Ergen kardeşinizle nasıl başa çıkıyorsunuz?

15 Yaşında erkek bir erkek kardeşim var. İstediği olmasın dünyanın en kötü insanları oluyorsunuz gözünde. Saçma sapan isteklerine karşı çıkamıyoruz en ufak bi şeyde bıktım sizden keşke yaşamsam vb sözler söyleyip duruyor. Afedersiniz yediği önünde yemediği arkasında. Pamuk gibi anne babayı bile o kadar sabrını sınıyor ki dayanılmaz seviyeye ulaştı nerdeyse. Hadi dedim arkadaş çevresi bozuktur ondan dolayı böyledir. Tek tek arkadaşlarıyla konuştum gayet düzgün tipli çocuk hepsi. 15 yaşında olmasına rağmen 25 yaşıında gibi giyinme çabası dar pantolon saç yanlar sıfır üst alnı kapatacak şekil. 2-3 okullun ergen kızına hitap edecek stil. Parlak mont vs popüler kültürün tam bir yürüyen örneği anlayacağınız. 15 yaşında biz sevgili nedir kız arkadaş nedir bilmezken saçma sapan kız arkadaş derdine düşmüş. Arkadaşlarıyla konuşurken bana manita bulun vs diyip duruyormuş. Aramızda 5-10 yaş olmasına rağmen ters ters cevapları olsun küfretmesi olsun en ufak bir isteği olmadığında hareketleri olsun sabrımızı sınamaya başladı. Mantıklı hareketi yok bildiğiniz. Az önceki muhabbet ise Gece yılbaşında arkadaşıyla parkta sitede oturacağını söyledi. Yılbaşında içeni hastası bebeği ve sarhoşu olacağından sesden rahatsız olup sıkıntı olacağını yarın çıkarsın diye söylüyoruz ''keşke doğmasaydım nefret ediyorum sizden hiçbirinizi sevmiyorum...'' arkadaşlar bu normal mi? bizde çocukluk geçirdik ergenlik geçirdik babamız anamız abimiz yok dedi mi bitmiştir. Ne bu nefret kin anlamış değilim. Ergendir ergendir deyip geçiştiriyor bizimkiler de e bizde ergen olduk. kimse de kalkıp anasına babasına bu şekilde söylemedi. Bunun çözümü nedir? Psikologla görüştük bol bol aileyle bir tutun dedi aile bağlarını koparmayın dedi de bu seferde her ne dediyse evet oğlum haklısın yap oğlum mu diyeceğiz? Yeni yıla da böyle girdik. Ne önerirsiniz artık ne yapacağımızı şaşırdık.

Allah kolaylık versin hocam

3-4 sene bu durumu çekmekten başka çare yok gibi. Hepimiz ergen olduk. Yaş aldıkça her aklıma geldiğinde helallik isterim.

sağ olun teşekkür ederiz hocam
3-4 sene içinde kafamda saç kalmaz heralde Sağolun yorumunuz için

Çok zor ama bayağı şımarık yetişmiş sanırım. Ben köyde yetiştim yaylalarda anneanemle inek güderdim. Çok insan içine karışmadığımdan sanırım çekingen oldum. Yeni nesil çocuklarına bakıyorum gerçekten yediği önünde yemediği arkasında yazık gerçekten anlatsan anlamazlar zor süreç. Beyin olgunlaşmadan bişeylerin farkına varamazlar.

Söylediğiniz şeyin çözümü var ve tahminen 2 haftada değişimi gözlemleyeceksiniz. 1 ay sonra %50 ve 2 ay sonra %90 normale dönüşmüş olacak. Tabi ki sizin ve ailenizin bunu ne kadar istediğine de bağlı.
Bulunduğunuz il / ilçe'nin İlçe Sağlık Müdürülüğü'nü arayın yada adresini bulup gidip. Kardeşinizin yaşı +14 olduğu için ergen psikologlar bakmayacaktır, o yüzden yetişkin psikologdan randevu alın. Kardeşiniz tek başına bunun üstesinden gelemeyeceği için aileden iki kişi ile daha konuşmak isteyecektir psikolog (anne-baba-kardeşiniz) yada (anne-siz-kardeşiniz). Sizlere bu olayın çözümünü anlatacak, aynı şekilde kardeşinize de durumun farkındalığını oluşturacak. Değişimin 2. seanstan sonra işe yaradığını görecek ve ailece bunun üstesinden geleceksiniz. Seanslar ücretsiz. Bir çok öğrenci ve velimi yönlendirdim. Ben de 15 yaşındaki oğlumu götürdüm. %99 değişti. Kesinlikle destek almalısınız. Başka yolu, yöntemi YOK.
Neden İlçe Sağlık: Randevu almanız daha kolay, psikooğa gelen hastalar daha az olduğu için daha çok zaman ayırıyorlar.

Muhtemelen oda içecekti bu gece şimdiki gençler düzelmez yaş alsada çok dayak yedim ben dayak cennetten çıkma psikolog hikaye bu arada

Anormal bir durum yok, çoğu genç böyle şu an. Yılbaşında da asıl o içecekti. 🙂

bizde çocuk olduk eğlendik yaramazlık yaptık ama otorite diye bir şey var babamız gözümüzün içine bakınca dilimiz içeri kaçardı dayak çözüm değil ama çözüme giden bi yol bence tadında kullanmak lazım yani çocuk bunu yaparsam yaptırımı olabilir korkusu yaşaması lazım