Müslümanım ama namaz kılmak nedense insan beynime çok mantıksız geliyor, namaz kılarken herkesin aynı hareketleri yapması vs. gülesim geliyor. Size de oluyor mu? Allah ile bu şekilde iletişim kurmak ne bileyim. Dediklerim yanlış anlaşılmasında, Allah'ın bildiğini sizden saklamama gerek yok. O yüzden namaz kılmıyorum, şükretmek ya da kimsenin olmadığı yerde ALLAH ile tek taraflı konuşmak daha mantıklı geliyor bana.
Öncelikle böyle içten, dürüst ve samimi bir şekilde duygularını paylaştığın için seni takdir etmek isterim. Birçok kişi belki aynı şeyleri hissediyor ama dillendirmeye cesaret edemiyor. Sen açık yüreklilikle konuşmuşsun bu güzel bir başlangıç.
Eğer iznin olursa birkaç kelam etmek isterim.
Ben de zamanında benzer soruların içinde kalmış biriydim. Namazı dışarıdan bakınca aynı hareketler, tekrar eden sözler, robot gibi ibadet gibi görebiliyordum. Gerçekten insana başta yabancı geliyor. Ama sonra şunu fark ettim:
Namaz, sadece aynı hareketlerin değil, aynı huzurun buluşmasıymış.
Evet herkes aynı anda eğiliyor, aynı anda secdeye varıyor. Ama herkesin içinde başka bir dünya var. Kimisi dua ediyor, kimisi ağlıyor, kimisi sadece nefes alıyor ama bir şekilde
Rabbiyle buluşuyor.
Sen Allahla baş başa konuşmayı seviyorum diyorsun bu çok güzel. Zaten dua, yakarış, iç döküş tam olarak budur. Ama namaz, bunun bir adım ötesi:
Yalnızca sözle değil, bedenle de kulluk etmektir.
Mesela:
- Kalbinde Allah sevgisi varsa, dilin Elhamdülillah der.
- Ama secdeye vardığında, işte o zaman benliğin Sen yücesin, ben hiçim demeye başlar.
Bu yüzden belki de bir gün sadece kendin için, kimseye göstermeden, sessizce bir rekât denemek güzel olur. Hani sırf bakalım nasıl hissettirecek niyetiyle
Belki hâlâ mantıklı gelmez ama belki
kalbinde bir şey kıpırdar.
İçtenliğin için tekrar teşekkür ederim. Rabbim kalbine ferahlık, zihnine denge, yoluna nur versin.
İstersen bu konuda yazışabiliriz, dilersen özelden de konuşuruz. Senin niyetin güzel, yolun açık olsun
Selametle.