Suriyelileri seviyor musunuz?

görgü yok saygı yok kural yok adam utanmasa soyunup gezerler temizlik desen yok yani en kısa zamanda gitsinler.

Ne bunları destekleyenleri nede bunları sevmiyorum.

Benim toprağımda, benden çok değer verilen ve el üstünde tutulan insanların, ekmeğini yediği ve teşekkür etmesi gerekirlen serserilik yapan, kadınlarımıza / kızlarımıza sarkıntılık yapan, benim Askerimin onların ülkelerinde şehit olurken sahilde gülerek ve bayanlara sarkıntılık yaparak fotoğraf çekilen bir milleti neden seveyim?

bir ara empati yapmayı denedim eski iş yerimde çalışanlar vardı konuştum hepsiyle nedir problem adamların hepsinin dedikleri şu'' Her şeye zam yaptılar '' vatanmış toprakmış bu bizim tarafta söylenen hikaye adamlar zam zam zam para yoktu diyor dedim biz ölelim ozaman .

Sonra bunların sigortalarını yaptık derken pandemide bunların telefonalara mesajlar geldi pttden 1200 tl para alabilirsiniz diye ama bunlar bişeye basvuru yapmadı tüm basvuruları ben yapıyordum firma adına ee bu neye göre verildi?

fabrikada adamın 10 cocugu var 7 8 tanesi ile beraber calısıyor 8 8 mesailere kalıyorlar . bizim 3 4 ailenin rızkısını bu aile yiyor bunlarla nasıl bas edilecek ?

afgan gürcü özbek türkmen alayıyla calıstık eski firmamda vatandaslık almak isteyen afganlar oldu getirdik basvuru yapmaya ozaman 6500 dolar para ödedi bu afgan 6 yılda Burda calıstı suriyeli değilsen uğrasamam dediler evraklara bakmadan yolladılar izmitte yapmadılar.

ne onları ne onları bu ülkeye sokanları nede kendi komşusunun haline bakmadan onlara değer verip besleyenleri iş ekmek verenleri sevmeyeceğim

Bu soruya kimseye ters düşmeden cevaplamam gerekirse; Arap kültürünü sevmiyorum.

Milliyet fark etmeksizin hiçbir mülteciyi sevmiyor, ülkemde istemiyorum.

Benim cevabım zaten tamamen genel bir cevap herşeyi kapsayarak.

Sevmezdim... Ta ki motor kazasına kadar.

Yağmurlu bir günde motorumla gidiyordum. Birden motorum kaydı otobanın ortasında yere düştüm. Yerde motorum bir yana ben bir yana sürüklendim.
Otoban çok kalabalıktı. Canım çok yanıyordu, gücümü toparlayıp kendimi kenara attım. Ama motorum hala otobanın ortasındaydı.

İnanır mısınız onlarca TÜRK geçti arabayla. Sadece motora vurup arabalarına zarar gelmesin diye yavaşladılar ve geçip gittiler. Kimse durmadı.
Kocaman tır, frene asıldı ve baya ilerde durabildi. Durur durmaz tırdan 3 kişi indi ve koşarak 2 kişi yanıma geldi, 1 kişi motorumu kenara getirdi.
Ve bunlar Türkçe bilmeyen Suriyeli abilerimdi. Benden çok korkmuş ambulans aramaya çalışıyorlardı. Bana gelip sarıldı su verdi. Motorumu yanıma getirdiler.
Hala bir tane TÜRK durup ta iyi misin demedi.

Bir kere de yine motorumla Sefaköy'deydim. Gözüme arı kaçtı, ve duran bir kamyonete çarptım düştüm. İnsanlar bakıp geçti. Orada kimse gelip iyi misin demedi.
İnsanlık ölmüş.

Tüm samimiyetim ile söylüyorum.
Ülke sınırları dışından gelen hiç bir arap insanını sevmiyorum.
İsterseniz bana ırkçı diyebilirsiniz, umurumda bile değil.
Tarih Tekerrürden ibarettir.