bende 3 yıllık evliyim allah nasip ederse 7 ay sonra cocugumuz olcak. fakat suç sanki biraz sizin gibi çünkü bende evlendiğim günden beri evden çalışıyorum sosyallik deseniz bende dışarda arkadaşlarımla buluşmam etmem fakat eşimle arkadaş gibi olmaya çalışıyorum. sabah kahvaltılarını genelde ben hazırlarım akşam yemeklerini o . o yan masamdaki pcde oyun oynar ben iş yaparım. arada nescafe alır getiririm. bi sosyallik halimiz olur. sizde sanırm bu tarz durumlar yok. gördüğüm kadarıyla eşinizede soğuk gibisiniz. en iyi çözüm bence cocuk olabilir her ilişkide yer yer sorunlar yaşanıyor misal ayrılık aşamasına kadar geldiğimiz durumlarda oldu ama bir şekilde bertaraf edip yaşanan her sıkıntımızı bir tecrübe olarak görüp o hataları tekrarlamadık ve şuan cok mutluyuz. işin içine cocuk telaşı girince tadından yenmedi. söylediklerimi empati kurarak hayal edin belki bir faydası olur.

Not: Bir diğer gözlemlediğim durum ise kendinizi düşünüyorsunuz dışarı çıkıp hava alıyorsunuz burada konuşacak birini arıyorsunuz gözlemlerimde hep siz varsınız peki eşiniz nerede? kendinizce kendinizi haklı görüyorsunuz ama neden tek basınıza dısarı cıkmak yerine eşinizi alıp bi cafe tiyatro sinema bi aktivite yapmıyorsunuz?
bence eş olmanın kavramını tam olarak çözememişsiniz. her zaman birlikte hareket edip birbirinizi eğlendirmeniz gerekiyor eş olmamın bir mantığı yok diğer türlü. bu kafadan çıkmanız gerek. bu evlilik çatısı altında sadece siz yoksunuz eşinizde var ve diğer tavsiyem ise eşinizi alıp başka bir şehre yerleşin. sizin ve eşinizin aileleri uzak olursa daha iyi olur. bu yazdıklarım 3 yıllık bitme aşamasında olan ama sonradan adeta bir mutluluk abidesi olan kurtardığım evliliğin tecrübelerine dayalı konuşmalardır ve hatalarım yok deidğim zaman bile yüzde 70 hep benim hatalarımdan kaynaklanmıştı. insanlar kendi hatalarını görmez görürsede görmezden gelir. ben gururu bir kenera bırakıp tüm hatalarımı fark edip düzelttim tabi eşimde. söylediklerimi inanın para verseniz kimse size söylemez