Annemin Sözleri Yüreğime Oturdu ve Aşamıyorum

Öncelikle bu bir dertleşme gönderisidir. Sizin de fikirlerinizi merak ettiğim için içimi dökmek istedim.
Ben 26 yaşındayım. Bu zamana kadar iş seçmedim. Orada burada çalıştım. Aldığım parayı da yani hepsini toplasak yüzde doksanını aileme vermişimdir. Elimde bir tek kendi paramla aldığım ehliyetim ve birkaç kişisel eşyam var. Kız kardeşim de benden 1-2 yaş küçük. İnanın bu yaşıma kadar içimden hiç kötü bir düşünce geçirmedim. Hiç yük olmaya çalışmadım. Ailemi üzecek, laf getirecek bir hareket yapmadım. Yalnız kız kardeşimin bana olan saygısızlıklarına artık dayanamadığım için bir gün patladım. Yani el de kaldırmadım aksine o sinirimle hala aile içi huzursuzluk çıkmasın, üzülmesinler diye kelimelerimi bile seçerek kullandım. O günden sonra yüzüme bakmıyor, yemekte bile çatal kaşık ayrımı yapıyor. Çay içiyoruz gidip kendim dolduruyorum. Bunlar küçük şeyler ama beni artık düşmanı gibi gördüğünü anlayabiliyorum. Benim yerimde başkası olsa çok kötü şeyler yapabilirdi çünkü anlatılmaz şekilde kötü bir karaktere sahip kendisi. Bu arada her şeyde anneme babama bağırıp haksızken bile küsüp, seslenmeseler aylarca konusmayacak kapasiteye sahip. Saygısızlık hat safhada yani. Durduk yere çıkardığı kavgalar sebebiyle ailem de artık sinirlendi ve onlara karşı kullandığı laf şu oldu "siz bana annelik babalık mı yaptınız ki? Varınız yoğunuz oğlunuz" bu sözden sonra ailem de onunla küstü. Hem de babamın doğum günüydü o gün, akşam gidip pasta aldım buruk bir doğum günü kutladı adam. Gelmedi bile pasta yemeye, babamın elini öpüp yanlış şeyler söyledim baba özür dilerim demeye. Gene babam gitti haksızmış, o lafları yememiş gibi onun gönlünü almaya. Nasıl bir karakterde olduğunu anlamışınızdır. Her fırsatta aileme karşı benim hakkımda kötü söylemlerde bulunuyor. Beni kötülüyor kaç kere denk geldim. Gene alttan alan ben oldum. Niye, huzursuzluk çıkmasın diye. Geçen gene bir mevzu oldu ve haklı olarak biraz söylendim. Sabah kalktığımda annemle konuşmalarını duydum. Annem "kaç yaşına geldi gidip düzgün bir işte çalışmıyor. Babana acımıyor. İyi yemek olunca yüzü gülüyor (bu tamamen babamla aramızda espri. Babam güzel yemek yapar. Tıka basa yerim ve babam yemekten sonra gene yüzün güldü falan der.) Arabayı alıyor kafasına göre (arabayı keyfi olarak çok az aldım. Gezeyim piyasa yapayım ortam yapayım gibi bir hayatım yok. Bazen cok sıkılıyorum alıp çıkıyorum.) Ve bunun gibi kafasında olup söyleyemediği ne varsa söyledi. Ama ben hepsini duydum. Zaten evden çalışıp bir şeyler yapmaya çalışıyorum. Aldığım parayı da bazen direk babamın ibanına göndertiyorum. Şu an cebimde hiç param yok ve bu kafayla hikaye yazıp hala para kazanmaya çalışıyorum. Yalnızlıkta bir yandan, çıkıp görüşebileceğim bir arkadaşım yok. Parayı harcayacak yerim de yok. Bir sigaram var onu da tütün alıp evde kendim sarıyorum masraf olmasın diye. Yani annemin en kötü zamanında ayrılık aşamasında ben yanında oldum. Her şeyin de ben elinden tuttum. Benim hayatım zaten b.k gibi bir de böyle hiç beklemediğim bir darbe yiyince kendimi kaybettim. Anneme küs değilim ama bunca fedakarlıktan sonra, gençliğimi yaşayamayıp onlara adadıktan sonra bu duyduğum sözler çok zoruma gitti. İnanın daha anlatamadığım çok şey var. Konuşsak akşama kadar sürer yani. Kaç kere mülakata girdim hiçbiri olmadı. Dışarıda üç kuruşa sabahtan akşama kadar çalışacağıma evden sevdiğim işi yaparım hem gene ailemin yanında olurum dedim ama yok. Bu kadar kişisel çöküntü, gelecek kaygısı, yalnızlığın içinde tek güvencem, sırtımı yasladığım kişiden bu lafları arkamdan duymak canımı yaktı. Kardeşim de annemle aram bozuk diye çok mutlu şu an. Daha bir yakın duruyor onlara. Her şey onun yüzünden olmamış gibi. Size çocukça gelebilir ama beni anlayacağınızı düşünüyorum. Bana bir akıl verin lütfen...

Bu durumu özetlemek gerekirse; 26 yaşında, genç bir bireysiniz ve bugüne kadar kazandığınızın büyük bir kısmını ailenize verdiniz. Sahip olduğunuz az sayıda kişisel eşyanın yanı sıra, hayatınızı ailenize adamışsınız. Kız kardeşinizle olan ilişkinizde yaşadığınız sorunlar ve onun saygısız davranışları sonucunda aile içinde bir gerginlik yaşanmış. Kardeşinizin bu davranışlarına rağmen, siz ailenizin huzurunu korumaya çalışıyorsunuz. Annenizle olan ilişkinizde de zorluklar yaşamışsınız; onun sizi eleştiren sözlerini duymuşsunuz. Bu durum, sizde hayal kırıklığı ve üzüntü yaratmış. Kendi geleceğinize dair kaygılarınız ve yalnızlık hissiniz de var. Ailenizle olan ilişkilerinizdeki bu zorluklar ve duygusal çöküntüler, sizin için oldukça zorlayıcı olmuş. Kendi geleceğinizi düşünüp, ne yapmanız gerektiği konusunda bir yol arıyorsunuz. Bu durumda, kendi mutluluğunuzu ve geleceğinizi düşünerek, sağlıklı sınırlar koymak ve kendi hayatınıza odaklanmak önemli olabilir. Aile ilişkilerinizdeki gerginlikleri çözmek ve kendi ihtiyaçlarınızı ön planda tutmak, bu zor durumda size yardımcı olabilir.

https://neyapayi.com kaybedenler kulübünden size verilen destek hocam

ben senin yerinde olsam yaşın 26 ufak değilsin şehir dışında vs iş bulmaya çalışırım yaz olsa daha hızlı bulunurdu tatil bölgeleri vs kalacak yer sorunu vs olmazdı bu tarz işlere bakmanı tavsiye ederim, gerçekten bu şekilde sıkıntılar varsa eğer

Öncelikle teşekkür ederim. Gerçekten durumu çok güzel özetlemişsiniz. Yapay zekadan yardım mı aldınız özetlerken Sitenizi de inceliyorum. Korku hikayelerimi yazarken çoğu zaman yapay zekadan yardım alıyorum olduğu kadar

Bu ülkede birey olmak bedel ödemeyi gerektirir, bedel ödemeden özgürleşemezsiniz. - Doğan Cüceloglu
26 yaş az bir yaş değil, o yüzden akıl veriyor gibi gözükmek istemem ama ülkemizdeki aile yapılarının çoğu çarpık, kimse sınırını bilmiyor ve bağımlı ilişkilerle yürüyor. Ve bu yazıda bahsettiğin gibi olaylar tekrarlandıkça onlar sana bunları hak görüyor, sen de bu olanları kendine reva görüyorsun. Uzaklaşmanı tavsiye ederim, ancak öyle kıymetin anlaşılır ve özgürleşebilirsin.

Hocam ben sizin yazıyı okurken neden falcıbacının fal yorumunu okuyormusum gibi hissettim?

Bende düzenli bir işim olsun, şu mülakatlardan birini kazanayım da sırtımı dayayayım diye düşündüğüm için sabrediyorum. Yani şehir dışında orada burada çalış nereye kadar gidecek gelecek kaygılarımdan birisi de bu yönde

evet hocam, kendim yaşadıklarınızı duygusal olarak ölçemeyeceğimden yapay zekadan destek istedim

Hocam mümkünse evden çıkın, arkadaş evine çıkın vs. Bence kendiniz için daha iyi olacaktır. Kardeşinizle evde olmanız hem sizi hem de onu sıkmış gibi gözüküyor.