Ebeveyn değilim ama az çok empati kurabiliyorum.Maalesef bu zamanda aile geçindirmek çok zor.O babanın belki de parası yoktu veremedi.Parası olsa eminim ki verirdi.En azından kendi adıma konuşuyorum param olsa çocuğuma paranın yokluğunu da gösteririm varlığını da.Bir çocuk yoku da varı da bilmeli.Ailem bize böyle öğretti.Çoğu zaman var olduğu halde yok dediler vermediler.Bende aç gözlü para göz biri olarak büyümedim.Para hırsım olmadı hiç.Ama konuda yazdığınız olayda olayın iç yüzünü bilmediğimiz için yüzeysel yorum yapabiliyoruz.O çocuk kendi evini yaktı belki de haberi yok.
Öncelikle yorum için teşekkürler , haberi okuduğum da aklıma gelen şu oldu '' Mesela benim doğup büyüdüğüm aile ortamından çıktıktan sonra kendi hayatımı bir şekilde kurmam hatta halen geliştirmeye çalışmam epey zaman aldı ve Türkiye'nin hatta dünyanın çeşitli yerlerine de gitsem ailem gibi iğrenç kafa yapısına sahip üvey anne bile bulamadım ?'' şimdi sorum şu tabi ki her anne baba elinde imkan olsa öyle düşünmek istiyorum çocuğuna en iyisini yapar , Peki defalarca kez aynı hataları yapıp daha sona çocuğuna biz yapamadık çalış sen yap demek annelik yada babalık mıdır ?