sonsuz çıkmaz

17 yaşımdayım ama şu Türkiye'de 70 yıl yaşamış gibiyim. Darbe gördüm ekonomik kriz gördüm ohal gördüm savaş gördüm şu yaşta kendimi geliştirmem gerekiyorken görmemem gereken ne varsa gördüm yani. Elimi neye sürsem bi sorun oluyor dolar desen tavan yapmış euro desen allah'a emanet fiyatlar uçmuş yağ 80 tl olmuş 50 kuruş olan yeşillikler 3-4 TL olmuş. Eğitim sistemi berbat sürekli ezbere sınavlar yapılıyor öğrenciler hiç bir şey öğrenemeden ilkokul-ortaokul-liseden mezun oluyorlar sırf sınavda olan 10 tane soruyu çözmek için ezber yaptırıyorlar sonra ezber yapıyorum deyince niye yapıyorsun diye soruyorlar güler misin ağlar mısın. yani tamamen hissizleştim küçükken biraz daha mutluydum bazı şeylerin farkında değildim gelecekte ne yaparım ne ederim diye kaygım yoktu. Şimdi yaş 17 ama saçımdaki beyazlar siyahlardan fazla oldu ilerde ne meslek yapacağımı bilmiyorum. Yani tam anlamıyla hissizleştim ne mutlu olabiliyorum ne üzülebiliyorum iş arıyorum A2 ehliyetli motorcu alınacak diyorlar. orda burda copy-paste işleri arıyorum R10 ile çok geç tanıştım makale yazmak seo falan hep daha yeni öğrendiğim terimler bunlar nasıl öğrenirim onuda bilmiyorum böyle bi çıkmazın içindeyim. Ne yapmalıyım ?

Bunları düşünmeyi bırakmalısın, iş yapmaya odaklan kafi; diğerleri siyasetçilerin işi olsun.

aramizda muhtemelen 30dan fazla yas var.
degisen birsey olmamis, senaryo ayni oyuncular farkli.

benim gördügüm darbe basarili da oldu, milyonlarca kisiyi etkiledi.
ekonomik kriz desen bir tane degil, krizleri yasandigi yillarin adiyla adlandiriyorduk.
yoksulluk ayri yokluk ayri dertti, bazi seyleri parasini versen de alamiyordun, gelmiyordu Türkiyeye.

okullar ve ögretmenler simdikinden iyiydi sanirim tek fark bu.
biz yine simariktik ama ögretmenlerimiz idealistti, halen hayatta olan ögretmenlerimi ziyaret eder, ellerinden öperim.
imkan yoktu, calisacak yer yoktu, is yoktu, calissan da aldigin para tek basina seni gecindirmeye yetmiyordu.
bir ailede 2-3 kisi calisirsa borcsuz yasanabiliyordu insanlarin mantigi daha farkliydi.

zengin ile fakir arasindaki ucurum yine kesindi ama tv araciligiyla insanlarin gözüne sokulmuyordu
dolayisiyla daha kolay mutlu oluyordu insanlar, daha kücük seylere seviniyorduk.

bu yokluk icinde, ankaranin herhangi bir orta okuluna giden ben daha yasim 17 bile olmadan basladim ayni seyleri düsünmeye.
basimda bir baba olmadigi icin annem ve kardesime bakmam da gerekiyordu.
geceleri sabahlara kadar uykusuz gecirdim, düsündüm cikis yolu bulamadim.

kendimi ise ve calismaya verdim.
kücük bir isyeri actim ve calismaya basladim.
elimden gelen isler yapiyordum, sartlar da uygun degildi yani daha türkiyede internet yoktu öyle düsünebilirsin.
hasbel kader bilgisayar konusundan anlasan da para etmiyordu, kimsede bilgisayar bile yoktu.
kendimi calismaya, sadece calismaya verdim.
öyle cok calistim ki, bunalima, depresyona firsatim kalmadi.
isle tedavi oldum.

bu hem psikolojime iyi geldi, hem ekonomik olarak getiri sagladi.
aradan cok zaman gecti, söyledigim gibi, senin yaslarinda degilim.
ne olduysa iyi ki olmus, ne yaptiysam iyi ki yapmisim diyorum simdi.
sana da önerim bu kendine bir hedef koy, calismaya basla.
onun bunun yaninda da calisma, kendine calis.
böylece fazla calisirsan ödülünü sen alirsin, patronun degil ve bu seni daha cok calismak icin kamcilar.

Tecrübelerini sosyalkaynak.com'da paylaşarak, tarihe güzel notlar bırakabilirsin

Şaka bir yana, böyle şeyleri düşünme. Daha yolun başındasın. Bunların hepsi geçici. Sen geleceğine odaklan. Ne olmak istediğine karar ver. O yolda ilerle. İlla ki doktor olmak zorunda değilsin. Belki yurtdışında eğitim alarak farklı sektörlere yönelebilirsin. Dünya son yıllarda eski dünya olmaktan çıktı. Gelecekte durumlar farklı olacak, belki sınırlar kalkacak yahut farklı şeyler olacak. O nedenle dünyaya açılma zamanı. En az 1 farklı dil konuşmaya çalış. Henüz yaşın çok genç olduğundan karı kız muhabbetlerinden uzak dur. Beyninin taze olduğu bu zamanları farklı şeylere odaklanarak değerlendir. Sonrasında zaten karı kız muhabbetlerine zamanın fazlasıyla kalacaktır. Şimdilik aklıma gelenler bu kadar.

Yine de sosyalkaynak.com'a üye olarak, ara sıra paylaşımlar yaparak tarihe notlar bırakabilirsin

Ergenlikte normaldir böyle takıntılar, zamanla geçer.

Bu arkadaşın konusunu görünce aklıma daha dün gördüğüm ve çok güldüğüm post geldi.
Trajikomedi durum ama sizlerle de paylaşmak istiyorum

Dünyaya hoşgeldin ilk başta soğuk geliyor ama bir süre sonra alışıyorsun

Birazcık salmalısınız bence, artık sosyal medya siyasetten geçilmediği için gereksiz bir panik havası var gençlerde, ben küçükken oyun oynar keyfime bakardım, kim ne yapmış yanmış yıkılmış umrumda olmazdı. Bence olması gereken de bu. Ama şimdi öyle bi algı var ki, mesela oyun oynuyorum bazen, oyunda 13 yaşında çocuk siyaset konuşuyor. Oy vermesine 5 yıl var ama hayatının değerli yıllarını yandık yıkıldık battık bititk diyerek geçiriyor, bence böyle olmamalı.

Bahane üretiyorsun kendine. İnsan kendini dilediği gibi geliştirmeye çalışabilir. Yapan insanlar da senle aynı ortamda yaptı ve yapıyor bunu. Sen çalış kendini geliştirmeye bak. Diğer söylediklerin Türkiye tarihinin ilk gününden beridir hep var ve maalesef hep varolacak. Çünkü Türkiye hiçbir zaman başkalarının boyunduruğu altına girmeyecek. Hükümetler değişse de bu böyle olacak. Bunu bahane edersen hiçbir şey yapamazsın.