Ailevi konuları anlatmak iyi gelir mi bilmiyorum 21 yaşındayım
16 yaşımda saçma sapan bir fabrikaya yollandım kazandığım parayı ailem saçma sapan istemediğim mesleklerin kurslarına verdi öğrendin yapsaydın falan dedi kurs bitince ben yapmadım devam etmek istemedim gitmekte istemiyordum zaten
hep dışardan gelen sözleri dinlediler başkaların fikirlerini el neder el şöyle diyor böyle diyor diyip tavsiye aldılar
17 yaşımda e-ticaret e atıldım bir nebze olsa para kazandım dükkan açmayı düşünüyordum teyzemler kalkıp daha bu çocuktur işte parasını alın elinden yok işte şöyle yapmayın bunu dolandırırlar falan filan dedi ailem tabiiki onları dinledi gene çocuk muamelesi gördüm 18-19 yaşlarimda para biriktirdim 500.000 TL bandında en azından araba alayım dedim kenara altın attım sonra bide ne öğreniyim ailem habersiz paramı harcamış aylar sonra söylediler biz ev aldık falan diye benim hiç mi geleceğim yok hayallerim yok neden istediğim şeylerde destek olmayıp hep bana böyle haksızlık yapıyorlar babam inşaat işçisi ama beni böyle yönlendirmesi çok saçma ailemle anlaşamıyorum eve gelmiyorum bu sefer ayrı bir tartışma oluyo sonra biz size düşkündük şöyle yaptık böyle yaptık diyorlar yediğiniz önde yemediğiniz arkada diyorlar 1 gün sonra elin çocuklarına bak araba almış iş kurmuş siz bişi yapmıyorsunuz diyorlar şuan zaten işsizim fln filan işte
bu arada ailem atatürk düşmanı atatürk bu ülkeyi kurtarmadı yıktı osmanlıyı falan diyorlar malum partililer bilmiyorum anlaşamıyoruz şeriatçılar ama ben şeriatçı değilim
bir çok hevesim hayalim kursağımda bırakıldı
birini çok sevdim benim için farklı şehirden geldi yanıma kadar ailem gene saçma sapan konuştuğu için o kişiyle aram bozuldu asla düzelmeyecek artık yani bilmiyorum bundan 3-4 sene sonra ne yapacağız kimle evlenicem neyim olucak ne iş yapıcam artık kestiremiyorum bu gidişle hiç hayalim kalmayacak 3-4 sene sonrada çalışmıyorsun evde yatıyorsun şunu yapıyorsun vb diye üstelerlerse vallaha kafama sıkarım yani zaten kaldıramıyorum milletin babası kalkıp oğullarıyla onu bunu yaparken bizimkiler beni hiç dinlemiyor hep akrabalar hep işte millet şöyle der yok işte akraba şunu önerdi hepsinden nefret eder oldum
normalde reklamcılık ve yazılımla ilgileniyorum reklam uzmanıyım aynı zamanda yazılım
bilgisayarımı bile onlar almadı yazılım biliyorum demiştim ilgilenmediler yani okulunu okuyacaktım ama okuyamadım ailem yüzüne gene tabiiki sonra dediler ki millet okudu siz okumadınız ben okumamazlık yapmadım ki burs bile kazandım yollamadilar ne diyim ki
ha eniştem vardı şey demişti ya bu ne anlar işte onu kandırıyorlar oyunlardan falan filan diyordu o zamanlar chatgpt yok oyun hileleri yaparak başlamıştım yazilimada zaten
hiç bişi yapma hevesim yok başka çocuklar şöyle böyle siz böylesiniz yapmadınız etmediniz diyip de elimdeki tüm imkanlar alindiya bende bişi demek istemiyorum ya
artık aileme sevgim kalmadı gerçekten hallerine üzülmüyorum yaşlı olsalardı şahsen bakmazdim haksız mıyım bilmiyorum haksızsam sertçe yüzüme vurabilirsiniz içimi dökmek istedim
bu konular acilip tartişincada işte sen haklısın sus diyorlar anlaşamiyoruz beni hiç anlamiyorlar bende kendimi bu durumlardan dolayi şahsen sanal kumara attim
şahsen asla desteklemediler hep engel oldular hep değersiz hissettim babam bir gün bile şahsen hiç sormadi nasilsin oglum bi derdin var mi diye hiç ilgilenmediler.
insan şahsen ölünce kıymeti biliniyor banada oyle olmasin istiyorumda işte.