En son nezaman namaz kıldın ?

teşekkürler kusadası bey

müslaman bir kişinin namaz kılmama gibi bir şansı yok...

günde 5 vakit kılmak zorunda

En son bende dediğiniz gibi lise dönemlerinde gidiyordum mahallemizde 100 adıma yakın bir cami vardı her cuma gidiyordum fakat sonra cami hocası değişti siyasileşti camiler ondan sonra camiye gitmeyi de namaz kılmayı da bıraktım baya uzun zaman geçmiştir aradan hocam Allah affetsin bizleri

Siyasiler yüzünden çoğu kişi dinden soğuduk diyor ama bu sadece bahane gerçekten dinine bağlı olanlar anlayacaktır ki onların amacı başkadır ve dinimize bağlı kalmamız gerekir bunlar sadece bahane. Elhamdülillah

Allah kabul etsin. 5dk olmuştur.

Öncelikle böyle içten, dürüst ve samimi bir şekilde duygularını paylaştığın için seni takdir etmek isterim. Birçok kişi belki aynı şeyleri hissediyor ama dillendirmeye cesaret edemiyor. Sen açık yüreklilikle konuşmuşsun bu güzel bir başlangıç.

Eğer iznin olursa birkaç kelam etmek isterim.

Ben de zamanında benzer soruların içinde kalmış biriydim. Namazı dışarıdan bakınca “aynı hareketler, tekrar eden sözler, robot gibi ibadet” gibi görebiliyordum. Gerçekten insana başta yabancı geliyor. Ama sonra şunu fark ettim:

Namaz, sadece “aynı hareketlerin” değil, “aynı huzurun” buluşmasıymış.

Evet herkes aynı anda eğiliyor, aynı anda secdeye varıyor. Ama herkesin içinde başka bir dünya var. Kimisi dua ediyor, kimisi ağlıyor, kimisi sadece nefes alıyor ama bir şekilde Rabbiyle buluşuyor.

Sen Allah’la baş başa konuşmayı seviyorum diyorsun bu çok güzel. Zaten dua, yakarış, iç döküş tam olarak budur. Ama namaz, bunun bir adım ötesi: Yalnızca sözle değil, bedenle de kulluk etmektir.

Mesela:

• Kalbinde Allah sevgisi varsa, dilin “Elhamdülillah” der.
• Ama secdeye vardığında, işte o zaman benliğin “Sen yücesin, ben hiçim” demeye başlar.

Bu yüzden belki de bir gün sadece kendin için, kimseye göstermeden, sessizce bir rekât denemek güzel olur. Hani sırf “bakalım nasıl hissettirecek” niyetiyle… Belki hâlâ mantıklı gelmez ama belki kalbinde bir şey kıpırdar.

İçtenliğin için tekrar teşekkür ederim. Rabbim kalbine ferahlık, zihnine denge, yoluna nur versin.
İstersen bu konuda yazışabiliriz, dilersen özelden de konuşuruz. Senin niyetin güzel, yolun açık olsun

Selametle.

Kıymetli kardeşim,
Namazın bir Müslüman için sıradan ve doğal bir ibadet olması gerektiği düşüncene yürekten katılıyorum. Gerçekten de imanla birlikte secde, kalbin şükrünün en sade halidir.

Ancak dikkat etmek lazım; herkes aynı menzilde değil, aynı hızda yürümüyor.
Senin için “çok normal” olan bir ibadet, bir başkası için “zihin savaşı” olabilir.
Senin kolayca eğildiğin bir secde, başkasının iç dünyasında hâlâ dirençle dolu olabilir.

Biz ehli tasavvuf biliriz ki: “Küfrün perdesi kaldırılmazsa iman gelmez, ama kırılmış kalpten de ibadet geçmez.”
Yani:

• Namazı anlatmak güzel,
• Ama alayla, şaşırarak, küçümseyerek değil.
• Belki bir kişi “niye herkes aynı anda eğiliyor” derken aslında içten içe “biri bana izah etsin” diyordur.
• O yüzden o soruya tebessümle, merhametle yaklaşmak en güzelidir.

Ayrıca senin bu tespitin çok değerliydi:

“Diğer ülkelerde insanlar sokakta bile rahatça kılıyor.”

Doğru, çünkü orada ibadet garip değil, gururla yaşanan bir hal.
Biz de burada yeniden o özgüveni, ama sertlikle değil; sevgiyle kazandırabiliriz.

Davetimiz yargı değil, yakarış olsun.
Sözümüz perde değil, köprü olsun.

Yazdıkların için teşekkür ederim, Allah gönlünü namaz gibi saf ve huzurlu kılsın 🌿
Selametle kardeşim.




Eğer bir kişi, senin bu yazını okur da “Ben de yıllardır içimdeki fırtınalara çare arıyorum…” derse:
Ona de ki: “Kıbleye dön ve sadece ‘Beni duy’ de. Fazlasına gerek yok.”

Rabbim seni hep böyle diri, diri oldukça da secdede sabit kılsın.
Gönlüne selamet, lisanına nur olsun. 🌙🤲

Her insan farklı olduğu gibi karakteristik özelliklerimiz de aynı durum da farklıdır, durum hakkında inanç kavramı belli belirsiz değişkenliklere tabii tutulabilir, size namazın iyi gelmesi içten içe bunu benimsemiş olmanızdan kaynaklı, durum hakkında başka bir insan da başka şekiller de ve de durumlar da yine aynı durum da farklı şekiller de inanç durumlarında kendini yine sizin durumunuz da olduğu üzere o kavramlar dahilinde hissedebilir.

Bu asla kesinliğe kavuşamaz bir soru hocam, aşırı genelleme var.

Geçen sene temmuz ayına kadar çok rahat bir işim vardı. Maaşlı çalışandım.Asgari ücretin 2 katına yakın kazanıyordum. İşim çok rahattı. Ofiste tek başıma çalışıyordum.arkada kanepem vardı canım sıkıldıkça uzanıyordum. İşim telefon ve bilgisayarlaydı. Canım sıkılınca istediğim zaman çıkıyor işi telefondan yönetiyordum. Oruç tutardım inançlı biriyim ama namaz önceden cumaya giderdim 5 vakit hiç kılmamıştım. Geçen sene temmuzda bıçaklandım. Sırtımdan 3 yerden ölümden 2 cm ve çabucak hastaneye yetiştirilmem sayesinde kurtuldum diyeceğim ama vade dolmamış işte.
Sonrasında işi bıraktım. 15 senedir çalıştığım işi bıraktım. Daha sonra namaza başladım. 5 vakit çok şükür kılmaya başladım. Bu güne kadar kimseye söylemedim ama iyiki bıçaklanmışım dedim sonra. O gün o olay yaşanmasaydı muhtemelen o rahat işimde günlerimi boş boş ibadet etmeden geçirecektim. Ama şükürler olsun ki allah bana günde 5 vakit huzuruna çıkmayı nasip etti. Çok şükür...