Hepimizin vefat eden yakınlarımızla ilgili pişmanlıkları, eksiklikleri, üzüntüleri var. Ama Sevinçlerimizde var. Zamanla alışıyor insan. İnsanoğlu namert bu konuda ne yazık ki. Acı azalmıyor sadece alışılıyor. Bende babamda bu tarz şeyleri yaşadım 24 yaşındayken kaybettim. Bir yandan da kardeşim 18 yaşındaydı. Ben daha şanslıymışım ki daha fazla vakit geçirip görebildim diye düşünüyorum. O yüzden Sevinçlere ve güzel anılara odaklanmak iyi gelecektir. Çünkü tek çaresi olmayan şey ölüm..

" Enbiya Suresi 35. Ayet – Her Nefis Ölümü Tadacaktır. "