Aileme Nazik Bir Şekilde Nasil Açıklarım

Ortaokul mezunu bir kişiyi kimse işe almaz. İlk başta lise diplomaniz olsun

Türk aile kökenini çok iyi bilirim.
Aile içindeki çatışmaların sonucunda 14 yaşımda arkadaşlarım keyifle gezerken ben o yaşta çalışıyordum. Ve tek başıma yaşıyordum.
Yıllardır özenilen avrupa ya da amerika'da aileler 14 yaşından sonra gençler sorumluluk alsın diye onları dışarı gönderirler.
Bu genç arkadaşımız sorumluluk almıyor değil zaten.
Ama Ailesini aptal görmesi , onları bir nevi (istemeden de olsa) dışlaması bence saygısız bir tutum.
+ Ailenin çocuğuna bakması mecburiyetten değil sevgiden gelir.
1700 lerde yaşamıyoruz. Bunun herkes farkında.

Şunu ASLA unutmamak gerekiyor. Genç olmak saygısız olmayı gerektirmiyor.
Yaptığı şeyi yapmamasını önermedim. Sadece daha saygılı ve düşünceli olması gerektigini hatırlatmaya çalıştım.

Son olarak;
Madem XXX lira para kazanabiliyorsun, kendi kararlarını alabiliyorsun.
Bu düşünceni ailene neden net olarak söylemiyorsun ?
Kimse kimseyi pohpohlamak zorunda degil.
Yaşam o kadar da güllük gülistanlık bir yer degil.
+ kazandığın paranın bir kısmın ailen ile paylaştığında belki de masaya fazladan bir ekmek daha koymuş olursun.

Abi Şimdi Soyle Diyeyim Babam Öğretmen Aylık 4x.xxx Civarı Maaş Alıyor Ve Maaş Günlerine 2-3 Gün Kalınca Arada Al Ver Yapıyoruz Lazım oluyor 3-5 Bin TL İstiyor Ve Maaşta Veriyor Fakat Bu Her Zaman Olmuyor Yani Unutuyor Ve Hatırlatmak İstemiyorum Yani Yardımcı Oluyor Sonuçta Babam Geçen Gün Ödeme Geldi 8.xxx TL İşte Gittim Söyledim "Nerde Bu Paralar böyle söylüyorsun 100 Bin TL Olması Gerek Sende Şuan" Tarzi Bi Konuşma Yapti Dedim Tiktokta Hazır paralar Var Bekletiyorum Instagram Hesabim Var Ajans İle Çalışıyorum Reklam İşleri Derken Ben onlara Bakmam Bana Parayı Göster Dedi Eger Elimde 10000 varsa 10000 gösterirsem lazım olduğunda ister annem Aracılığı ile veriyorum o anneme geri parayı verince annemden aliyorum

Bu arada liseyi bitireceğim 2 Yıllık İşletme Okumayı Düşünüyorum.

Öncelikle Yazdığınız Yazı Hoşuma Gitti

Ailemde Annem Kabul Ediyor Para Kazandığımı Arada Soruyorum Lazimmi Birsey Zaten Aylık Olarak Param Arttığında Airfrey-Mikrodalga Tarzi Şeyler Alıyorum Eve Kazandığım Paranın Hepsini Kendim yemiyorum

Kaç yaşındasın bilmiyorum hocam ama 40+ gibi konuşuyorsun.

Çocuk burda ailesine karşı saygısızlık yapmamış zaten, sadece gelip burda bize açıklamış, o da argo falan değil boş ihtiyaçlar adı altında.

Siz hiç aileniz sinirli anınızda denk gelip bir şey için darladığında içinizden argo kelime kullanmadınız mı?

Tabiki ailesine destek çıkmaması etik bir davranış değil, ama mecbur da değil. Lakin ailesi ona her yönden bakmakla yükümlü.

Benim babam rahmetli, bir abim de 6-7 aya evleniyor. Babamdan kalan dükkan şu anda abimin himayesinde ve yüksek ihtimalle de öyle kalacak. Daha şimdiden evin giderlerine ortağım, seneye giderler tamamen tarafımda. Kardeşlerimden biri üniversite biri ortaokul öğrencisi. Ben çocukluğumdan beri babamın altında küfür yiye yiye çalıştım, elime geçen para alındı kişisel harcamalar için kullanıldı, emeğimin karşılığını da hiç bir zaman alamadım dükkanda ayakçılık yaptım hep.

O yüzden onu en iyi ben anlarım. 2 çocuk ve anneme bakmakla yükümlüyüm. Ama gelip de ulan 6 kardeşiz herkes istediği gibi yaşıyor ben emeğimi eve sayıyorum ya diğerleri gidere ortak olsun yoksa çıkıp gidiyorum bu evden diyebilir miyim, diyebilirim. Hakkım mı, hakkım. Bu kadar kalabalık kardeş isek bu ev hepimizin sorumluluğu ama ben eziliyorum.

Durum nasıl böyle ise, bir baba anne çocuğuna bakmak zorunda. Bakamıyor mu, maddi gücü mu yetersiz, o zaman derler adama madem paran yok niye çocuk yapıyorsun diye. Para her şey değildir, babamdan kalan yer bir üretim tesisi. Elhamdülillah iyi durumda daha önceden çok şahlanmış çok daha iyi durumdaymış. Bir gram mutluluk huzur var mı desen işte o yok, benim çektiğimi bir ben bir Allah bilir.

Belki gerçekten de boş bir harcamadır, ben evdekier sigara alsın diye çıkarıp para vermem şahsen, ama gelirken arar sorar tüm ihtiyaçları alırım.

Farz et ki saygısızlık yaptı, adam öldürmedi ya? Psikolojik olarak ailesinden 1 gram destek alamayıp iş okul hayatına zorlanan bir kardeşimiz var burda. Ona destek olacağımıza köstek olup saygısızlık yapma diye sıkıştıracağınıza, durumu güzelce izah edin açıklayın o zaman. Hani genç diye saygısızlık yapamaz ya, yaşınız çok büyük herhalde size dilediğiniz gibi sert konuşmak hak herhalde.

Biraz da onları anlamaya çalış. Hayat zor senin de hayatta zorda kalmanı istemiyorlar. Onlara kazanabildiğini ıspatlaman gerekiyor. Bunu da en iyi şekilde ailenle paylaşarak hissettirebilirsin. Haftada -2 binlik ailene market alışverişi yaparsan sevinirler. Sende kendi kazancının sofraya girdiğini gördüğünde ki gururun ayrı bir keyif olacak. Unutma bütçeni iyi ayarla kazandığının 1/3 keyfine hacra 1/3 evine harca 1/3 birikim yap.

Lise mezunu olmadan okulu bırakırsan, 30 yaşından sonra edineceğin çevren hep ortaokul mezunu insanlardan olacak. Gençlikte arkadaş edinirken pek statü gözetmiyorsun ama büyüdüğünde emin ol var.

Eskiler sigortalı bir işin olsun her sabah git, akşam gel mantığına alışık. Anladığım kadarıyla babanın tepkisi de bu yönde. İnternetten anlamadıkları için oradan gelirleri de garanti saymıyorlar. Devletten istifa ettiğimde aynı mevzuyu yaşadım. Uzun yıllar evden çalışma olayına alışamadılar. Hala bile tam olarak alıştıklarını söyleyemem. Tamamen bakış açısı ile ilgili bir durum.

Yazdıklarından okuduğum kadarı ile zaten birbirinize yardımcı oluyorsunuz. Kazandığının 10/1'ini söylediğin kısımda ne kadar haklı olsan da deneyim ile sabit hatalı olduğunu düşünüyorum. Hiç işlerinle ilgili babayla konuştun mu? İşlerle ilgili fikrini al (kendi bildiğini okusanda) işe dahil etmeye çalış. Planlarını anlat şuan bu işlerde gelirim bu, ama ilerde bunları bunları da ekleyip böyle birşey yapmak istiyorum de. Okulunu bitirip üniversite okuyacağını o zamana kadar sevdiğin bu alanda bu rakamları kazandığını daha da önemlisi kendini geliştirdiğini söyle. Okulun bittikten sonra ki planlarını anlat. Örnekler ver. Senin yaşında ki gençlerin neler yaptığını senin onların yerine kendini geliştirip para kazanmaya çalıştığını geleceğine yatırım yaptığını anlat.

Kısacası konu para değil, yaptığın işi bilmemeleri ve gelecek görmemeleri kendilerince seni düşünmeleri. Klimacıya sokma falan hep buradan geliyor. Sabır edip işlerine babanı dahil etmeye başladığında onun fikrini almaya başladığında ve gelecek planlarını anlattığında emin ol seni anlamaya başlayıp ellerinden geldiğince destek olmaya başlayacaklardır.

17-18 yaşımda, tasarıma ilk başladığım yıllarda evden çalışma, internetten para kazanma, bilgisayarla iş yapma gibi şeyler o yıllarda "boş işler" olarak değerlendiriliyordu. Sanırım hala öyle gibi görünüyor

Başlarda çok kazanamadığım için büyük ambargolar ve tepkilerle karşılaştım ancak yılmadım. "Sigortalı bir işe bak, memurluğu, polisliği, subaylığı düşün vb..." Hep bir garanticilik durumu... (Tüm mesleklere saygım sonsuz)

Aradan geçen 2 yıldan sonra artık asgari ücretin üstüne çıkmıştım. Ve o günden bu yana ne ailemden ne de zaten kimseden bir beklentim olmadı/kalmadı. Bugün 15. yılımdayım. İstediğim hayatı yaşıyorum, daha da iyi olması için çalışmaya devam ediyorum çünkü yaptığım işi ve mesleğimi seviyorum.

Okulla ilgili eğer belirgin bir meslek için eğitim almayacaksan çok düşünülecek bir durum olmadığını söyleyebilirim ancak kesinlikle üniversite hayatını tatmanı, özellikle başka şehirde bunu yapmanı tavsiye ederim.

Üniversitenin son senesi son dönem final sınavlarına girip mezun olmak yerine ilk reklam ajansımı kurmuş ve okulu bırakmıştım ancak sadece sınavlara girerek bitirebileceğim için bir dönem uzatmalı olarak tamamladım.

• Yapabiliyorsan ayrı eve çık, zaten kendi ayaklarının üstünde durmaya başlamışsın. Tamamen özgürleş.
• Harcamalarını bir uygulama ile kalem kalem tut, mümkünse kuruş kuruş hesabını bil.
• Bir süre sonra nereye çok nereye az harcama yaptığını, aylık min. ne kadara ihtiyacın olduğunu netleştirmeye başlayacaksın.
• Ardından temel ihtiyaçlarını karşıladıktan sonra kalanın tamamını altına, dolara yatır.
• Ek olarak 100-200 lira gibi çok küçük yatırımlarla kripto ve borsaya da girebilirsin. Kaybettiğinde üzülmeyecek kadar küçük olsun.
• Eğer gelirin aylık belirli bir rakam altına düşmüyorsa, ödeyeceğinde emin olduğun an taksitle yatırımlık bir şeyler al. Hemen alınabilecek şeyler de olabilir ancak taksitle daha büyük şeyler alabilirsin. Ödemen olduğunu bildiğinden, çalışmak için kamçılanırsın. Ödenmez diye düşünme, borçtan korkma, emin ol bir süre sonra kendiliğinden rayına oturuyor her şey.
• Küçük yatırımlarla az da olsa pasif gelir getirecek ve çok fazla zamanını almayacak projeler üret/edin.

Bir şekilde finansal özgürlüğünü de elde ettikten sonra ailene daha iyi şekilde destek olabilirsin. Şu an senden beklentileri yoktur diye düşünüyorum, sonuçta 16 yaşında öğrencisin, sadece okul okumanı beklemeleri çok normal. Ancak sen paranın tadını, para kazanmanın tadını aldığın için muhtemelen okul çok da önemli değil gibi geliyor. Bir yerde evet çok da önemli değil ancak ilerleyen yaşlarda eğitim yıllarındaki o boşluğu bulamayabilirsin, o yüzden hem işi hem okulu idare etmeye çalış. Bu yaşlarında eğlenmeye bak. Çalışmak için daha önünde çok uzun yılların var.