Gerçekten bir araba, bir ev için mi yaşıyoruz?

Geçtiğimiz günlerde intihar eden 18 yaşındaki gencin haberini hepiniz emminim okumuşsunuzdur. Elbette intiharı falan düşünmüyorum. Ancak şöyle bir gözden geçirdiğimizde, birçok insan toplumun dayattığı standartları tutturmak için yaşıyor. Yani hedeflerimizi toplumsal normlara endekslemiş durumdayız. Oysa yaşam dediğimiz şeyin provası, tekrarı ve sonrası yok. Hayata bir defa geliyoruz. Tabii ki savurgan olmayalım, iyi yaşayabilecek kadar birikim yapmaya çalışalım ama yaşlılığa ve hep sonraya endeksleyerek yaşamak bana biraz hayatı ıskalamak gibi geliyor. Bilmem sizler ne düşünüyorsunuz? Sahi ne düşünüyorsunuz?

İnsanoğlu doyumsuz olduğu için hep fazlasını istiyor. Aç olanın halinden tok anlamaz diyoruz ya, işte aynen öyle. Hepimizin kendi maddi durumuna göre hep daha yükseklerde hayalleri var. Hep daha fazlasını isterken kendi kuyruğunu kovalayan köpek gibi bir daha geri gelmeyecek günleri ıskalamıyor muyuz?

Mesela ben kendi adıma karar verdim şu pandemi bitsin. Yaşamadığım, az yaşadığım ne varsa yaşamak istiyorum. Para kazanılır. Ama yaşam bir daha geri gelmez.

Pandemiden önce de antisosyal değildim ama evde takılmayı seviyordum. Şu son 8-9 ayda hayatımda çoğu şey değişti. Buna bağlı olarak düşüncelerim de değişti. Böyle ansızın dünyayı saran bir salgın olduğunda yapmak istediğimiz şeyleri de yapamamanın depresyonuna gömülüyoruz iyice.

Çok haklısın hocam. Koşturmacadan koşturmacaya koşuyoruz. Kendimiz için pek bir şey yapmaya vakit bulamıyoruz

Onlar için yaşamak bile şans da, Onlara sahip olamayanlar, Emekli olunca ikramiye ya da borç harç ile ancak ev alabilenler var.. Ben mesela yaşım 35, halen doğru düzgün bir iş yok. Ev kira,araba yo, birikim sıfır. Belki de hiç olmayacak ama inancım ve değerlerim beni hayatta tutuyor. Allah'ın verdiği emanet olan Can'ı taşımak ve zamanı geldiğinde teslim etmek için yaşıyoruz.

Türkiye de evet bir ev bir araba bu aralar muhtemelen sadece ev 2.el araba alacak parayı kazanamayacak çoğu insan

Çok haklısınız hocam dünya 3 gün dün, bugün ve yarın. Yarının da garantisi yok

Ben allah rızası için yaşıyorum diğerlerini bilmem hedefim ahiret

Değerli abim senin konunu okudum. Yazımda bundan da dem vurmuştum aslında, aç olanın halinden tok anlamıyor. İmkanı olmayan kendini çevirmenin, orta halli geliri olan dediğim araba ve ev hedefinin, daha iyi durumda olan evler alıp kiraya vermenin, farklı gayrimenkullerin peşinde. Çok daha iyi olanların yaptıklarını ise zaten biliyoruz. Kapitalizm dediğimiz sistemin acımasızlığı tam da böyle vuku buluyor sanırım. Bu gidişatı toplumsal açıdan değiştiremeyiz belki ancak o aile ve toplum baskısını en azından kendi tekelimizde savuşturabilirsek, hayal ettiğimiz gibi yaşayabilirsek bir şeylerin genel anlamda olmasa bile bireysel bazda daha mutlu olacağımız yönünde değişebileceğine inanıyorum.

Allah ümmeti Muhammed'e yardım etsin ve yardım ettiği kullar arasında Milletimizin fertlerini de dahil etsin. Hiçbir şeyde gözüm yok. Sağlık olsun huzur olsun yeter. Kulluk etmek istiyorum ama layıkı ile yapamıyoruz.

Türkiyede, bir ev bir araba almak için ömrümüz henüz yeterli değil.
Sağlık ilerler, 150-200 yaşına ömür uzartsa yaşanabilir.