Gerçekten Çok Kötü Can Sıkıcı Durum

Ailevi konuları anlatmak iyi gelir mi bilmiyorum 21 yaşındayım

16 yaşımda saçma sapan bir fabrikaya yollandım kazandığım parayı ailem saçma sapan istemediğim mesleklerin kurslarına verdi öğrendin yapsaydın falan dedi kurs bitince ben yapmadım devam etmek istemedim gitmekte istemiyordum zaten

hep dışardan gelen sözleri dinlediler başkaların fikirlerini el neder el şöyle diyor böyle diyor diyip tavsiye aldılar
17 yaşımda e-ticaret e atıldım bir nebze olsa para kazandım dükkan açmayı düşünüyordum teyzemler kalkıp daha bu çocuktur işte parasını alın elinden yok işte şöyle yapmayın bunu dolandırırlar falan filan dedi ailem tabiiki onları dinledi gene çocuk muamelesi gördüm 18-19 yaşlarimda para biriktirdim 500.000 TL bandında en azından araba alayım dedim kenara altın attım sonra bide ne öğreniyim ailem habersiz paramı harcamış aylar sonra söylediler biz ev aldık falan diye benim hiç mi geleceğim yok hayallerim yok neden istediğim şeylerde destek olmayıp hep bana böyle haksızlık yapıyorlar babam inşaat işçisi ama beni böyle yönlendirmesi çok saçma ailemle anlaşamıyorum eve gelmiyorum bu sefer ayrı bir tartışma oluyo sonra biz size düşkündük şöyle yaptık böyle yaptık diyorlar yediğiniz önde yemediğiniz arkada diyorlar 1 gün sonra elin çocuklarına bak araba almış iş kurmuş siz bişi yapmıyorsunuz diyorlar şuan zaten işsizim fln filan işte

bu arada ailem atatürk düşmanı atatürk bu ülkeyi kurtarmadı yıktı osmanlıyı falan diyorlar malum partililer bilmiyorum anlaşamıyoruz şeriatçılar ama ben şeriatçı değilim

bir çok hevesim hayalim kursağımda bırakıldı

birini çok sevdim benim için farklı şehirden geldi yanıma kadar ailem gene saçma sapan konuştuğu için o kişiyle aram bozuldu asla düzelmeyecek artık yani bilmiyorum bundan 3-4 sene sonra ne yapacağız kimle evlenicem neyim olucak ne iş yapıcam artık kestiremiyorum bu gidişle hiç hayalim kalmayacak 3-4 sene sonrada çalışmıyorsun evde yatıyorsun şunu yapıyorsun vb diye üstelerlerse vallaha kafama sıkarım yani zaten kaldıramıyorum milletin babası kalkıp oğullarıyla onu bunu yaparken bizimkiler beni hiç dinlemiyor hep akrabalar hep işte millet şöyle der yok işte akraba şunu önerdi hepsinden nefret eder oldum

normalde reklamcılık ve yazılımla ilgileniyorum reklam uzmanıyım aynı zamanda yazılım

bilgisayarımı bile onlar almadı yazılım biliyorum demiştim ilgilenmediler yani okulunu okuyacaktım ama okuyamadım ailem yüzüne gene tabiiki sonra dediler ki millet okudu siz okumadınız ben okumamazlık yapmadım ki burs bile kazandım yollamadilar ne diyim ki

ha eniştem vardı şey demişti ya bu ne anlar işte onu kandırıyorlar oyunlardan falan filan diyordu o zamanlar chatgpt yok oyun hileleri yaparak başlamıştım yazilimada zaten
hiç bişi yapma hevesim yok başka çocuklar şöyle böyle siz böylesiniz yapmadınız etmediniz diyip de elimdeki tüm imkanlar alindiya bende bişi demek istemiyorum ya
artık aileme sevgim kalmadı gerçekten hallerine üzülmüyorum yaşlı olsalardı şahsen bakmazdim haksız mıyım bilmiyorum haksızsam sertçe yüzüme vurabilirsiniz içimi dökmek istedim

bu konular acilip tartişincada işte sen haklısın sus diyorlar anlaşamiyoruz beni hiç anlamiyorlar bende kendimi bu durumlardan dolayi şahsen sanal kumara attim

şahsen asla desteklemediler hep engel oldular hep değersiz hissettim babam bir gün bile şahsen hiç sormadi nasilsin oglum bi derdin var mi diye hiç ilgilenmediler.
insan şahsen ölünce kıymeti biliniyor banada oyle olmasin istiyorumda işte.

Haksızsam veya sorularınız varsa sorabilirsiniz anlatmak istedim teşekkürler.

Bir an önce o aileyi terk et. Arkana dahi bakma

Kardeşim, yazdıklarını baştan sona okudum. En çok dikkatimi çeken şey, yaşadığın onca hayal kırıklığına rağmen hâlâ içinde üretme isteğinin tamamen sönmemiş olması. Reklamcılık, yazılım, e-ticaret... Bunlar tesadüfen ilgilendiğin alanlar değil. Sen defalarca kendi yolunu çizmeye çalışmışsın ama ne yazık ki en büyük engeli yabancılardan değil, en yakınlarından görmüşsün.
İnsan, en çok ailesinden destek görmek ister. Destek göremeyince de değersiz hissedebilir. Ama şunu bilmeni isterim: Birilerinin sana inanıp inanmaması, senin değerini belirlemez. Bugün birçok başarılı insan da hayatına "Yapamazsın." diyen insanlarla başladı.
Seni en çok üzen şeylerden biri de sanırım kararlarının sürekli başkaları tarafından verilmesi olmuş. Buna rağmen bugün hâlâ neyi sevdiğini biliyorsun. Yazılım ve reklamcılık diyorsun. Bu çok önemli. Çünkü birçok insan 40 yaşına geliyor, hâlâ ne yapmak istediğini bilmiyor.
Sadece senden bir ricam var: Kendini cezalandırma. Sanal kumar, yaşadığın acıları unutturuyor gibi görünür ama sonunda elindeki son umudu da alabilir. Senin kaybetmeye değil, yeniden ayağa kalkmaya ihtiyacın var.
Bir de son cümlene değinmek istiyorum. "3-4 sene sonra kafama sıkarım." demişsin. İnan bana, bugün sana bunu söyleten şey umutsuzluk; ama umutsuzluk kalıcı değildir. Hayatın bugünkü hâli, geleceğinin tamamı değildir. Sen daha 21 yaşındasın. Önünde kendine ait bir hayat kurabileceğin çok uzun bir yol var. Bugün seni anlamayan insanlar olabilir ama yarın seni yaptığın işlerle tanıyacak insanlar da olacak.
Kendine küçük hedefler koy. İş bulmaya, portföyünü geliştirmeye, yazılım ve reklam alanında kendini göstermeye devam et. Maddi bağımsızlığını kazandıkça hayatındaki birçok şey de değişmeye başlayacak.
Ve son olarak şunu unutma: Ailemiz bizim başlangıç noktamızdır, varacağımız yer değil. Geçmişini değiştiremezsin ama bundan sonrasını sen yazabilirsin. Vazgeçme. Bir gün dönüp bugünkü hâline baktığında, "İyi ki pes etmemişim." demeni gerçekten isterim.
Sen değerlisin. Senin hayallerin de değerli. Bunu kimse senden alamaz.

Yaşın çonk genç ama ne olursa olsun bu tür konuları 3. Kişilere anlatmaman.
Hele bir kısmında sonra gerçekten okumak istemedim.
İleride daha çok canını sıkabilir bu yazdıkların.
Bir abi tavsiyesi istersen bu konulara takılma bırak ne yaparsalar yapsınlar sen çalış cabala bir yerden sonra senin kesen ayrı onlarınki ayrı kalacak istesende ailene yardım edemiyeceksin

Verdiğiniz tavsiye çok yobazca.

Önüne bu kadar set çekilmesine rağmen yılmaman, mücadele etmen takdire şayan. Genelde başarılı insanlar senin gibi bir çok zorluktan geçen insanlardır. O yüzden pes etme .

Senin hikâyen henüz bitmiş değil. 21 yaş, kaybedilmiş bir yaş değil doğru adımlarla yeniden başlanabilecek bir yaş. ben olsam geçmişi değiştirmeye çalışmayı bırakır, bütün enerjimi gelecekte kuracağım hayata harcardım. O gün geldiğinde, seni engelleyen insanların söyledikleri artık hiçbir anlam ifade etmeyecek.

Ama pek bişi yapasim gelmiyo artık boyle her şeyden sogudum ne whatsapp a bakııyorum ne telefona ne bilgisayara hep yatiyorum yada kumara para atıyorum fln
normalde mobil uygulama projem vardi geliştirmeyi bıraktım