Boşanmalı mıyım bilmiyorum. Hayat böyle devam eder mi....

Question

Herkese çok teşekkür ederim

xCafune · Answer

Ben hiç evlenmedim ama biri bana senden önce her şeyim iyiydi falan derse hiç acımam sende olayın ciddiyetini belli edip şakasını bile yaptırmamalısın.

burakmehel · Answer

Evlilik çocuk yokken çok güzel, çocuk olduktan sonra ister istemez karşılıklı çatışmaya dönüşüyor. Herkes kendi yükünü fazla görüyor. Ben de aynı şekildeyim, 11 senelik birlikteliğimiz sonrası 4 sene önce evlendik, 3 ay önce çocuğumuz oldu. Kavga gürültü her türlü oluyor, aynı sizin gibi 3 gün iyiysek 4 gün kötüyüz. Şiddet hiç olmadı, olmaz da böyle bir şeye ihtimal vermiyor. Velhasıl, hep ilerleyen zamanlarda her şey düzelir diye düşünüyorum. Annenin çocuk yükünü anlamak lazım, kolay değil. Boşanmak bence çare değil, hele ki çocuk varken.

ahmetkucukonder · Answer

mrwoox adlı üyeden alıntı:						mesajı görüntüle									Boşanmış , hatta çocuğu 6 aylıkken boşanmış 43 yaşında bir abin, arkadaşın, dostun olarak söylüyorum.
Öncelikle o yaşta bir bebeği annesinden ayıramazsın kardeşim. İyi kötü en az 2 yaşına kadar anne sütü alması gerekiyor (hatta ne zaman bırakırsa o zamana kadar, benim kız sanırım 3 yaşında falan bıraktı) gelişimi için bu şart.
Bir diğer konu annesi ne kadar maaş alırsa alsın talep etmesi durumunda (hatta çoğu zaman talep etmese dahi hakim hüküm verme hakkını kullanarak) çocuk için nafaka alır, kendi için alır/almaz konusu tartışmaya açık ve hukuken takdire bağlıdır ama çocuk için alır. Anayasa mı yargıtay mı anımsamıyorum ama babanın "ben çocuğumun tüm okul ve sağlık giderlerini karşılıyorum bu sebeple nafaka ödemedim" savunması red verilmişti ve emsal teşkil ediyor. Anımsadığım kadarıyla hukuki kararda bir ebeveynin çocuğuna ait eğitim ve sağlık giderlerini karşılamasının nafakaya bağlanamadığını bunun vicdani bir sorumluluk olduğuna hükmedilmişti. 
Kendimden örnek vereyim kızım 2016 Ekim doğumlu, ben 2017 Mart ayında evleri ayırdım ve dava açtım, resmi boşanmamız da 2019 Mart ayında oldu diye anımsıyorum (mahkeme çok ileri tarihe verdi, evleri de ayırdığımız için ileri alma dilekçesi vermedik, talep ile erkene alınabiliyor, tabi bu karşılıklı anlaşmışsanız mümkün). Kızımın annesi ile çok severek aşık olarka hatta örnek vermek gerekirse 5 dakika göreyim diye git gel 40-50 km İstanbul trafiğinde defalarca yola katlanarak bir sevgi ile evlendim. Evliliğimizin 5. yılında ise kızım doğru sonrasında boşandım. Kendisi kötü biri değildi ama gerçekten çok başka yönlere doğru gittik. Fikir ayrılığı, görüş ayrılığı vb gibi şeylerin gerçek olduğunu böylece öğrenmiş oldum, bu sebeplerden de boşandık. Öncelikle benden hiç bir şey talep etmedi, hakim 300 lira gibi bir nafaka hükmetti (her yıl da tüfe oranında zamlanacak şekilde), ayrıca görüşme zamanlarını, gün ve saatleri belirledi, velayetini annesi istedi tamam dedim gönlü olsun diye. Evlerinin kurulması için elimden gelen maddi manevi her şeyi yaptım, yine de ne kadar yaparsam yapayım o benden fazlasını yapmıştır. Tek bir ricası olsu, kızımız çok küçük babaannesi bakabilir mi başkasına güvenemem dedi, tamam dedim. Cuma akşam kızım annesine gitti, pazar akşamları da annemlere geldi. Şu an 10 yaşında bu düzenimiz devam ediyor. Yıllar içinde bizim de bazen öfkeli, stresli, sinirli olduğumuz zamanlarımız oldu (birbirimize karşı) fakat kızımın varlığı tüm bunlara engel teşkil etti. Kızım annesine gittiğinde de, bana geldiğinde de, babaannesine (babamlara yani) gittiğinde de hiç bir zaman kimsenin kimse arkasından konuştuğuna, kötülendiğine, laf söylendiğine, sinir, öfke vb. gibi şeylere şahit olmadı. Mutlu, gülerek, iyi büyüttük el birliği ile ama yine de çok eksiklikleri/yarımlıkları oldu. Sanırım 5 yaşındaydı bana "baba ben oldum diye mi ayrıldınız annemle dedi" (doğdum diye mi değil oldum diye bu cümle birebir kendi cümlesi) böyle dünya yıkılıyor altında kalıyorsun böyle bir şey sorunca, hiç bir yerde kavga gürültü görmeyince sanıyor ki her şey derli toplu iyi o zaman niye boşandılar, acaba ben doğdum diye mi diye düşünmüş. Yine 7 yaşındaydı sanırım bir yerde yemek yiyorduk karşılıklı güle oynaya, bir anda çatal bıçağını bıraktı. Anlam veremedim yüzü düştü donuklaştı bir an, ne oldu dedim, tam arkamda olan aileyi gösterdi "baba ne güzel bak anne baba çocuk hep birlikte yemek yiyorlar" dedi bu da içimi parçaladı. Bir gün bir sahil kenarına gittik sanırım 8 yaşındaydı, biz kayaların üstüne oturduk annesi oturmadı dönüp "anne bak gel burası aile kayası hep birlikte oturalım" dedi, yine bir veya iki sene evvel "baba ayrılmasaydınız" dedi, işte anlatmaya çalıştım (hani biliyoruz ya her şeyin en iyisini kendimizce) bak kızım anne ile tartışıyorduk, sen üzülürdün, etkilenirdin vs diye dönüp "ben odama giderdim kapımı kapatırdım sizde sonra sakinleşirdiniz" dedi, kısaca ne kadar mutlu 3 evde 3 ayrı yuva versekte bu eksikliği her zaman yaşadı. Bak kardeşim çok net söylüyorum inanılmaz güzel mutlu ve iyi bir hayat yaşıyor şu an, buna rağmen bir aile olamamanın eksikliğini inanılmaz hissediyor ve belli ettiği çok zamanda oluyor. 
Değil ben annesi ve annemlerin üstüne titremesi, kuzenlerim, amcalarım, halam, dayım, teyzem, kendi kız kardeşim peşine geziyor, mutlu olsun iyi olsun diye ama anne baba ayrı bu eksikliği hep hissediyor.
Pedagoga da gittik, ayrı ayrı uzman görüşleri de aldık ama nafile bu eksikliği hep hissetti ve hissedecek, hayata hep aile olan arkadaşlarından 1-0 geri de başlıyor, içinde bir boşluk var ve bu asla geçmeyecek. 
Bunları özellikle söyledim ki al eşini de okut istersen bu yazdıklarımı ileride çocuğunuzun nasıl olacağını bi hayal edin diye, kaldı ki benim kızımın annesi ile fark ettiysen iyi diyaloglarımız var, ailemle arası iyi, düşman değiliz, bir şey olursa çocuğumuzun menfaatine gerekeni yaparız ama bir amerikan filmide çevirmediğimiz için arkadaş/dostta değiliz, her adımımız (bir birimize karşı olan) kızımızı düşünerek atılıyor.

Şimdi senin anlattığına gelecek olursam saygı yok gibi, ailesi de saygı duymuyor sana, böyle bir ortamda o çocuk büyürse (sürekli senin kötülendiğin, tü kaka denildiğin, arkandan konuşulan vs.) o çocuk asla iyi olmayacak, bu yüzden eşini seviyorsan, onun da seni sevdiğini düşünüyorsan, aile olmayı fark edebilecekseniz otur konuş anlat. Gerekirse bi çift terapisine gidin, bir kaç şey deneyin ama öncelikle şunu kabul etmelisiniz onun ailesi sen ve çocuğun, senin ailende o ve çocuğun. Anne, baba, kardeş vs hepsi boş, günün sonunda aile olan sizsiniz ve kimse sizi sizden daha çok önemsemeyecek.

Eşini tanımıyorum, eğer kurtulur bir yanı varsa, yani size tutunmak isterse buna gönlü varsa ne yap et bunu sağla. Gerekirse il değiştirin çıkın alakasız saçma bi yere gidin Yozgat, Çorum, Tokat vs herkesten uzak bir anadolu şehrine gidin. 
Kaos, trafik, nüfus çoğunluğu dertlerinin olmadığı ama sizin birlikte geçinmeye gönlünüz yoksa bu işi uzatmayın.

Kendi tecrübelerimden (boşanalı 10 sene oldu neredeyse) kamuda çalışan bekar ve boşanmış eski sevgililerimi düşündüğümde bu kamuda çalışan (yani işim garanti bir ömür boyu, emekliliğimde var) tüm kadınlarda bir ölümsüzlük, böyle korkusuzluk psikolojisi durumu var. İşleri garanti olduğu için kimseye muhtaç değiliz ile başlıyor düşünceleri ve ailedir, çocuktur, eştir pek gözleri görmüyor. 
Gerçekten seninle geçinmeye gönlü var mı? Önemli olan bu, yani maaştır, sosyal statüdür, iş yeri pozisyonudur bi kenara ... bu işin garanti olması durumundan ötürü genelde kendi sevgililerimde gördüğüm ya hiç evlenmiyorlar ya da çok çabuk aileyi gözden çıkarıp boşanabiliyorlar.

Ondan da dinlemek lazım aslında konuyu ama şöyle izah edeyim saygıyı hemen kazanırsın da kaybettiğinde bir daha asla yerine geri gelmiyor, düne kadar ağzımın içine bakan benim bilgime gıpta eden, eğitimimi takdir eden lise mezunu kız arkadaşım (ben doktora yaptım, bir kaç üniversitede de öğretim görevlisi olarak çalıştım ders verdim) ayrılık çanları çalmaya başlayınca "sende her şeyi biliyorsun, ukalasın, kendini övüyorsun" gibi şeylerin içinde geçtiği dünya kadar laf saydı  
Halbu ki ben biri bir şey sormadıkça bir şey anlatmam söylemem, egom yoktur (buna yemin edebilirim) vs. bilgimi düne kadar takdir ediyorken ayrılık zamanı konu çok saygısızlığa ilerliyor. Sonra ayrılıyoruz, bir iki gün sonra dönüyor özürler vs. ama bende dönüşü olmuyor. Bu sebepten ben 2 kere nişan attım, çünkü saygı bir daha asla geri gelmiyor. 
Kızıp bağıırabilirsiniz, laf söyleyebilirsiniz karşılıklı (allah belanı versin, nereden senle evlendim, çok pişmanım vs.) bunlar olağan şeyler, hiç bir şey süt liman değil ama işte ağızdan çıkan bazı lafların da (...refsiz, sen adam mısın, sen erkek misin vs gibi) dönüşü olmaz, çünkü sinirle söylemek başka, içinde düşündüğünü dışarı vurmak başka.

Gerçekten tartışmadan öte, dönüşü olmayacak sözler söyleniyorsa devam etme o evliliğie, bir bardağı bi kere düşürüp kıran sonrasında da kırar. 
İyice düşün taşın ve karar ver, eşine durumu anlat, düşmanın değil, düşmanı değilsin bunu özellikle anlatmaya çalış. 
Dediğim gibi geçinmeye gönlü varsa bir şekilde her şey toparlanır ama ağızdan çıkan lafın bazen dönüşü olmuyor, sinirle söylemiştim, öyle demek istemedim, yok o manada söylemedim vs. gibi savunmalar yalandan ibaret.

Ulan bu r10 da nasıl bi yerse ne gizli saklımız ne özelimiz kaldı, her şeyimizi döküyoruz  Seviyorum sizi forum, valla şu açıklamaları başka yerde yapmaz kesinlikle anlatmazdım ama forumdan biri olunca arkadaşımız kardeşimiz deyip yardımcı olmak için elden gelen ne var ne yoksa tüm tuşlara basıyor insan )) 		Ben 7 yaşındayken ayrılmışlardı, onlar ayrılana kadar yaşananlar gördüklerim duyduklarım hep bir iz bıraktı. Kızınızdaki aile ortamı eksikliğini çok iyi bilirim hep içimde ukte kalmıştır ailece oturup kahvaltı yapmak ne bileyim tatile gitmek normal bir aile hayatı yaşamak. Bir anne tarafında bir baba tarafında sürekli anneanne-babaanne git gel yapardık. Ebeveynlerin ayrı olması küçük yaştaki çocuklarda gerçekten ciddi anlamda etki bırakıyor ancak ben şu konuda şanslıyım; konu biz olduğumuzda annem de babam da bir araya gelebiliyor en basitinden onları aynı ortama sokabiliyoruz annem sürekli laf soksa da bir şekilde alttan alınıyor  Eğer siz de bu şekilde yapabiliyorsanız o eksikliği tam olmasa da kapatabiliyorsunuz, bence barışma olmadığı sürece en iyi yol bu.

Konuya gelecek olursak dediğim gibi "onlar ayrılana kadar yaşananlar gördüklerim duyduklarım hep bir iz bıraktı" bu yüzden oturup konuşmanızı olacağı varsa karşılıklı çaba gösterilmesini yoksa da çocuğunuzun ve ikinizin ruh sağlığı için yollarınızı ayırmanızı öneririm hocam yani bu sorunun cevabını eşiniz vermeli çünkü muhatabı o, düzeltmekte bitirmekte ikinizin ortak kararına bağlı. En azından düzeltme kararını aldıktan sonra yine sorunlar yaşarsanız boşanma hamlesi netleşiyor. Allah yardımcınız olsun, içinde bulunduğunuz durum kolay değil.

NetTasarim · Answer

Allah Yar Ve Yardimciniz Olsun

ademakcan · Answer

Allah yardımcın olsun, zor iş.

Ama bu şekilde ömür geçmez. Bekara karı boşamak kolay derler ama bu durumda boşanmak en mantıklı olan.

Padre · Answer

Boşan keyfine bak. Kaldıkça daha çok şiddete meyilli edecek durumlar seni, kendi ruh sağlığın için boşanman lazım.

WebMasterMarket · Answer

Burada bekarlarin lafina uyup hareket etmeyin. Bekara kari bosamak kolay. Gunumuz kadinlarinin hepsi ayni. Sen taviz verdikce o daha fazlasini ister. Evlilik terazi gibidir. Biri daime o terazinin dengesini saglamak zorunda. Bu alttan olmak olabilir, daha fazla emek vermek olabilir, yani saymakla bitmez ama dengeyi iki tarafta saglamak icin caba harcamaz ise ozaman bu evlilik her 2 taraf icinde cehennem olur.
Esinizi bir ara alip rahatca konusabileceginiz sakin bir yere goturun. Guzelce konusun herseyi. Rahatsizliklarinizi birbirinize soyleyin. Bu iliski kurtarmak tamamen iki tarafin yapacagini fedakarlik sonucunda olur. Baska turlu zor be hocam. Benzer sorunlar yasiyoruz. Hep sozler veriyor ve ozurler diliyoruz. Bakalim hepinizin hakkinda hayirlisi olsun

Eticaretim · Answer

Bir seans da olsa çift terapisi almanızı tavsiye ederim dışardan bir bakış sorunu daha iyi görebilir. Bir tanıdığım çift terapisi sayesinde ilişkisini daha sağlıklı hale getirdi belki sizinde problemlerinizi çözebilir.

Merkez · Answer

Teşekkür ediyorum nazik yorumlarınız için ☺️

black6sea1 · Answer

Bu dengesizlik devam ettiği sürece senin ve çocuğun için çok daha kötü olabilir hocam.
Allah kolaylıklar versin sana.

mrwoox · Answer

Boşanmış , hatta çocuğu 6 aylıkken boşanmış 43 yaşında bir abin, arkadaşın, dostun olarak söylüyorum.
Öncelikle o yaşta bir bebeği annesinden ayıramazsın kardeşim. İyi kötü en az 2 yaşına kadar anne sütü alması gerekiyor (hatta ne zaman bırakırsa o zamana kadar, benim kız sanırım 3 yaşında falan bıraktı) gelişimi için bu şart.
Bir diğer konu annesi ne kadar maaş alırsa alsın talep etmesi durumunda (hatta çoğu zaman talep etmese dahi hakim hüküm verme hakkını kullanarak) çocuk için nafaka alır, kendi için alır/almaz konusu tartışmaya açık ve hukuken takdire bağlıdır ama çocuk için alır. Anayasa mı yargıtay mı anımsamıyorum ama babanın "ben çocuğumun tüm okul ve sağlık giderlerini karşılıyorum bu sebeple nafaka ödemedim" savunması red verilmişti ve emsal teşkil ediyor. Anımsadığım kadarıyla hukuki kararda bir ebeveynin çocuğuna ait eğitim ve sağlık giderlerini karşılamasının nafakaya bağlanamadığını bunun vicdani bir sorumluluk olduğuna hükmedilmişti. 
Kendimden örnek vereyim kızım 2016 Ekim doğumlu, ben 2017 Mart ayında evleri ayırdım ve dava açtım, resmi boşanmamız da 2019 Mart ayında oldu diye anımsıyorum (mahkeme çok ileri tarihe verdi, evleri de ayırdığımız için ileri alma dilekçesi vermedik, talep ile erkene alınabiliyor, tabi bu karşılıklı anlaşmışsanız mümkün). Kızımın annesi ile çok severek aşık olarka hatta örnek vermek gerekirse 5 dakika göreyim diye git gel 40-50 km İstanbul trafiğinde defalarca yola katlanarak bir sevgi ile evlendim. Evliliğimizin 5. yılında ise kızım doğru sonrasında boşandım. Kendisi kötü biri değildi ama gerçekten çok başka yönlere doğru gittik. Fikir ayrılığı, görüş ayrılığı vb gibi şeylerin gerçek olduğunu böylece öğrenmiş oldum, bu sebeplerden de boşandık. Öncelikle benden hiç bir şey talep etmedi, hakim 300 lira gibi bir nafaka hükmetti (her yıl da tüfe oranında zamlanacak şekilde), ayrıca görüşme zamanlarını, gün ve saatleri belirledi, velayetini annesi istedi tamam dedim gönlü olsun diye. Evlerinin kurulması için elimden gelen maddi manevi her şeyi yaptım, yine de ne kadar yaparsam yapayım o benden fazlasını yapmıştır. Tek bir ricası olsu, kızımız çok küçük babaannesi bakabilir mi başkasına güvenemem dedi, tamam dedim. Cuma akşam kızım annesine gitti, pazar akşamları da annemlere geldi. Şu an 10 yaşında bu düzenimiz devam ediyor. Yıllar içinde bizim de bazen öfkeli, stresli, sinirli olduğumuz zamanlarımız oldu (birbirimize karşı) fakat kızımın varlığı tüm bunlara engel teşkil etti. Kızım annesine gittiğinde de, bana geldiğinde de, babaannesine (babamlara yani) gittiğinde de hiç bir zaman kimsenin kimse arkasından konuştuğuna, kötülendiğine, laf söylendiğine, sinir, öfke vb. gibi şeylere şahit olmadı. Mutlu, gülerek, iyi büyüttük el birliği ile ama yine de çok eksiklikleri/yarımlıkları oldu. Sanırım 5 yaşındaydı bana "baba ben oldum diye mi ayrıldınız annemle dedi" (doğdum diye mi değil oldum diye bu cümle birebir kendi cümlesi) böyle dünya yıkılıyor altında kalıyorsun böyle bir şey sorunca, hiç bir yerde kavga gürültü görmeyince sanıyor ki her şey derli toplu iyi o zaman niye boşandılar, acaba ben doğdum diye mi diye düşünmüş. Yine 7 yaşındaydı sanırım bir yerde yemek yiyorduk karşılıklı güle oynaya, bir anda çatal bıçağını bıraktı. Anlam veremedim yüzü düştü donuklaştı bir an, ne oldu dedim, tam arkamda olan aileyi gösterdi "baba ne güzel bak anne baba çocuk hep birlikte yemek yiyorlar" dedi bu da içimi parçaladı. Bir gün bir sahil kenarına gittik sanırım 8 yaşındaydı, biz kayaların üstüne oturduk annesi oturmadı dönüp "anne bak gel burası aile kayası hep birlikte oturalım" dedi, yine bir veya iki sene evvel "baba ayrılmasaydınız" dedi, işte anlatmaya çalıştım (hani biliyoruz ya her şeyin en iyisini kendimizce) bak kızım anne ile tartışıyorduk, sen üzülürdün, etkilenirdin vs diye dönüp "ben odama giderdim kapımı kapatırdım sizde sonra sakinleşirdiniz" dedi, kısaca ne kadar mutlu 3 evde 3 ayrı yuva versekte bu eksikliği her zaman yaşadı. Bak kardeşim çok net söylüyorum inanılmaz güzel mutlu ve iyi bir hayat yaşıyor şu an, buna rağmen bir aile olamamanın eksikliğini inanılmaz hissediyor ve belli ettiği çok zamanda oluyor. 
Değil ben annesi ve annemlerin üstüne titremesi, kuzenlerim, amcalarım, halam, dayım, teyzem, kendi kız kardeşim peşine geziyor, mutlu olsun iyi olsun diye ama anne baba ayrı bu eksikliği hep hissediyor.
Pedagoga da gittik, ayrı ayrı uzman görüşleri de aldık ama nafile bu eksikliği hep hissetti ve hissedecek, hayata hep aile olan arkadaşlarından 1-0 geri de başlıyor, içinde bir boşluk var ve bu asla geçmeyecek. 
Bunları özellikle söyledim ki al eşini de okut istersen bu yazdıklarımı ileride çocuğunuzun nasıl olacağını bi hayal edin diye, kaldı ki benim kızımın annesi ile fark ettiysen iyi diyaloglarımız var, ailemle arası iyi, düşman değiliz, bir şey olursa çocuğumuzun menfaatine gerekeni yaparız ama bir amerikan filmide çevirmediğimiz için arkadaş/dostta değiliz, her adımımız (bir birimize karşı olan) kızımızı düşünerek atılıyor.

Şimdi senin anlattığına gelecek olursam saygı yok gibi, ailesi de saygı duymuyor sana, böyle bir ortamda o çocuk büyürse (sürekli senin kötülendiğin, tü kaka denildiğin, arkandan konuşulan vs.) o çocuk asla iyi olmayacak, bu yüzden eşini seviyorsan, onun da seni sevdiğini düşünüyorsan, aile olmayı fark edebilecekseniz otur konuş anlat. Gerekirse bi çift terapisine gidin, bir kaç şey deneyin ama öncelikle şunu kabul etmelisiniz onun ailesi sen ve çocuğun, senin ailende o ve çocuğun. Anne, baba, kardeş vs hepsi boş, günün sonunda aile olan sizsiniz ve kimse sizi sizden daha çok önemsemeyecek.

Eşini tanımıyorum, eğer kurtulur bir yanı varsa, yani size tutunmak isterse buna gönlü varsa ne yap et bunu sağla. Gerekirse il değiştirin çıkın alakasız saçma bi yere gidin Yozgat, Çorum, Tokat vs herkesten uzak bir anadolu şehrine gidin. 
Kaos, trafik, nüfus çoğunluğu dertlerinin olmadığı ama sizin birlikte geçinmeye gönlünüz yoksa bu işi uzatmayın.

Kendi tecrübelerimden (boşanalı 10 sene oldu neredeyse) kamuda çalışan bekar ve boşanmış eski sevgililerimi düşündüğümde bu kamuda çalışan (yani işim garanti bir ömür boyu, emekliliğimde var) tüm kadınlarda bir ölümsüzlük, böyle korkusuzluk psikolojisi durumu var. İşleri garanti olduğu için kimseye muhtaç değiliz ile başlıyor düşünceleri ve ailedir, çocuktur, eştir pek gözleri görmüyor. 
Gerçekten seninle geçinmeye gönlü var mı? Önemli olan bu, yani maaştır, sosyal statüdür, iş yeri pozisyonudur bi kenara ... bu işin garanti olması durumundan ötürü genelde kendi sevgililerimde gördüğüm ya hiç evlenmiyorlar ya da çok çabuk aileyi gözden çıkarıp boşanabiliyorlar.

Ondan da dinlemek lazım aslında konuyu ama şöyle izah edeyim saygıyı hemen kazanırsın da kaybettiğinde bir daha asla yerine geri gelmiyor, düne kadar ağzımın içine bakan benim bilgime gıpta eden, eğitimimi takdir eden lise mezunu kız arkadaşım (ben doktora yaptım, bir kaç üniversitede de öğretim görevlisi olarak çalıştım ders verdim) ayrılık çanları çalmaya başlayınca "sende her şeyi biliyorsun, ukalasın, kendini övüyorsun" gibi şeylerin içinde geçtiği dünya kadar laf saydı  
Halbu ki ben biri bir şey sormadıkça bir şey anlatmam söylemem, egom yoktur (buna yemin edebilirim) vs. bilgimi düne kadar takdir ediyorken ayrılık zamanı konu çok saygısızlığa ilerliyor. Sonra ayrılıyoruz, bir iki gün sonra dönüyor özürler vs. ama bende dönüşü olmuyor. Bu sebepten ben 2 kere nişan attım, çünkü saygı bir daha asla geri gelmiyor. 
Kızıp bağıırabilirsiniz, laf söyleyebilirsiniz karşılıklı (allah belanı versin, nereden senle evlendim, çok pişmanım vs.) bunlar olağan şeyler, hiç bir şey süt liman değil ama işte ağızdan çıkan bazı lafların da (...refsiz, sen adam mısın, sen erkek misin vs gibi) dönüşü olmaz, çünkü sinirle söylemek başka, içinde düşündüğünü dışarı vurmak başka.

Gerçekten tartışmadan öte, dönüşü olmayacak sözler söyleniyorsa devam etme o evliliğie, bir bardağı bi kere düşürüp kıran sonrasında da kırar. 
İyice düşün taşın ve karar ver, eşine durumu anlat, düşmanın değil, düşmanı değilsin bunu özellikle anlatmaya çalış. 
Dediğim gibi geçinmeye gönlü varsa bir şekilde her şey toparlanır ama ağızdan çıkan lafın bazen dönüşü olmuyor, sinirle söylemiştim, öyle demek istemedim, yok o manada söylemedim vs. gibi savunmalar yalandan ibaret.

Ulan bu r10 da nasıl bi yerse ne gizli saklımız ne özelimiz kaldı, her şeyimizi döküyoruz  Seviyorum sizi forum, valla şu açıklamaları başka yerde yapmaz kesinlikle anlatmazdım ama forumdan biri olunca arkadaşımız kardeşimiz deyip yardımcı olmak için elden gelen ne var ne yoksa tüm tuşlara basıyor insan ))

SaatciAdam · Answer

Annesi babası 6 yaşındayken ayrılmış biri olarak söylüyorum, oturun konuşun hocam. Saygısızlık sorununu çözemiyorsanız ayrılın. Çocuk için en doğrusu bu olur. Saygısız bi ortamda büyüyeceğine anne babası ayrı olsun daha iyi, böyle adam olma, vatana millete hayırlı olma ihtimali var ama saygısız bi ortamda büyüyen çocuğu sokaktan toplayamazsınız.

electus · Answer

Burda Boşanmalımıyım diye fikir alman cok yanlış hocam .
Bir ailen var git onlarla konus hiç mi bir büyügün yok akıl alıcak sana yol göstericek.
Ve bir bayana Tokat atmak kabul edilebilir birşey degil yarın daha kötüsünüde yapabilirsin öfke kontrol sorunun var bunun için destek almalısın.
Benim şahsi görüşümüde özellikle belirtmek isterim.
Bazı yerlere takıldım 3 sefer okudum.

"Keşke seninle evlenmeseydim."
"Senden önce hayatım çok güzeldi."
"Senin yüzünden fakirim."
Bunları söylendiyse zaten bu işin dönüşü yoktur. Bu gün düzeltirsin 1 yıl sonra patlak verir 5 yıl sonra patlak verir 10 yıl sonra patlak verir. Her türlü bu olay patlak verir ben diger insanlar gibi umutlu konusan bir insan degilim gerceklere bakar mantıklı bir sekilde yorumlarım hayatımıda böyle yasıyorum.
Kendine Su soruyu Sor 10 yıll sonra boşandın ve döndün arkana baktın aklında hangi keşkelerin olucak.
Kendine Su soruyu sor Beni dogaran annemi saymicak ben bunu kaldrabilecek bir insanmıyım.
Kendine Sunu Sor Birşeyleri bahane edip Hayatıma gerçekten bu sekilde Devam etmek istiyorum.

Sana şems tebriziyin bir lafı ile bitireyim.

“Düzenim bozulur hayatım alt üst olur diye endişe etme. Nereden biliyorsun hayatının altının üstünden daha iyi olmayacağını?”

barancan450x · Answer

Daha birbirinizi tanıyacak, gezecek, tozacak, aktivite yapacağınız süreçte hemen ev kredisine girip, kendinize evden hapishane yaratmışsınız. Gene bunları yaşayamadan bir de üstüne çocuk olmuş. Hayatınız monotonlanmış ve bunun yan etkileri hayatınıza sirayet etmiş görünüyor. Fakat bu ev, çocuk meselesi ortak karar olarak çıktıysa, 2 tarafta bu konuda mızmızlanamaz. Şartların gerektirdiği şekilde yaşamak zorundadır. Aynı eve girmeden, dara düşmeden, hastalanmadan kimseyi tanıyamazsınız. Kendinizi suçlamayın. Sakın bir daha şiddet eylemlerinde bulunmayın. Bunlar ileride size fatura edilir. Adımlarınızı her ihtimale de uyarlayın. Boşanma ya da boşanmama durumunda neler yapacaksınız? Her zaman bu iki ihtimal üzerinde plan yapmaya çalışın. Siz iyi olmadığınız sürece çocuğa faydanız dokunmaz. Gerekirse, psikolojik yardım almayı düşünün derim. Allah sabır versin.

gosha · Answer

Ben çocuğum 1 yaşındayken boşandım, benzer şeyler yaşamışız..İlk eşim Türk tü..

Dönüp bakıyorum, hayatımın en iyi kararını vermişim diyorum..

İkinci evliliğimde bu sene 14.senemiz olacak..İkinci eşim yabancı..

Hayatımın en güzel 14 yılı...

SmhCLK · Answer

xxxx

By_ReFLeX · Answer

Bir turk kadini ile evliysen, evliligini devam ettirmek istiyorsan maço olacaksin..bir mahallede 2 muhtar 1 kafeste iki horoz olmaz. Bir tarafin baskin gelmesi lazim. Gorunen o ki sizde esiniz baskin gelmis. 
Size soylenenlerin 10 da biri bana soylense ayni dakika pilini pirtini toplamasina bilr musade etmem babasinin kapisinin onune birakirim. Cocuk felan dinlemem. 
(Evliyim 19 aylik bebegimiz var)

Tavsiyem;

Madem anladigi dil bu; ona acikca sadece bebek icin yaninda oldugunuzu her firsatta AMA HER FIRSATTA kendisine aoyleyin ima edin belli edin. Hic bir ozel istegini yerine getirmeyin. 
Bosanmak istiyorum dediginde tutun kolundan goturun adliyeye. Zaten sizin ciddiyetinizi gordugunde geri vites yapacaktir.

hacspectrum · Answer

Boşan arkadaşım çok şey yazardımda sadece boşan diyorum kendini kurtar

SinerJJiTV · Answer

Olan çocuğa olacak yazık...

DERDOO · Answer

Allah yardımcınız olsun hocam

AFNaNTiK · Answer

Allah yardımcınız olsun.

akilicaslan3 · Answer

Hocam sana net konuşacağım. Sizin en büyük probleminiz senin de belirttiğin gibi saygı. Eşiniz size saygı duymuyor çünkü sizi kendisinden daha aşağıda görüyor. Bir kadın, hele hele bir türk kadını sadece güce saygı duyar. Güç nedir ? Para. Kötü kazanmıyorsun ama eşin yeterli görmüyor. Kendisini vizyoner görüp seni aşağıda görüyor. Bir insan 7 sinde neyse 70 inde de odur. Sen burdaki yazılanlara bakma. Sadece kendine şunu sor. Bir ömür aşağılanmayla, eşinin yukardan bakmasıyla geçer mi? Ona göre kararını ver. Dışarda bu kadar karaktersiz, hain, nankör it varken evdekiyle çatışmak yerine bunlarla savaşmayı bir türlü öğretemedik çiftlerimize. Sizin dışarıya karşı savaşmanız gerekirken, birbirinizle çatışıyorsunuz. Allah yardımcınız olsun.

GreedMedya · Answer

Allah yardımcınız olsun hocam bundan fazlasını yazmak bana düşmez

KAHVEDAR · Answer

Hocam bazı kadınların lohusa dönemini geç atlatir 7 aylık bebek var diyorsunuz bazı kadınlar bebekler 1 yaşına gelene kadar bu devam edebilir.  Bence biraz daha sabır etmelisin sessiz kalmalisin

muqo · Answer

Tek tarafli cevap vermek istemem ama kendine sunsoruyu sorabilirsin karsisina gecip ne zaman bu konulari konustun ve eşin veya sen hatalarinizi goeup degistirmek icin caba sarf edildimi ve eski nisanlilik sevgililik donemi bitti bir yuvanin icersindesin cocuktan sonra yuku agir olabilir bunu en iyi sen biliceksin en iyide sen o yuku hafifleteceksin

HakanDemirci · Answer

35 yaşındayım çevrem evlen baskısı yapıyor gerek yok ben kimseyi memnun etmek için dünyaya gelmedim çoğu **** için evleniyor vs vs evimde piste olurum tewmizde olurum herlşey makine hallediyor kafam çok rahat ben kimse memnun etmek zorunda değilim.

white35 · Answer

Hocam siz boşanalı çok olmuş sadece kağıt üzerinde evlisiniz. Acilen boşan hocam başka çaren yok.

OsmanAkcan · Answer

başinda okudum saygisiz ve annemi istemiyor kelimesini duyunca direkt dedim ayril. uzaklas kimse ailenden degerli degil kendi aileleri altin bizimkiler tas mi bosa uc gitsin allah nasip eyler merak etme.
ne demiş; “SENİ SEVENİ ZEHİR OLSA DA YUT, SENİ SEVMEYENİ BAL OLSA DA UNUT…”

ahmet217 · Answer

Benim anlamadığım kardeş sen anası mı babasımısın işler böyle karıştı daha düzelmez evlilikte anne baba rolunü kabullenemiyor artık insanalar anne sanıyorki çocuk doğdu tmm birisi iki sene sonra alır benden büyütür bende hayatımı yaşarım

Sefer · Answer

Bundan 2 sene önce bir evlilik yaptım. Herşey çok güzeldi. Fakat meğersem bir insan evlenip aynı evin içinde yaşayınca tanınıyormuş, sevgililik ve nişanlılık boş işmiş. Evliliğimizde 1 çocuğumuz oldu. Şuan 7 aylık. En çok çocuğuma üzülüyorum.

Evliliğimizde zaman geçtikçe herşey kötüye sarmaya başladı. Eşimin bana olan saygısızlığı, saygı duymamsı gibi. Eşimin ailesine de alışamadım ve bana çok yanlış şeyler yaptılar. Eşim beni korumadı. Tarafsız oldu. Eşimde anneme saygı duymadı. Araları zaten açık.

Bekarken yapmadığım şeyleri eşime evlenmeden önce kestim. Mesela bulaşık yıkamam çamaşır atmam gibi. Evlilik değiştiriyormuş. Eşim beni değiştirmeye çalıştı. Olabildiğince eşime yardım etmeye işini hafifletmeye çalıştım. Ama beceriksiz demeye başladı. Ben yardım ettikçe evlilikte beklentisi artmaya başladı. Ayağımızı yorganımıza göre uzatamadık. Eşim yanımda olmadı çok açıldık maddi olarak. Ve her zaman bana diyor senden evlenmeden önce iyiydim şimdi fakirim bu ne diye. Ben maaş alıyorum ama gidiyoe diye. Her ay 60 bin ev kredisi ödüyoruz. Bir maaş gidiyor. Bi maaştan geçinmeye çaöışıyoruz. Devamlı başka şehirlere gitme meraklısı. Ama paramız yok. Devamlı her ay bi şeylere gidiyor.

Keşke senle evlenmeseydim diyor, bunun için tartışıyoruz. Bana ağzını bozunca bende dayanamadım bir tokat attım yerin dibine girdim. Yakıştırmadım kendime. Zaman geçti aradan. Bana yine küfür etti. Bende bebek bezini fırlattım kendimi durduramıyorum. Kriz geçirir gibi oluyorum.

Evliliğimizde, eşimlede ilgileniyorum, çocukla da, ama hala eşimi tatmin edemiyorum. Ek işler yapıyorum. Bu sefer çocukla ilgilenmiyorsun diyip duruyor. Tüm yük benim omzumda diye. Ben ne yapacağım bilmiyorum. Boşanma konusunda bazen o boşanmak istiyor ama bazen ben. Ama nedense boşanamıyoruz. Vicdanımız el vermiyor. Son zamanlarda eşim senden önceki hayatım çok güzeldi diyip duruyor. Pişman olduğunu söylüyor.

Bende tek düşündüğüm 6-7 aylık bebeğim. Ondan ayrı kalmak, hasretiyle kalmak istemiyorum. Boşanmak gerçekten basit ve kolay bi şey değil. Manevi yanı bu. Maddi yönü ise eşim ve ben kamudayız. Ama eşim benden 20 bin fazla alıyor. O 90 alırken ben 72 alıyorum. Manevi tazminat istermi bilmiyorum çocuk için. Ama ihtiyacı yok. Hakim eşim fazla kazanmasına rağmen beni tazminat ödemeye mahkum edermi bilmiyorum. Ben çocuğumu da vermek istemiyorum, ben kendim bakarım ama boşanmakta içimden gelmiyor. Kendime olan saygımı kaybettim. Arkadaşlarım bile beni sayarken eşim saymıyor. Evliliğimi kurtarmaya çalıştım. Eşimi anlamaya çalıştım. Ama ben ne zaman anlasam, bambaşka kişiliğe büründüm. Eski halime döndüm. 1 haftanın 4 günü kötüyüz. 3 günün 1 inde orta , 2 gününde iyiyiz. Her evlilik mi böyle bilmiyorum. İçimi buraya dökmek istedim.

@Merkez; 
geçmiş olsun hocam. lütfen kalın yazdığım yerleri kendinize okuyun. Ortada çocuk var çok zor bir durum.Ama bu ortamda çocuğun sağlıklı bir şekilde büyümesi mümkün değil. Bana göre siizn evliliğiniz tamamen bitmiş.Size saygı duymayan bir insanla ömür geçmez. oturun kağıda artıları eksileri yazın hayatıızdaki büyük ihtimal eksiler çok daha fazla olacak. ona göre yol almanız sizin için daha sağlıklı olacaktır. Boşanın demiyorum ama boşanmak sizin için daha iyi olacak gibi.

DijitalFikir · Answer

Allah yardımcınız olsun, işiniz çok zor ama iyi karar vermeye bakın

Crazy · Answer

Aynı durumu yaşadım 2 yıl oldu Allah'dan cocuk falan yok bende, çirkefliğin kralını gördüm insan aynı evde yaşamayınca anlamıyor şuanda davalı durumdayım sizede geçmiş olsun Allah sabır versin işin sonu dahada kötüye gidecek anlattıklarınızı gördüğüm için söylüyorum bizzat yaşadım çünkü bir evlilikte saygı yoksa eğer o iş gerçekten bitmiştir.

Prostavaryo · Answer

gerçekten çok üzüldüm.

eskiden alkolik ya da kumarbaz kocalardan dolayı evliliklerde sorunlar çıkardı. şimdi ise gözü doymayan ve istekleri bitmeyen kadınlardan dolayı...

Allah yardımınız olsun.

ESSA · Answer

Kanser olmana gerek yok.

JoyCreative · Answer

90+72 bin para giren evde huzur yok..

Ah insan evladı ne doyumsuz bir varlıksın.. Hep fazlasını istiyorsun..

Allah yardımcınız olsun hocam. Olacakla öleceğe çare yok o şey olacak  ama iyi ama kötü fark etmiyor.

mykizildag · Answer

Anladığım kadarıyla eşiniz size olan saygısını yitirmiş, bu şekilde devam edebilmeniz çok zor. Düzeltmeye çalışın aranızı desem onu da denemişsiniz ama aynı sorunlar devam ediyor. Haddime değil akıl vermek fakat boşanmak en doğrusu gibi görünüyor bundan sonrası birbirinizi yıpratır.

Sick16 · Answer

Selamlar hocam, 26 yaşında bir kardeşin olarak 2 senedir evliyim. Çok ama çok zor zamanlar geçirdim. İntihar etme eşiğine geldim sürekli her şeyi içime attım. Sürekli herkes nasılsın? diye sorduğunda "iyiyim" yanıtını veriyordum 2000tl ile 1 ay geçirdiğim zamanlar oldu. Köpeğime mama alamadığım zamanlar oldu. Eşim olmasaydı muhtemelen çoktan intihar etmiştim. Çünkü sürekli arkamda durdu ve elbet bu günlerin geçeceğini söyledi.  6 Senedir birbirimizi tanıyoruz asla ama asla birbirimize saygıda kusur etmiyoruz. Bir şey yapılacaksa beraber yapıyoruz beraber karar veriyoruz. Eşim bana o zamanlarda "sen nasıl bir kocasın" tarzı cümleler kursaydı muhtemelen şuan yazdığım bu mesajı yazamıyor olacaktım.
Burada amacım kendi eşimi övmek değil, senin durumuna düşmediğim için nasıl hissettiğini tahmin edemiyorum. Ayrılmakta kolay bir süreç değil.
Ben senin yerinde olsaydım karşıma alır konuşmaya çalışırdım baktım herhangi bir gelişme yok. Anlaşmalı boşanırdım. Bunları yazmak kolay gibi duruyor ama muhtemelen sende kafanda bunları binlerce kez kurmuşsundur ama adım atacak cesaret malesef kolay kolay gelmiyor. İnşallah bir an önce durumu çözüme kavuşturursun selametle.

ReplayMarket · Answer

Allah yardımcınız olsun.

Gokyuzu · Answer

Merkez adlı üyeden alıntı:						mesajı görüntüle									Eşim ucuz tatil sevmez hocam. Ben vizyonlu kadınım der geçer. Paramızın durumundan anlamaz. Çok yıprandım ben. 		Bizim emmioğlu da kredi çekip aldığı telefon için iş yerinde vizyon meselesi yaparak 'Herkes çıkarıyor, benimki eski kalıyordu.' demişti. Görüşmüyorum.

Allah kolaylık versin.

Lutfu · Answer

ALLAH hakkınızda ne hayırlısı ise onu size nasip etsin hocam

mrwoox · Answer

ahmetkucukonder adlı üyeden alıntı:						mesajı görüntüle									Ben 7 yaşındayken ayrılmışlardı, onlar ayrılana kadar yaşananlar gördüklerim duyduklarım hep bir iz bıraktı. Kızınızdaki aile ortamı eksikliğini çok iyi bilirim hep içimde ukte kalmıştır ailece oturup kahvaltı yapmak ne bileyim tatile gitmek normal bir aile hayatı yaşamak. Bir anne tarafında bir baba tarafında sürekli anneanne-babaanne git gel yapardık. Ebeveynlerin ayrı olması küçük yaştaki çocuklarda gerçekten ciddi anlamda etki bırakıyor ancak ben şu konuda şanslıyım; konu biz olduğumuzda annem de babam da bir araya gelebiliyor en basitinden onları aynı ortama sokabiliyoruz annem sürekli laf soksa da bir şekilde alttan alınıyor  Eğer siz de bu şekilde yapabiliyorsanız o eksikliği tam olmasa da kapatabiliyorsunuz, bence barışma olmadığı sürece en iyi yol bu.

Konuya gelecek olursak dediğim gibi "onlar ayrılana kadar yaşananlar gördüklerim duyduklarım hep bir iz bıraktı" bu yüzden oturup konuşmanızı olacağı varsa karşılıklı çaba gösterilmesini yoksa da çocuğunuzun ve ikinizin ruh sağlığı için yollarınızı ayırmanızı öneririm hocam yani bu sorunun cevabını eşiniz vermeli çünkü muhatabı o, düzeltmekte bitirmekte ikinizin ortak kararına bağlı. En azından düzeltme kararını aldıktan sonra yine sorunlar yaşarsanız boşanma hamlesi netleşiyor. Allah yardımcınız olsun, içinde bulunduğunuz durum kolay değil. 		Ahmet kardeşim selam, kızımın düzenli bir hayatı var. Doğduğu günden 2 hafta öncesine kadar hep aynı evde yaşadı. Annemlerin evi kentsel dönüşüme verince binadan ayrıldılar, 1 yıl sonra aynı yere tekrar gelecek.
Çevresi annemlerin olduğu yerde oluştu, bizim akrabalar, kuzenlerim, amcalarım, halam, dayım, teyzem vs. hepsi orada. Sadece Cuma akşamdan Pazar akşama ve annesinin çalışmadığı günlerde annesinde oldu, onun dışında yaşamını hep annemlerin yanında sürdürdü. Benim evimde ve annesinin evinde de odaları var, ben de annemlere geçtiğimde üst katta bir evim vardı onunla bol bol zaman geçirirdim, kesintisiz senede en az 4-5 ay orada ki evde kalırdım.

Annesi kötü bir insan değil, biz yapamadık bir zaman sonra ve ayrılma yoluna gittik. İçimde ona karşı bir sevgi, özlem, aşk türevi sevgiliye/hoşlanılan kişiye duyulan his yok. Kızım konu olduğunda mezuniyetinden (ana sınıfı, ana okulu, 4. sınıfta bu sen bitti) özel günlerine, doğum gününden (en az 3-5 kere doğum güğnü yapılır, dediğim gibi kuzenlerim de çok seviyorlar onlar da yaparlar mutlaka) bir etkinliğine annesi ile bir arada oluruz. Laf sokma, ters bakma, suratsız durma, tepkisiz ifadesiz kalma gibi durumlar olmaz asla. Hatta şöyle bir örnek vereyim babamlar 2-3 hafta oluyor Sakarya Karasu'ya taşındı annesi o hafta gitti Cuma günüydü sanırım orada (annemlerde kaldı). Elden geldiğince kendi aramızda olan problemleri sıfırlayıp bir hayat sürdürmesini sağlıyoruz, bu sebeple de bana "ben oldum diye mi ayrıldınız" demişti, sorun görmediği için kendisi sorun arıyormuş ayrılığa bunu pedagog söylemişti.

Ne kadar her şeyi vermeye çalışsakta yine de bir yanı eksik farkındayım, sinek ısırsa beni arar anlatır, kabus görse hemen bahseder, ufacık karınca ısırsa anında söyler ... yani ilgi istiyor bunu da bir tek benden dolu dolu alıyor (bana da fazlası ile düşkündür, hatta bir zaman "babacım seni annemden biraz daha fazla seviyorum" demişliği de vardır ) - bunu duyunca da havalara uçmuşluğum).

Yine de her şeye rağmen o eksikliği kalacakmış içinde (pedagog öyle demişti), biz elimizden geleni yapsakta bir tarafı eksik olacak. Bu yüzden arkadaşa şunu önerdim eğer karşılıklı geçinmeye/anlaşmaya gönülleri yoksa boşa çocuğu kavga/dövüş/saygısızlık olan bir ortamda büyütmesinler yazık. Dünyaya gelmeyi onlar seçmiyor, biz seçiyoruz bu sebeple de bu seçimi yaparken bi miktar afedersiniz kaba tabir olacak ama gözümüze güvenmemiz, güvenmiyorsak hiç o topa girmememiz gerekiyor. Benim annem babam boşanmadı ama çok tartışmalarına, kavga gürültülerine şahit oldum, şiddet görmedi annem ama gel gelelim o evde olan huzursuz ortam sürekli karşılıklı sürtüşmeler laf sokmalar ses yükseltmeler vs afedersin ağzıma etti benim de kız kardeşiminde, sonra büyüyünce dedim ki keşke boşansalarmış o tartışmaları huzursuzlukları yaşamasaymışız.

Meraboy · Answer

5 dakika bile beraber durman hata. Bu düşüncede olanlarla değil bir ömür geçirmek 10 dakika bile geçirmek zulüm.

O kadar ağır laflara katlanmaman gerek.

Keşke çocuğu hemen yapmasaydınız. Onu da artık haftada 1-2 görürsünüz. Kutsal dünya adaleti her ne olursa olsun çocuğu anneye verdiği için..

ntka · Answer

Karşılık vermediğin sürece sorun olmayacaktır.
Ben öyle yapıyorum. Ayrıca ne kadar sinirlesemde asla vurmam dayak bana göre çözüm değil.
Ne çocuğa ne de  kadına asla vurmam.
Çocuk oldukdan sonra kadınların piskolojisi bozuluyor bunu alttan almalısınız. Bunları yaşamış biri olarak yazıyorum her kadın çocuğu kaldıramıyor bakımı zor olduğu için bebeklik döneminde ne kadar yardımcı olsanız da yetersiz kalıyorsunuz onların gözünde bu nedenle karşılık vermek yerine oradan usulca uzaklaşmanız daha uygun olacaktır.

Her türlü hakareti duyabilirsiniz kulaklarınız kapatmanız gerekiyor. ben yapamam derseniz hayat sizin yapacak bir şey yok.

bymemoli · Answer

Kardeşim sen en kısa sürede boşanmaya git cocukta annesinde kalsin

Sefakrlk · Answer

Allah yardımcınız olsun valla kötü oldum okurken hocam umarım aranız iyi olur bana bir şey demek düşmez ama belli ki beklentiler yüksek kalmış

ByPowerfuL · Answer

Ne desem bilemiyorum Allah yardımcınız olsun. Çok büyük problemler gibi görünmüyor aranızda zamanla çözersiniz. 
Çocuk yeni doğdu sen ilk babalığını oda ilk anneliğini yaşıyor. Bu süreç çok narin iki tarafta kırılgan, sinirli, tahammülsüz olabilir. En çok sorunlarda yeni doğan dönemlerinde baş gösteriyor. Geçici bir durum olabilir. Sadakat yerindeyse bu durumlar çözülür. Çözüm odaklı olun lütfen. Bu boşanmalık bir sebep değil evlilikte bu tarz sorunlar olur. Saygı dediğin şey bir sinirle ortadan kalkıyor. Bir kadına ne kadar laf söylersen 10x karşılığını alırsın kardeşim.

Chakallstr · Answer

Hocam kimin ne dediği önemli değil sen kafanda bu yola devam Edip etmemek istediğini kendin çözmelisin maalesef bu şekilde hayat geçmez ben bu şekilde yaşlanırım kendimi artık bu şekilde iyi hissetmiyorum dediğin an bence bitirmelisin ne kadar şans verirsen ver sonuç olaraktan bir evlilik bu saygı bittikten sonra herhangi bir şey kalmıyor geriye küfürler aşağılamalar hareketli hakaretler gerek yok kendine ve karşındakini yıpratmaya da gerek yok

globaltr · Answer

Ne olursa olsun kadına el kalkmaz.

Merkez · Answer

ledci adlı üyeden alıntı:						mesajı görüntüle									sevgi, saygı ve anlayış bittiyse işiniz zor.. 								SyLvesTR94 adlı üyeden alıntı:						mesajı görüntüle									Yukarıdaki yorumlara katılıyorum. Boşanıp, boşanmamak sizin vereceğiniz bir karardır. Bu bize düşmez ama çocuğu bahane edip kişiliğinizi, karakterinizi veya benliğinizi değiştirmeye birşeylere katlanmaya çalışmayın. Kendinize zulm etmeyin. Çocuk büyüdüğünde sizi örnek alacak bu doğal gelecektir. Ama bu normal değil. Çift terapistine gitmenizi, bilgili, yetkili ve belgeli birilerinden fikir almanızı tavsiye ederim. Allah yardımcınız olsun. 								GL4D14TOR adlı üyeden alıntı:						mesajı görüntüle									Allah yardımcınız olsun hocam, yine yaşadıklarınızı en iyi siz bilirsiniz. Buraya yazamadığınız onlarca şey daha olmuştur. Sizden tek dileğim umarım çocuğunuza yansıtmazsınız bu aile ilişkisini. İki insan karşılıklı oturup, çocuğunuzun geleceği için bir karar almanızı öneririm. 		İşin maddi yönü nasıl olur, eşim benden fazla maaş alıyor. Yinede hakim, eşime tazminat nafaka ödememi ister mi?

oslopay · Answer

1 yıl önce boşanan biri olarak çocukları sakın bahane etmeyin. Ama bunu bilin boşandıktan sonra çocuğu kullanacak size karşı boşandıktan sonra asıl gerçek yüzünü göreceksiniz 3 çocuğum var.

Tolga_Toksoy · Answer

Allah kolaylık versin

GL4D14TOR · Answer

Allah yardımcınız olsun hocam, yine yaşadıklarınızı en iyi siz bilirsiniz. Buraya yazamadığınız onlarca şey daha olmuştur. Sizden tek dileğim umarım çocuğunuza yansıtmazsınız bu aile ilişkisini. İki insan karşılıklı oturup, çocuğunuzun geleceği için bir karar almanızı öneririm.

SyLvesTR94 · Answer

Yukarıdaki yorumlara katılıyorum. Boşanıp, boşanmamak sizin vereceğiniz bir karardır. Bu bize düşmez ama çocuğu bahane edip kişiliğinizi, karakterinizi veya benliğinizi değiştirmeye birşeylere katlanmaya çalışmayın. Kendinize zulm etmeyin. Çocuk büyüdüğünde sizi örnek alacak bu doğal gelecektir. Ama bu normal değil. Çift terapistine gitmenizi, bilgili, yetkili ve belgeli birilerinden fikir almanızı tavsiye ederim. Allah yardımcınız olsun.

ledci · Answer

sevgi, saygı ve anlayış bittiyse işiniz zor..

Merkez · Answer

Boşanma aşamasında benden fazla maaş alıyorsa, hakim çocuk için benden yinede tazminat ister mi?

Palria · Answer

Hep derim bu global trendler evlilik gibi kutsal bir birlikteliği karşı çalışıyor.  Düşünün eskiden de insanlar çok severek mutlu evlenmiyordu ama birbirlerine tahammül ediyor en azından şükrediyordu.  Mesela kadınlar ev fazla altın gününde başkasının hayatına şahit oluyor en fazla altın bilezik istiyordu ama şimdi herkes Sosyal medyaya giriyor ve muazzam Hayatlara şahit oluyor,kimse kendini aşağı sınıf olarak görmek istemiyor,Hele Kadınlar çalışıyor para kazanıyor kimseye minnet etmiyor yuvayı dişi kuş yaparken bu konuya bakın erkek yuvayı kurtarmaya çalışıyor.

Benden size tavsiye ufak değişiklikler ile ilişkiye dopanin basın, nasıl mesela akşamları bazen yemeğe çıkın. Uygun fiyatlı denize gidin gezin vs.  Bu şekilde ilişkide bir hareket olur değişiklik iyidir. Bu süreçte eşinizde değişiklik görürseniz bence bu evlilik kurtulur ama bunlara rağmen yinede değişiklik yoksa o tokat sayısı çoğalır ve Allah kurusun haberlere çıkacak bir şiddet seviyesine ulaşabilir.

Tek bir kural empati kurun, siz eşinize eşiniz size eğer ki bu empati de ilişkiyi düzeltmezse en iyisi boşanmak gibi..

hzshadowbey · Answer

Bana ağzını bozunca bende dayanamadım bir tokat attım yerin dibine girdim. Yakıştırmadım kendime. Zaman geçti aradan. Bana yine küfür etti. Bende bebek bezini fırlattım kendimi durduramıyorum

anladığım kadarıyla bu tokatın daha önceden bunlar yaşanmaya başlamadan atılması gerekirdi hocam tabiki şiddet yanlısı insanlar değiliz kadına şiddetide savunmuyoruz fakat bizde insanız psıkolojık şiddete maruz kalıyorsun taşacak raddeye gelmesen böyle birşey yapmzdın oyuzden kendini suçlu hissetme ben senin yerinde olsam ayrılırım sonuçta senin erkeklik gururunuda önemsemiyor gibi algıladım ben

snape · Answer

İlişki dinamikleri hayat gibi inişli ve çıkışlıdır. Bu normaldir. Çift terapisine başvurmanız her ikinizde içinde faydalı olucaktır diye düşünüyorum. Ben ve eşimde aramızdaki sorunları iletişim güçlüğünden kaynaklı mantıklı şekilde irdeleyememiştik bu konuda uzman görüşü ve yönlendirmesi daha doğru oldu.Eğer eşiniz istemiyorsa kendinizde gidebilirsiniz.

ardayuce · Answer

Çok geçmiş olsun,  hep derim evlenir evlenmez çocuk yapmayın. En kötü 5 yıl bekleyin diye...

obisa · Answer

her evlilik böyle değil en iyi durum boşanmak gibi duruyor kimse zarar görmeden

BrooKs · Answer

Allah kolaylık versin zor durum

M_Turk · Answer

Saygi yoksa o evlilik yurümez hocam

AzapHG · Answer

Tek söyleyeceğim; bu şekilde ömür geçmez hocam.

OziyWeb · Answer

Kendi kurallardan imtiyaz verme inceldiği yerden kopsun bu zamanda seven öpülür öpen sevilir. Ha hepsi mi öyle çogunluğu öyle şimdikilerin.

hemenkullan · Answer

hocam Allah yar ve yardımcınız olsun. "Keşke senle evlenmeseydim " şu söz bile adamın içini kemirir. Yaşadığınız şeylere umarım çözüm bulabilirsiniz.

yigityavuzy · Answer

çocuk olup olmaması artık önemli değil böyle devam etmesi ilerde çocuğunda zararına olur. bir yuvada mutluluk yoksa çocuk bahane olamaz boşanmak en iyisi gibi duruyor

Deephunter · Answer

Sizin bu olayın aynısını öğretmen karı koca arkadaşım yaşadı ve iyi bir psikolog yardımı ile 5-6 seansta %90 normalleştiler. 2. çocukları oldu ve şuan gayet iyi bir aile yapısına sahip oldular.
Size buradan kimse yardımcı olamaz. Eşiniz ile birlikte iyi bir psikoloğa gidin, ayıp değil. Size şunu söyleyeyim 2. gitmenizden sonra değişliği kesinlikle fark edeceksiniz. Kesin ve net.

Kdrncr · Answer

Pek çok evlilikte böyle durumlar söz konusu. Hocam buradan akıl almanız doğru değil. Bir aile danışmanına gidin. Kesinlikle birlikte destek alın tarafsız birinden. Buradan ayrılın olmaz etmez diyenlerden de öğüt almayın. Başına gelmeyen bilmez, bekara karı boşamak kolaydır lafı bugünler için. Evli olup da aynı durumu çekmeyenler de anlamaz. Siz evliliğinizi sürdürmeye gayret edin bir destek alın aile danışmanından mutlaka. Sizin de kendinize saygı kazanmanız için hayatta daha ciddi yol almanız lazım. Buraya konu açmanız buradan bir fayda görmeyi ummanız bile sizin aslında ne kadar çok zorlandığınızın ve etrafınızda size büyüklük yapacak bir şeylerin doğrusunu yanlışını anlatacak size örnek olacak insanların olmayışındandır. Burada büyüklere de çok iş düşüyor. Size büyüklük yapacak bizzat sizi çekip çevirecek yönlendirecek bir ağabeyiniz olması lazım etrafınızda. Bu yanlış kişi olursa yuvanız hepten yıkılır. Doğru insanlarla arkadaşlık edip doğru insanlara danışmaya çalışın. Süreç uzun sabırla bekleyin düzelecektir yeterince sabrederseniz.

Eşinize herşeyi anlatmayın. Eşinizle aranıza mutlaka sınır koyun.. Laubali olmayın. Ucu kavgaya da gitse taviz vermeyin. Sınırlarınız kurallarınız eğer örf adet dini değerler anlamında doğru olan ise geri durmayın tereddüt etmeyin. Yanlış yaptığınızda hatalı olduğunuzda da açık açık özür dileyin. Evde kontrolü siz sağlamaya çalışın. Evde erkek ağırlığı hissedilmeli. Eşiniz sizinle işinizle ailenizle olan herşeyi bilmesin. Sizinle ilgili herşeyi bilmesin. Biraz gizem olsun mutlaka aranızda. Ona kadınlığını anneliğini iyi şekilde hissettirmeye çalışırken kendinize önce kendiniz kıymet verip saygı göstereceksiniz. Benim böyle konuşamazsın böyle yapamazsın diye net duracaksınız. Bu konular çok uzun, uzar gider. Ama hemen herkesin başında merak etmeyin bu konular. Olmayan aileler çok az. Onlarda da bambaşka sorunlar var ki bu zamanda herkes kendi haline şükredecek duruma geliyor başkasını gördükçe.

asiyekosesurucu · Answer

Vallaha kardeşim bence boşan düzelmez. Artık evlenmek lazım zaten. Kimse mutlu değil.

Mekansiz1212 · Answer

Tam da benim hayatim 13 yıldır evliyim senin geçtiğin yollarda geçtim hocam düzelir insaaallah benim düzeldi sabret duzelir

dijitaldonusum · Answer

Hocam öncelikle çokmu klişe olacak bilmiyorum ama karşı karşıya oturup evlenmek için neler atlattığınızı veya neler çektiğinizi veya neden evlenmek istediğini tekrar tekrar kendinize hatırlatın umarım düzelir umarım refaha kavuşur mutlu olursunuz inşallah çocuk ve boşanma konusunda ise eğer böylesi toksik bir ilişki ve evliliğiniz varsa çocuğunuz büyüdüğünde bu çocuk için daha kötü olacaktır ondan eminim ne kadar fikir alışverişide yapsak danışsanızda aile içinizi biz bilemeyiz orası tamamen sizin ve eşinizin elinde eğer çözülebilecek şeylerse tekrar oturun ve sarılıp düzeltmeyi deneyin YAŞIYORKEN YAŞAYIN... Rabbim gönlünüze ve evliliğinize ferahlık versin birliğiniz daim olsun. dertleşmek istediğinizde özelden yazın iletişim bilgilerimi vereyim konuşalım.

roma10 · Answer

Reis sakın şirin görünmeye çalışma altdan alma düzelir diye aile biiryleriyle çok içli dışlı olma eşini al bir yere git güzelce konuş istemezse direkt bitir

Chakallstr · Answer

Merkez adlı üyeden alıntı:						mesajı görüntüle									Hep geçmişte yaşadığımız kötü şeyler önüme seriliyor, iyi.şeyler hatırlanmıyor. Bebeğimizi nasıl yapacağız bilmiyorum. Oğlumu kaybetmek istemiyorum. Nafakada ödemek istemiyorum eşim fazla kazanıyor. Ben oğluma bakmak istiyorum. Hakim ne der bilmiyorum. Hadi bu zorlu süreci geçtik. Hayatıma nasıl devam edeceğimi bilmiyorum 		Kervan yolda dizilir sen basla gerisi gelir

bycida · Answer

10 seneyi geçiyor evlilik hayatım yazdıklarınızı okudum hocam hiç durmayın boşanın eş demek yarısını tamamlamak sen sinirliyken o gülümsetir o sinirliyken sen yumuşatırsın öyle böyle hayat sürer gider ailenin yetiştirme tarzı çok önemli aile çok şımarık yetiştrirse kızlarını malesef bu evlilik sorunları artacak feminist kadınlardan uzak duracaksın hocam, sürekli çalışmış kadından uzak duracaksın, sürekli cevap veren susmayan kadından uzak duracaksın,ağzı bozuk kadından uzak duracaksın,kocasını milletin içinde küçük düşüren kadından uzak duracaksın böyle böyle gider hocam .

polat1994 · Answer

Rabbim yardımcın olsun , belki eşinin doğumdan sonraki psikolojisi kötü etkilenmiştir . Arkadaş çevremdede kendi hayatımdada eşimin doğumundan sonra eşimi tanıyamadım çok arkadaşımla bu konuyu konuştuk ki yeri geldi ben boşanmak istedim fakat daha sabırlı olmakta fayda var . Çocuk doğurmak büyütmek gerçekten zor bi iş kendi açından olanlar için haklısındır fakat birde eşin tarafından bak . Çocuk bereketlidir fakat doğumdan sonra genel olarak kadınlarda bir değişkenlik var imkanın elverdiğince sabretmeye çalış .

escapist · Answer

Devam ederseniz ilk fırsatta muhtemelen aldatılabilirsiniz genel de böyle oluyo

Burakeea · Answer

Hocam 2 ci çocuğu yapın bence

kimyon · Answer

Maneviyat tarafına yorum yapmayacağım sonuç açık ve net sadece aile terapisi almadıysanız ve severek evlendiyseniz denemelisiniz. Maddiyat ve Hukiki tarafına bakacak olursak ne yap ne et hep bir adım önde ol. Kanıtları toplamaya başla. Ona attığın tokat ağır kusur ve tazminat sebebi. Kuvvetle muhtemel iştirak nafakası ödeyeceksin. Çekişmeliye giderseniz cuzi bir tedbir nafakası ödeyeceksin. Yoksulluk nafakası muamma, hakimin kararına bağlı ama geliri senden yüksek olan birinin boşanmadan sonra yoksulluğa düşeceğini kanıtlaması gerekiyor. Velayeti ortak talep edebilirsiniz eğer oluyorsa ileride anne yaptırımlarına zorbalıklarına maruz kalırsınız. (süreç nasıl işliyor emin değilim).. Sıyrıklarlar atlamak için kanıtlarınızın bolca olması gerekiyor. Size edilen küfürler, aşağılamalar, ailesinin yanında sizi korumaması bunların hepsi ağır kusurdur. Unutmayın boşanma davaları bir kusur tespit savaşıdır. En az kusurlu çıkan davayı kazanır. Bu arada tokat için de sizi ayrı kınıyorum

Palria · Answer

Merkez adlı üyeden alıntı:						mesajı görüntüle									Eşim ucuz tatil sevmez hocam. Ben vizyonlu kadınım der geçer. Paramızın durumundan anlamaz. Çok yıprandım ben. 		Denemekte fayda var. Bir çiçek, lezzetli bir yemek. 
Başbaşa sinemaya gitmek. Bunlar pahalı aktiviteler olmak zorunda değil ama bakın dikkat edin bu aktivitelerde çocuk olmayacak.  Bu şekilde aranızı yumuşatıp doğru bir diyolaga girebilirsiniz. Ama siz tokat atan tarsf olarak bir adım atıp biraz pasif taraf kalmalısınız.  Bu şekilde ilişkiniz düzelebilir. Boşanmak en kolayı..

FinansalOzgurluk · Answer

İnsanlar nasıl hastalanınca doktora gider evlilikte böyle birsey Evlilik Danışmanlığı almalısınız.

Merkez · Answer

Palria adlı üyeden alıntı:						mesajı görüntüle									Hep derim bu global trendler evlilik gibi kutsal bir birlikteliği karşı çalışıyor.  Düşünün eskiden de insanlar çok severek mutlu evlenmiyordu ama birbirlerine tahammül ediyor en azından şükrediyordu.  Mesela kadınlar ev fazla altın gününde başkasının hayatına şahit oluyor en fazla altın bilezik istiyordu ama şimdi herkes Sosyal medyaya giriyor ve muazzam Hayatlara şahit oluyor,kimse kendini aşağı sınıf olarak görmek istemiyor,Hele Kadınlar çalışıyor para kazanıyor kimseye minnet etmiyor yuvayı dişi kuş yaparken bu konuya bakın erkek yuvayı kurtarmaya çalışıyor. 

Benden size tavsiye ufak değişiklikler ile ilişkiye dopanin basın, nasıl mesela akşamları bazen yemeğe çıkın. Uygun fiyatlı denize gidin gezin vs.  Bu şekilde ilişkide bir hareket olur değişiklik iyidir. Bu süreçte eşinizde değişiklik görürseniz bence bu evlilik kurtulur ama bunlara rağmen yinede değişiklik yoksa o tokat sayısı çoğalır ve Allah kurusun haberlere çıkacak bir şiddet seviyesine ulaşabilir. 

Tek bir kural empati kurun, siz eşinize eşiniz size eğer ki bu empati de ilişkiyi düzeltmezse en iyisi boşanmak gibi.. 		Eşim ucuz tatil sevmez hocam. Ben vizyonlu kadınım der geçer. Paramızın durumundan anlamaz. Çok yıprandım ben.

bilgicinitr · Answer

60k kredi 2 sene sonra kuşa döncek biraz sabrederseniz rahatlarsınız

deseplikon · Answer

Allah kolaylık versin

reyhanko · Answer

Ekonomik durum bozuldu mu oluyor böyle durumlar maalesef ben de frenleyemiyorum sürekli bir şeyler çıkıyor, sürekli para çıkıyor bir yerlerden bazen diyorum evlenmesem şu an o kadar rahattım ki diye ama yapılacak bir şey yok bu da bir imtihan.

Merkez · Answer

Chakallstr adlı üyeden alıntı:						mesajı görüntüle									Hocam kimin ne dediği önemli değil sen kafanda bu yola devam Edip etmemek istediğini kendin çözmelisin maalesef bu şekilde hayat geçmez ben bu şekilde yaşlanırım kendimi artık bu şekilde iyi hissetmiyorum dediğin an bence bitirmelisin ne kadar şans verirsen ver sonuç olaraktan bir evlilik bu saygı bittikten sonra herhangi bir şey kalmıyor geriye küfürler aşağılamalar hareketli hakaretler gerek yok kendine ve karşındakini yıpratmaya da gerek yok 		Hep geçmişte yaşadığımız kötü şeyler önüme seriliyor, iyi.şeyler hatırlanmıyor. Bebeğimizi nasıl yapacağız bilmiyorum. Oğlumu kaybetmek istemiyorum. Nafakada ödemek istemiyorum eşim fazla kazanıyor. Ben oğluma bakmak istiyorum. Hakim ne der bilmiyorum. Hadi bu zorlu süreci geçtik. Hayatıma nasıl devam edeceğimi bilmiyorum

ahmettokmak · Answer

Hocam size tek bir söz ile olayı özetleyebilirim.
Erkek, erkek olmalı, kadın da kadın. Herkesin bir sorumluluğu vardır evlilikte. Kadın fiziki açıdan erkekten zayıftır. Güç konusunda ve çalışma konusunda. Kadınları asagilamiyorum ama bir evlilik kurulacaksa, herkes kendi görevini yapmalı. Belliki sevip değer vermişsin. Hayatının merkezi haline getirmissin. Sen yaptıkça ona bu yetkiyi bilmeden sen vermişsin. Doğal olarak sürekli almaya alıştığı için, vermeyi kestiginde illaki tepki verecek. Erkek çalışıp evin gecimini sağlar, karısına ve çocuğuna bakar. Gerek sosyal yaşam ve gerekse giderleri erkek karşılar. Hayat musterektir olayı yalan. Kadınlarin bir çoğu kendi eline kendi ekonomosini geçirince erkekten gaddar ve acımasız olur. Bu sebeple kadının evine bakması gerekir. Kadının görevi belli.. dediğim gibi erkek, erkek olmalı, kadında kadın.