Onlar için yaşamak bile şans da, Onlara sahip olamayanlar, Emekli olunca ikramiye ya da borç harç ile ancak ev alabilenler var.. Ben mesela yaşım 35, halen doğru düzgün bir iş yok. Ev kira,araba yok. Belki de hiç olmayacak ama inancım ve değerlerim beni hayatta tutuyor. Allah'ın verdiği emanet olan Can'ı taşımak ve zamanı geldiğinde teslim etmek için yaşıyoruz.
Değerli abim senin konunu okudum. Yazımda bundan da dem vurmuştum aslında, aç olanın halinden tok anlamıyor. İmkanı olmayan kendini çevirmenin, orta halli geliri olan dediğim araba ve ev hedefinin, daha iyi durumda olan evler alıp kiraya vermenin, farklı gayrimenkullerin peşinde. Çok daha iyi olanların yaptıklarını ise zaten biliyoruz. Kapitalizm dediğimiz sistemin acımasızlığı tam da böyle vuku buluyor sanırım. Bu gidişatı toplumsal açıdan değiştiremeyiz belki ancak o aile ve toplum baskısını en azından kendi tekelimizde savuşturabilirsek, hayal ettiğimiz gibi yaşayabilirsek bir şeylerin genel anlamda olmasa bile bireysel bazda daha mutlu olacağımız yönünde değişebileceğine inanıyorum.