• 12-12-2025, 00:00:13
    #1
    Konu kilit r10
  • 12-12-2025, 00:04:06
    #2
    Hepimizin vefat eden yakınlarımızla ilgili pişmanlıkları, eksiklikleri, üzüntüleri var. Ama Sevinçlerimizde var. Zamanla alışıyor insan. İnsanoğlu namert bu konuda ne yazık ki. Acı azalmıyor sadece alışılıyor. Bende babamda bu tarz şeyleri yaşadım 24 yaşındayken kaybettim. Bir yandan da kardeşim 18 yaşındaydı. Ben daha şanslıymışım ki daha fazla vakit geçirip görebildim diye düşünüyorum. O yüzden Sevinçlere ve güzel anılara odaklanmak iyi gelecektir. Çünkü tek çaresi olmayan şey ölüm..

    " Enbiya Suresi 35. Ayet – Her Nefis Ölümü Tadacaktır. "
  • 12-12-2025, 00:07:39
    #3
    1 yıl önce ananem vefat etti onun elinde büyüdüm üniversitedeydim ve memlekete gelince köye gitme fırsatım olmuyordu koşturmaktan benzer üzüntüyü ve pişmanlıkları bende yaşadım insan annesi babası harici insanların ne kadar kıymetli olduğunu ölünce anlıyor. Ondan bana çok fazla anı ve hatıra kaldı.
    Allah bu konuyu okuyan herkesin kayıplarına rahmet eylesin mekanı cennet olsun.
  • 12-12-2025, 00:09:57
    #4
    Gelistir adlı üyeden alıntı: mesajı görüntüle
    1 yıl önce ananem vefat etti onun elinde büyüdüm üniversitedeydim ve memlekete gelince köye gitme fırsatım olmuyordu koşturmaktan benzer üzüntüyü ve pişmanlıkları bende yaşadım insan annesi babası harici insanların ne kadar kıymetli olduğunu ölünce anlıyor. Ondan bana çok fazla anı ve hatıra kaldı.
    Allah bu konuyu okuyan herkesin kayıplarına rahmet eylesin mekanı cennet olsun.
    Amin hocam 🤲 ALLAH razı olsun hepinizden
  • 12-12-2025, 00:15:17
    #5
    Henüz olay çok taze biraz zaman geçtikçe bu düşünceler gidecek aklınızdan aynı şeyleri babam rahmetli olduğunda yaşamıştım. Boşuna demiyorlar acı ilk gün ki gibi taze kalsa herkes çıldırırdı diye.

    Rabbim sabrını veriyor. Başınız sağolsun mekanı cennet olsun.
  • 12-12-2025, 00:16:40
    #6
    ademsahin adlı üyeden alıntı: mesajı görüntüle
    Henüz olay çok taze biraz zaman geçtikçe bu düşünceler gidecek aklınızdan aynı şeyleri babam rahmetli olduğunda yaşamıştım. Boşuna demiyorlar acı ilk gün ki gibi taze kalsa herkes çıldırırdı diye.

    Rabbim sabrını veriyor. Başınız sağolsun mekanı cennet olsun.
    ALLAH razı olsun hocam 🤲
  • 12-12-2025, 00:21:13
    #7
    Ölümü tam anlamıyla kabullenmek gerek, koskoca evrenin çok küçük noktasinda çok küçük bir zaman diliminde yasayıp gidiyoruz. Pismanlik vb duygusal durumlar doğal şeyler, insani şeyler ama geçecektir muhakkak. Kendinizi kahırdan ne kadar hızlı uzaklaştırırsanız o kadar iyi olur. Sonra daha iyi düşünebilirsiniz. Yaşadıklarınızı unutmanız asla mümkün değil ama acınız hafifleyecektir. Ve elinizden geleni yaptığınızı düşünün çünkü o şartlarda sizde bir şekilde o şekilde yaşamışsınız, bunu değiştirmek mümkün değil. Suçluluk, pişmanlık gibi duygular en geçici duygular olacaktır. Ama hayatınızın ilerleyen zamanlarında hiç olmadık zamanlarda ansızın aklınıza düşecek yine bu, bir hüzün kaplanacak ve tekrar geçecek. Böyle böyle yaşayıp gideceğiz.
  • 12-12-2025, 00:24:51
    #8
    Acınız yeni bu şekilde üzülmeniz normal. Zamanla anılarınızı hatırlayıp gülümseyeceksiniz. Ve artık bu size bir tecrübe oldu. Dedenizle ilgilenemediniz ama diğer aile büyükleriniz için henüz vakit var.
  • 12-12-2025, 00:32:09
    #9
    profweb adlı üyeden alıntı: mesajı görüntüle
    Ölümü tam anlamıyla kabullenmek gerek, koskoca evrenin çok küçük noktasinda çok küçük bir zaman diliminde yasayıp gidiyoruz. Pismanlik vb duygusal durumlar doğal şeyler, insani şeyler ama geçecektir muhakkak. Kendinizi kahırdan ne kadar hızlı uzaklaştırırsanız o kadar iyi olur. Sonra daha iyi düşünebilirsiniz. Yaşadıklarınızı unutmanız asla mümkün değil ama acınız hafifleyecektir. Ve elinizden geleni yaptığınızı düşünün çünkü o şartlarda sizde bir şekilde o şekilde yaşamışsınız, bunu değiştirmek mümkün değil. Suçluluk, pişmanlık gibi duygular en geçici duygular olacaktır. Ama hayatınızın ilerleyen zamanlarında hiç olmadık zamanlarda ansızın aklınıza düşecek yine bu, bir hüzün kaplanacak ve tekrar geçecek. Böyle böyle yaşayıp gideceğiz.
    Evet hocam ve dedemin çocukları ağlamadı bile o benim arkadasim canim dostum abim kardeşim yoldasim sirdasimdi evliliğimi görmek istiyordu aşırı hevesliydi her beni gördüğünde evlenmem için ısrar ediyordu seninde düğününü görim diyordu ama olmadı benim hayata tutunmaya calismam ve zorluklar icerisinde mucadeleme yenik düştüm ve onu unuttum aksattım ve gençlik kafası ama şuna inanıyorum tertemiz kalbim var cocuktan farkım yok kalp kıramıyorum kırsamda 5dk ya gönül alıyorum. Ama wallahi billahi morgdaki görüntüler gözümün önüne gelince yer zaman farketmeksizin gözüm dolunuyor ve ağlıyorum.