Bugün okuduğum bir haber üzerine Forumun ebeveyn olanlarına sorum var

Herkese selamlar iyi geceler ;


Memleket belirtmeden haberin içeriğinden kısaca bahsedeyim '' Bir genç babası harçlık vermediği için oturdukları evi yakıyor'' birazcık gündelik haber başlıklarında dolan herkesin eminim ki önüne düşmüştür

Şimdi bu ailenin içerisinde yaşananları nasıl bir psikolojide çocuğun büyüdüğünü tabi ki bilmek imkansız


Sorum şu anne babalara '' Kendi hayatını düzene oturmadan belirli bir gelir düzeyine ulaşmadan dünyaya çocuk getirerek ve bu çocuğun ihtiyaçlarını sadece yaşayabileceği düzeyde karşılamak doğru bir ebeveynlik midir ? Yani kişisel zevkleri yok arkadaşlarıyla çağımız ortamına ayak uydurmak yok sadece nefes alsın okusun yada 18den sonra çalışıp hayatını kendi kursun

Böyle bir psikolojik ve mental baskıda büyüyen çocuğun anne babasına saygı duymaması da büyük bir saygısızlık mıdır ?

Ebeveyn değilim ama az çok empati kurabiliyorum.Maalesef bu zamanda aile geçindirmek çok zor.O babanın belki de parası yoktu veremedi.Parası olsa eminim ki verirdi.En azından kendi adıma konuşuyorum param olsa çocuğuma paranın yokluğunu da gösteririm varlığını da.Bir çocuk yoku da varı da bilmeli.Ailem bize böyle öğretti.Çoğu zaman var olduğu halde yok dediler vermediler.Bende aç gözlü para göz biri olarak büyümedim.Para hırsım olmadı hiç.Ama konuda yazdığınız olayda olayın iç yüzünü bilmediğimiz için yüzeysel yorum yapabiliyoruz.O çocuk kendi evini yaktı belki de haberi yok.

Selamlar.
Türkiye'de, belirli bir gelir düzeyine, evini, arabasını alıp, tatilini yapabilirken, çocuk yaparak ona bakacak kadar ve rahat geçimini sağlayacak kadar maddi imkana sahip kişi sayısı ortama nedir?
Ben bilmiyorum, bilgisi olan var mı bu oran hakkında? Veya tahmini olan?

Ben kesinlikle anne baba olabilmek için insanların sınava sokulması gerektiğini savunanlardanım. Az veya çok, her olumsuz davranışın altında ailenin direkt veya dolaylı olarak payı vardır. Bir psikolog ve baba olarak buna inanıyorum.
Aynı bunu sevdiğim kadar sevemezsem korkusuyla 2. çocuk sahibi olmaya henüz cesaret edemedim. Ne kadar büyük bir sorumluluk olduğunu anlatmaya çalışıyorum, herkes bu bilinçte olmalı.
Elbette insanlar bunu kötü niyetle yapmıyor, ama dediğim gibi direkt veya dolaylı yoldan çocuklarımızın hayatlarından biz sorumluyuz ve bizim izlerimiz var.
Bugünkü çocuk yetiştirme tarzıma bakıyorum, babamdan görmediklerimi göstermeye çalışıyorum. Orada bile ebeveyn etkisi halen üstümüzde devam ediyor bu yaşımıza gelmemize rağmen.

Öncelikle yorum için teşekkürler , haberi okuduğum da aklıma gelen şu oldu '' Mesela benim doğup büyüdüğüm aile ortamından çıktıktan sonra kendi hayatımı bir şekilde kurmam hatta halen geliştirmeye çalışmam epey zaman aldı ve Türkiye'nin hatta dünyanın çeşitli yerlerine de gitsem ailem gibi iğrenç kafa yapısına sahip üvey anne bile bulamadım ?'' şimdi sorum şu tabi ki her anne baba elinde imkan olsa öyle düşünmek istiyorum çocuğuna en iyisini yapar , Peki defalarca kez aynı hataları yapıp daha sona çocuğuna biz yapamadık çalış sen yap demek annelik yada babalık mıdır ?

Yorumlar için teşekkürler bir üstte eklediğim açıklama bu yorumlar içinde geçerlidir

Selamlar ever aileler bunu düşünmesi gerek çocuğuma iyi bir gelecek sağlayabilirmiyim diye ve eminim düşünüyorlar da zaten. Herşey de olduğu arada birkaç istisna oluyor elbette. Birde karakter meselesi bu iş. Para verilmiyor diye de ortalığı yakmak nedir Şahsen bende garibanlıktan geldim. Ama babama kızmadım tepki göstermedim. Adam 1 maaşla 6 boğaza bakıyordu. Şimdi burada parantez açayım niye çok çocuk yapıyor o zaman diyenler olacak. Son evlendiği kadının kendi çocukları vardı. Öyle 6 kişi oldu yani. Durumu yok diye de para istemiyordum kolay kolay. Kendim çalışıp harçlığımı çıkarıyordum. Ben geçmişte yokluk gördüm, şu an çocuğumda görmesin diye elimden geleni yapıyorum ancak ekonomi ve enflasyon ortada işte. Bazı şeyler elimizde değil malesef. Herkesin ayrı bir sınavı var.

Son cümleye istinaden yazıyorum.Bazen maalesef şartlar elvermiyor ve aileler de yapamıyor.Ama yapamamaları onların çocuk sahibi olmasını engellemez.Bende ailemin birçok huyundan memnun değilim mesela.Benim kafa yapımla uyuşmuyorlar .Eski kafa yapıları var.O zamanların kültürlü ailelerinin de kafa yapıları bizimki gibi olamaz ki.Çağ değişti devir değişti ortam değişti kısacası ülkedeki kafa yapısı değişti.Banada diyorlar biz bu kadar yaptık oğlum gerisi de sen yap diyorlar mesela.Keşke herkes ailesini seçebilse.

Muhtemelen çocuk madde kullanıyordu hocam. Harçlık bahane olabilir.