir şeyler bulmalısın diyebilirsiniz. İnanın defaatle, defalarca buldum, yaptım ama yok. Olmuyor. İnsan olmayınca çevrende hiçbir şey olmuyor. Geçimsiz, çekilmez bir insan da değilim ama durum bu şekilde. İnternetten çok güzel kazançlar sağlıyorum. Durumum, halim, vaktim yerinde ama bir laflayacak insan olmayınca insanın kazandığının da tadı yok. Fiziki bir yerde, sabah 8 akşam 5 çalışmayınca, yan masamda, arkamda bir iş arkadaşı olmayınca olmuyor. İster inanın ister inanmayın ama bunalımın dibinin dibindeyim.

İnanır mısınız yaptığım en büyük aktivite bir başıma Konya'yı turlamak. Girmediğim sokağı, geçmediğim caddesi kalmadı desem yalan olmaz. Zaman zaman aracıma atlayıp bir başıma dolaşmalara çıkıyorum, o kadar.

Doktor desteği de aldım. Kuru kuruya da bir mücadele içinde de değilim ve artık onun da önermesi ile şehrimde tanış olacağım, arkadaş olacağım insan arayışına çıktım. Zaman zaman harcama yaptığım, zaman zaman kazançlar sağladığım r10'un değerli katılımcılarının bu konuda bana yardımcı olacaklarını, elimden tutacaklarını biliyorum...

bende 3 yıllık evliyim allah nasip ederse 7 ay sonra cocugumuz olcak. fakat suç sanki biraz sizin gibi çünkü bende evlendiğim günden beri evden çalışıyorum sosyallik deseniz bende dışarda arkadaşlarımla buluşmam etmem fakat eşimle arkadaş gibi olmaya çalışıyorum. sabah kahvaltılarını genelde ben hazırlarım akşam yemeklerini o . o yan masamdaki pcde oyun oynar ben iş yaparım. arada nescafe alır getiririm. bi sosyallik halimiz olur. sizde sanırm bu tarz durumlar yok. gördüğüm kadarıyla eşinizede soğuk gibisiniz. en iyi çözüm bence cocuk olabilir her ilişkide yer yer sorunlar yaşanıyor misal ayrılık aşamasına kadar geldiğimiz durumlarda oldu ama bir şekilde bertaraf edip yaşanan her sıkıntımızı bir tecrübe olarak görüp o hataları tekrarlamadık ve şuan cok mutluyuz. işin içine cocuk telaşı girince tadından yenmedi. söylediklerimi empati kurarak hayal edin belki bir faydası olur.

Not: Bir diğer gözlemlediğim durum ise kendinizi düşünüyorsunuz dışarı çıkıp hava alıyorsunuz burada konuşacak birini arıyorsunuz gözlemlerimde hep siz varsınız peki eşiniz nerede? kendinizce kendinizi haklı görüyorsunuz ama neden tek basınıza dısarı cıkmak yerine eşinizi alıp bi cafe tiyatro sinema bi aktivite yapmıyorsunuz?
bence eş olmanın kavramını tam olarak çözememişsiniz. her zaman birlikte hareket edip birbirinizi eğlendirmeniz gerekiyor eş olmamın bir mantığı yok diğer türlü. bu kafadan çıkmanız gerek. bu evlilik çatısı altında sadece siz yoksunuz eşinizde var ve diğer tavsiyem ise eşinizi alıp başka bir şehre yerleşin. sizin ve eşinizin aileleri uzak olursa daha iyi olur. bu yazdıklarım 3 yıllık bitme aşamasında olan ama sonradan adeta bir mutluluk abidesi olan kurtardığım evliliğin tecrübelerine dayalı konuşmalardır ve hatalarım yok deidğim zaman bile yüzde 70 hep benim hatalarımdan kaynaklanmıştı. insanlar kendi hatalarını görmez görürsede görmezden gelir. ben gururu bir kenera bırakıp tüm hatalarımı fark edip düzelttim tabi eşimde. söylediklerimi inanın para verseniz kimse size söylemez