Askere alınır mıyım?

Bazen diyorum ki bu kadar da olmaz. Askerlik zor değil ki. Hele hele Doğuda hiç zor değil. Batıda olan askerlik çok zor. Günler geçmiyor. Milletin kölesi oluyorsunuz. Ya ben askerlik yapmaya geldim dediğinizde yürü hemen soğan, patates, vs işlere gönderiyorlar. Burasıda askerlik diyorlar. Vatan korumaya gittim diyorsunuz fakat adamlar küfür ediyorlar. Keşke Doğuda askerlik yapsa idim. Bu arada ben Gizli bölümde idim. Bu dediklerimin hiç birini yapmadım fakat yapanlar için konuşuyorum. Tamam yemek için patates falan doğranılır. Fakat şunlar sinirimi çok bozdu. Spor yaparken bazı arkadaşlar rahatsızlığı yüzünden bazı hareketleri yapamıyordu. Ceza olarak bunlar veriliyordu. Nasıl bir sistem var anlam veremedim. Herkesin dediği gibi (MANTIK YOK)


Not: Ben hiç bir şekilde soğan, patates gibi bir iş yapmadım. Hiç bir şekilde Bulaşık yıkamadım, Nöbet tutmadım, spor yapmadım. Sistemde görevli oldğum için.

Askere gidersen düz taban hariç , bu yaşına kadar çözemediğin sağlık sorunlarının pek çoğu çözülür. Gidip sağlıklı dönersin. Tek şey şu anda hazır mısın?

Kendimden bir örnek. Sağlık problemlerim vardı. Baya kötüydüm. Piskolojik diyebiliriz. Guatr gibi. Çok kötü olduğum için bir müddet tecil ettim üniversite ile. Toparladım 2 yılda. Sonra kendime zaman verdim. 1 yıl sonra gideceğim diye. Kendimi ona göre hazrladım. Elimdeki işleri v.s. Kafamda hiç birşey kalmayacak şekilde.

Hazır şekilde çıktım gittim. Benim tamamen düzelmem için pc den kalkmam. Hiç bir şekilde kafama takmamam. Düzenli bir hayat yaşamam gerekiyordu. Askere gittim. Yazıcı ol dediler. Yok dedim. Nöbet mangası oldum. Saatlerce kendimi dinlemeye zamanım oldu. Askerliğimi kabaca anlattığım herkes zikmişler seni diyor. Fakat hiç izin kullanmadan 14 ay askerlik yaptım. Doğru düzgün çarşıyada çıkmadım. Geceli gündüzlü tuttuğum nöbetin haddi hesabı yok. Şafak 1 de gece 3-5 nöbetindeydim.

Askerlik bitti. Evime döndüm. Hiç bir sağlık problemi getirmedim. Ne guatr ne başka birşey. Kafam çok rahattı. Kafama takmamayı öğrendim. Dinlemeyi. Plan yapmayı. Ailenin önemini. Eve gelirken ekmek varmı, dolapta ne eksik vardı diye düşünmeyi. Anne babayla zaman geçirmeyi. Akşam gelince yorgunluk çayı yapmayı. Yemek yapmayı. Daha pek çok şey.

Yerinde olsam gitmemeyi değil. Ne zaman askerlik için hazır olacağını düşün. Çünkü bana hiç birşey katmayacak ben herşeyi gördüm dediğim halde bana çok şeyler kattı. Haylen spor yapıyorum. Göbek yapmadım geldim geleli.

Askerliğimi Ankara'da yaptım.

Aslında aradığım cevap yada söylemek istediğim tam olarak bu. Kafam da şu an her şey net değil. Gidip gitmeme gidersem işleri nasıl toparlayacağım konusunda kafam allak bullak. Bir yandan hemen gidip bir an önce geleyim diye hesaplıyorum bir taraftan da arkada bıraktığım konular.

En önemlisi annemin göz ameliyatı. Gözlerinde katarakt var ve bir an önce ameliyat olması gerekiyor. Ameliyat olduktan sonra da belli bir müddet iş göremeyecek, dinlenmesi gerekecek. Gözlerinin de ameliyattan sonra düzelip düzelmeyeceği, görüp göremeyeceği ise meçhul. Çünkü hem katarak var gözünde hemde mikrop ve girdiği ameliyatta riskli. Ameliyat olmasa da bu sefer tamamen görme yeteneğini kaybedebilirmiş. Tam da onun böyle birine ihtiyaç duyduğu dönemde yalnız bırakıp askere gitmek tamamen aklımın burada kalmasına neden olacak. Kafam allak bulak cidden.